Katalog podatności CVE

Berkeley Out-of-Order Machine (BOOM) commit 5223e44cfeb26f41380057a2eb4d651197475f69 zawiera potencjalny problem z nieprawidłowym przypisaniem uprawnień w implementacjach NBDTLB v3 i v4. Surowa wartość mstatus.SUM uczestniczy w logice uprawnień odczytu i zapisu bez jawnego sprawdzenia poprawności lokalnego satp.MODE w miejscu użycia.

Dell PowerStore zawiera podatność braku autoryzacji. Atakujący z dostępem do zamapowanego hosta może odczytywać lub zapisywać dane na LUN-ach, do których host nie ma autoryzacji, omijając kontrolę dostępu per-initiator.

W komponencie submariner-operator znaleziono błąd polegający na nadmiernych uprawnieniach roli `submariner-k8s-broker-cluster` przypisywanej dołączonym klastrom. Pozwala to skompromitowanemu klastrowi na zmianę konfiguracji sieci, w szczególności nadpisanie informacji o punktach końcowych innych klastrów. W rezultacie atakujący może przekierować ruch tuneli między klastrami, umożliwiając atak typu Man-in-the-Middle (MITM) w całej siatce klastrów.

MagicMirror², otwartoźródłowa platforma inteligentnego lustra, przed wersją 2.37.0 zawiera podatność w handlerze ADD_CALENDAR w defaultmodules/calendar/node_helper.js, który akceptuje kontrolowany przez atakującego URL, dane uwierzytelniające i ustawienie selfSignedCert przez nieuwierzytelnioną przestrzeń nazw Socket.IO /calendar. Handler przekazuje te pola do CalendarFetcher, powodując żądanie po stronie serwera bez walidacji SSRF i opcjonalnie wyłączając weryfikację TLS. Gdy odpowiedź jest prawidłowym iCal, CALENDAR_EVENTS zwraca dane zdarzeń atakującemu, umożliwiając eksfiltrację danych z wewnętrznych usług; inne odpowiedzi nadal zapewniają ślepe żądanie i prymityw czasowy. Problem naprawiono w wersji 2.37.0.

MagicMirror², otwartoźródłowa platforma inteligentnego lustra, przed wersją 2.37.0 zawiera podatność w funkcji checkArticleUrl w defaultmodules/newsfeed/node_helper.js, która akceptuje powiadomienie CHECK_ARTICLE_URL przez nieuwierzytelnioną przestrzeń nazw Socket.IO /newsfeed i wykonuje fetch(url, { method: "HEAD" }) bez walidacji kontrolowanego przez atakującego URL. Helper zwraca ARTICLE_URL_STATUS zawierający URL i wynik ramowania, zapewniając wyrocznię odpowiedzi i czasu, która może identyfikować wewnętrzne hosty i porty oraz wywoływać efekty uboczne w usługach reagujących na żądania HEAD. Problem naprawiono w wersji 2.37.0.

MagicMirror² przed wersją 2.37.0 stosuje listę dozwolonych adresów IP (ipWhitelist) tylko w oprogramowaniu pośredniczącym Express, podczas gdy serwer Socket.IO jest podłączony bezpośrednio do serwera HTTP bez równoważnych kontroli. Nieuwierzytelniony klient z sąsiedniej sieci może połączyć się z modułami Socket.IO i wysyłać zdarzenia oraz dane do socketNotificationReceived. Domyślne moduły pomocnicze mogą wykonywać żądania do wybranych przez atakującego adresów URL, a w określonych warunkach możliwe jest wykonanie poleceń systemowych.

MagicMirror², otwartoźródłowa platforma inteligentnego lustra, przed wersją 2.37.0 zawiera podatność, gdy włączona jest opcja hideConfigSecrets. Uniwersalny dyspozytor socketów w js/node_helper.js przekazuje każdy przychodzący obiekt przez replaceSecretPlaceholder w js/server_functions.js przed wywołaniem socketNotificationReceived. Klient podłączony do przestrzeni nazw załadowanego modułu może przesłać placeholder SECRET_API_KEY, powodując zastąpienie go odpowiednią wartością zmiennej środowiskowej procesu. Domyślny helper pogodowy akceptuje INIT_WEATHER, kopiuje kontrolowany przez atakującego instanceId i zwraca go w WEATHER_ERROR, zapewniając ścieżkę echa dla rozwiniętego sekretu. To odwraca zamierzoną granicę redakcji jednokierunkowej i może ujawnić tokeny API, poświadczenia lub klucze usług przechowywane w zmiennych SECRET_. Problem naprawiono w wersji 2.37.0.

Forem przed commitem 92eacd16a82cf9007ba8e16a2258b42e3b53ca9c przechowuje niezdezynfekowaną wartość z feedback_message[message] i renderuje ją przez raw() w widoku administratora, gdy obecny jest offender_id. Przeglądanie raportu o nadużyciu wykonuje dowolny JavaScript w przeglądarce administratora, co może ujawnić dane strony, tokeny CSRF lub umożliwić działania administracyjne w sesji ofiary. Publiczny FeedbackMessagesController akceptuje raport bez autoryzacji i wcześniej pozwalał na podanie offender_id, co czyni podatną ścieżkę osiągalną dla nieuwierzytelnionego atakującego.

AngleSharp przed wersją 1.5.0 nie traktuje MathAnnotationXmlElement jako punktu integracji HTML, gdy atrybut encoding ma wartość text/html lub application/xhtml+xml, co powoduje, że tokeny są przetwarzane przez parsowanie treści obcych zamiast HTML. Sanityzer może zobaczyć inny DOM niż przeglądarka, która ponownie parsuje zserializowany wynik. Atakujący może wykorzystać różnicę w przestrzeni nazw ze znakami łamiącymi znaczniki w wartości atrybutu, aby element ukryty przed sanityzerem stał się aktywnym HTML po ponownym parsowaniu, co prowadzi do mutacyjnego XSS.

Biblioteka sh przed wersją 2.2.4 niekompletnie obniża uprawnienia przy użyciu opcji _uid na systemach Linux i Unix. Uruchomiony proces z podniesionymi uprawnieniami może zachować grupy dodatkowe rodzica, co pozwala dziecku na dostęp do plików i zasobów zarezerwowanych dla grup uprzywilejowanych, takich jak root, docker, disk, shadow czy sudo.

aiosmtplib przed wersją 5.1.1 nie odrzuca adresów zawierających znaki CR lub LF w metodach SMTP.mail(), SMTP.rcpt(), SMTP.vrfy() i SMTP.expn(). Dane po znaku nowej linii są interpretowane jako dodatkowe komendy SMTP, co pozwala atakującemu na wstrzyknięcie komend takich jak MAIL FROM, RCPT TO, RSET, DATA lub AUTH. SMTP.sendmail() i SMTP.send() bez obiektu Message przekazują adresy przez podatne metody, podczas gdy SMTP.send_message() nie jest podatne. Udane wstrzyknięcie może zdesynchronizować potok komend, zawiesić instancję SMTP lub wysłać dowolną wiadomość bez kontroli nad serwerem SMTP.

Podatność na dowolny zapis pliku / traversal katalogów w reportico-web <= 8.1.0 pozwala zdalnym atakującym na tworzenie lub nadpisywanie plików w dowolnym miejscu systemu plików, zgodnie z uprawnieniami użytkownika web, poprzez podanie nazwy pliku w parametrze "saveTemplate" w połączeniu z parametrem "execute_mode=PREPARE" w punkcie końcowym "run.php".

Refleksyjna podatność XSS w reportico-web <= 8.1.0 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego JavaScript w przeglądarce użytkownika poprzez umieszczenie złośliwego ładunku w parametrze reportico_criteria wraz z parametrem execute_mode=CRITERIA w run.php.

Podatność nieprawidłowej kontroli dostępu w reportico-web do wersji 8.1.0 pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu wstrzyknąć dowolny kod PHP do atrybutu PreExecuteCode dowolnego raportu, niezależnie od ustawienia safe_mode, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu.

Podatność polegająca na przechodzeniu po katalogach w reportico-web do wersji 8.1.0 pozwala zdalnym atakującym ujawnić lub wykonać dowolne pliki PHP na serwerze WWW poprzez podanie nazwy pliku w parametrze target_format wraz z parametrem execute_mode=EXECUTE w punkcie końcowym run.php.

Kurrier przed wersją 1.2.4 nie egzekwował kontroli własności w endpointach API do listowania i pobierania zasobów webhook i tożsamości. Atakujący z ważnym kluczem API mógł użyć identyfikatorów innego konta do odczytu i enumeracji zasobów webhook i tożsamości należących do tego konta. Anonimowe żądania i nieprawidłowe klucze API były odrzucane, a operacje modyfikacji między użytkownikami były blokowane, ale operacje GET i listowania mogły ujawnić metadane zasobów innego użytkownika.

W bibliotece libre przed wersją 4.8.1 funkcja websock_decode() w pliku src/websock/websock.c zawiera przepełnienie liczby całkowitej podczas walidacji maskowanej ramki WebSocket z użyciem 64-bitowego kodowania długości. Wyrażenie 4 + hdr->len może się zawinąć, gdy hdr->len jest bliskie UINT64_MAX, co powoduje, że kontrola mbuf_get_left() przechodzi, a pętla XOR zapisuje poza bufor heap. Dotknięte są aplikacje używające websock_accept() lub websock_accept_proto() do implementacji serwera WebSocket; eksploatacja może prowadzić do kontrolowanego uszkodzenia pamięci lub DoS po uzgodnieniu HTTP WebSocket upgrade. Problem naprawiono w wersji 4.8.1.

Serwer MCP Apify przed wersją 0.10.11 nie weryfikuje pochodzenia adresu URL w funkcji getActorMCPServerURL, co pozwala złośliwemu wydawcy aktora na przekierowanie połączenia do zewnętrznego hosta. W rezultacie token API Apify ofiary może zostać ujawniony, umożliwiając dostęp do aktorów, danych i zasobów rozliczanych.

WeasyPrint przed wersją 69.0 osadza nieucieczone wartości atrybutów HTML jako wskazówki prezentacyjne w CSS w weasyprint/css/__init__.py, gdy presentational_hints=True. Atrybut background jest wstawiany do deklaracji background-image:url() i parsowany przez tinycss2.parse_blocks_contents(), co pozwala niezaufanemu HTML na wstrzyknięcie dodatkowych deklaracji CSS. Aplikacje renderujące niezaufany HTML z włączonymi wskazówkami prezentacyjnymi mogą być podatne na wstrzyknięcie CSS i żądania po stronie serwera przez wstrzyknięte wartości url().

Lemur przed wersją 1.9.1 ma domyślnie wyłączone flagi ADMIN_ONLY_AUTHORITY_CREATION i LEMUR_STRICT_ROLE_ENFORCEMENT, co powoduje, że kontrola uprawnień przepuszcza każdego uwierzytelnionego użytkownika, w tym rolę tylko do odczytu. Użytkownik może tworzyć urzędy certyfikacji, przesyłać certyfikaty, tworzyć powiadomienia i wpisy domen.