Katalog podatności CVE

Malcolm's upload-processing pipeline (scripts/safe-extract.py) egzekwuje limity liczby wpisów, głębokości zagnieżdżenia i całkowitego rozmiaru przy rozpakowywaniu archiwów kontenerowych (zip/tar/rar/7z), ale nie stosuje tych limitów do pojedynczych strumieni skompresowanych (.gz, .bz2, .xz, .lzma, .lz). Uwierzytelniony użytkownik może przesłać mały, wysoko skompresowany plik (np. bombę gzip), który dekompresuje się do nieograniczonego rozmiaru, wyczerpując współdzielony wolumin Docker i zakłócając działanie platformy.

Malcolm's nginx Lua warstwa kontroli dostępu oparta na rolach (RBAC) decyduje o dostępie do ścieżek ograniczonych rolą, dopasowując wzorce do surowego, percent-encoded URI. Nginx jednak wybiera blok location na podstawie zdekodowanego, znormalizowanego URI. Ponieważ kontrola RBAC nie dekoduje percent-encoding, uwierzytelniony użytkownik z niskimi uprawnieniami może uzyskać dostęp do ścieżek administracyjnych, używając percent-encoded URI, omijając ograniczenia.

Sterownik modemu komórkowego Sierra Wireless HL7800 (do wersji 4.4.0) zawiera podatność polegającą na zapisie poza granicami bufora stosu podczas parsowania odpowiedzi AT. Większość handlerów zapisuje znak NUL o jeden bajt za końcem 128-bajtowego bufora, a handler +KCELLMEAS pozwala na pełne przepełnienie bufora stosu danymi z linii odpowiedzi dłuższej niż 128 bajtów.

Lemur przed wersją 1.9.3 zawiera podatność w funkcji _validate_revocation_url, która nie waliduje poprawnie adresów URL po przekierowaniach HTTP, co pozwala na dotarcie do adresów wewnętrznych (loopback, RFC1918, link-local, instance-metadata). Dodatkowo istnieje okno czasowe typu time-of-check time-of-use umożliwiające ataki DNS rebinding. Operator przesyłający certyfikat przez POST /api/1/certificates/upload może wywołać niepożądane żądania wewnętrzne.

Vitess w wersji 24.0.2 i wcześniejszych ma podatność w punkcie końcowym /debug/vrlog, który nie sprawdza uprawnień ACL (brak acl.CheckAccessHTTP). Zdalny atakujący, mający dostęp do portu debugowania vttablet, może ominąć politykę bezpieczeństwa i odczytać dane VrLogStats, w tym dosłowne zapytania SQL i wartości aplikacji z przepływów MoveTables, Reshard, Materialize i Online DDL.

Lemur przed wersją 1.9.2 ma podatność, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom wpływać na adres ACME authority (acme_url) bez skutecznego ograniczenia docelowego po stronie serwera, co umożliwia ataki SSRF na wewnętrzne usługi lub metadane chmury. Dodatkowo istnieje słabość autoryzacji, która może zachować dostęp do kluczy prywatnych po zmianie właściciela.

Lemur przed wersją 1.9.2 ma podatność w weryfikatorze JWT, który używa niezweryfikowanego algorytmu z nagłówka tokena. W konfiguracji domyślnej PyJWT odrzuca alg=none, więc nie jest to bezpośrednie obejście uwierzytelniania, ale stanowi lukę w obronie warstwowej. Po migracji na podpisy asymetryczne może dojść do pomylenia algorytmów, a anomalie oparte na algorytmach są osłabione.

Lemur przed wersją 1.9.2 ma podatność w lemur.users.service.update, która przypisuje nowe hasło bezpośrednio do pola users.password, bez wywołania funkcji hash_password (zarejestrowanej tylko dla zdarzenia before_insert). W rezultacie zmiany hasła przez administratora przez PUT /api/1/users/ są zapisywane w postaci jawnego tekstu, co uniemożliwia normalne logowanie i naraża hasła na ujawnienie.

Lemur przed wersją 1.9.2 ma podatność w PUT /api/1/roles/, która autoryzuje aktualizacje na podstawie członkostwa w roli, a nie tylko administratora. Pozwala to nieuprzywilejowanemu członkowi roli na dodawanie lub usuwanie innych użytkowników oraz zmianę nazwy roli, co może prowadzić do eskalacji uprawnień i odmowy dostępu.

Lemur przed wersją 1.9.2 ma podatność w lemur/certificates/verify.py, która akceptuje adresy URL CRL i OCSP z przesłanych certyfikatów bez odpowiedniej walidacji miejsca docelowego. Uwierzytelniony operator może przesłać certyfikat przez POST /api/1/certificates/upload i spowodować, że verify_string dotrze do adresów wewnętrznych, takich jak loopback, RFC1918, link-local czy instance-metadata (np. 169.254.169.254). Ponadto ścieżka CRL używa nieograniczonej pamięci podręcznej, co może prowadzić do wyczerpania pamięci.

NVIDIA Triton Inference Server dla systemu Linux zawiera podatność, która pozwala atakującemu na przeprowadzenie absolutnej trawersji ścieżki (absolute path traversal). Udane wykorzystanie może prowadzić do wykonania kodu.

NVIDIA Triton Inference Server dla systemu Linux zawiera podatność polegającą na nieprawidłowej walidacji danych wejściowych, co może zostać wykorzystane przez atakującego do spowodowania odmowy usługi (DoS).

NVIDIA Triton Inference Server dla systemu Linux zawiera podatność, która pozwala atakującemu na nieograniczoną alokację zasobów. Udane wykorzystanie może prowadzić do odmowy usługi.

NVIDIA Triton Inference Server dla systemu Linux zawiera podatność umożliwiającą atakującemu przeprowadzenie ataku typu path traversal, co może prowadzić do odmowy usługi.

NVIDIA Triton Inference Server dla systemu Linux zawiera podatność, która pozwala atakującemu na przeprowadzenie absolutnej trawersji ścieżki (absolute path traversal). Udane wykorzystanie może prowadzić do wykonania kodu oraz ujawnienia informacji.

NVIDIA NVOS dla przełączników sieciowych zawiera podatność w konfiguracji serwera SSH, gdy włączony jest tryb PKA-only. Administrator może przypadkowo włączyć alternatywną ścieżkę uwierzytelniania, co przy niezmienionym domyślnym haśle może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu i eskalacji uprawnień.

NVIDIA Cumulus Linux zawiera podatność w demonie LLDP, gdzie nieuwierzytelniony atakujący z sąsiedniej sieci może spowodować przepełnienie bufora, wysyłając spreparowane ramki LLDP. Udane wykorzystanie może prowadzić do wykonania kodu.

NVIDIA Cumulus Linux zawiera podatność w komponencie zarządzania użytkownikami, gdzie nieuprzywilejowany użytkownik może wykorzystać nieprawidłowe zarządzanie uprawnieniami. Udane wykorzystanie może prowadzić do eskalacji uprawnień.

Procedury ekstrakcji tar w moby/go-archive nie ograniczają operacji na systemie plików do katalogu docelowego. Atakujący kontrolujący zawartość archiwum może tworzyć lub nadpisywać pliki w dowolnych ścieżkach, do których proces ekstrakcji ma dostęp do zapisu.

Otalio Ship Property Management System przed wersją 2.22.0 zawiera podatność polegającą na niepoprawnym escapowaniu przechowywanych wartości na stronie bezpieczeństwa aplikacji. Uwierzytelnieni atakujący mogą eskalować uprawnienia poprzez trwały cross-site scripting (XSS).