Katalog podatności CVE

Wada w kamerze TRENDnet TV-IP751WIC (wersja 11.03.03) dotyczy funkcji SystemNetworkChanged, SystemDDNSChanged, SystemEmailChanged, SystemFTPChanged, websCheckRealm, FUN_00432574 i FUN_0043372C w komponencie alphapd. Manipulacja prowadzi do przepełnienia bufora na stosie, co można wykorzystać zdalnie.

Wykryto podatność na iniekcję SQL w EasyReport do wersji 2.0.17.0522_Beta, w pliku ModuleController.java, w operacjach przenoszenia. Manipulacja argumentem sourcePath umożliwia zdalny atak. Exploit został publicznie ujawniony, a projekt nie odpowiedział na zgłoszenie.

Plainpad do wersji 1.1.1 zawiera brak ograniczeń tempa żądań, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wysyłanie nieograniczonej liczby prób logowania do punktu końcowego POST /v1/sessions. Martwy kod w App\Http\Kernel.php powoduje, że konfiguracja throttlingu nie jest podpięta do żadnej trasy. Atakujący mogą również powodować wyczerpanie CPU przez wielokrotne porównania bcrypt.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Podatność przepełnienia bufora w Open5GS v.2.7.0 pozwala zdalnemu atakującemu spowodować odmowę usługi poprzez łańcuch dekodera NAS 5GS, gdy bajt typu wiadomości w pakiecie NAS PDU zostanie zmutowany.

Problem w Open5GS v.2.7.0 pozwala zdalnemu atakującemu spowodować odmowę usługi poprzez funkcję ngap_send_to_nas() w pliku src/amf/ngap-path.c.

Lemur przed wersją 1.9.3 zawiera podatność w endpointach API, która pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi na utworzenie duplikatu certyfikatu bez wymaganych uprawnień, a następnie na jego unieważnienie, co może prowadzić do odmowy usługi dla wszystkich certyfikatów. Poprawka w wersji 1.9.3 odrzuca duplikaty i wymaga uprawnień do autorytetu.

Lemur przed wersją 1.9.3 ma podatność w funkcji CertificateExport, gdzie sprawdzenie własności CertificatePermission było wykonywane tylko w gałęzi plugin.requires_key. Plugin z requires_key false omijał to sprawdzenie, a handler nadal przekazywał klucz prywatny i rejestrował zdarzenie audytu key_view. Poprawka nie przekazuje klucza prywatnego pluginom, które go nie wymagają.

Lemur przed wersją 1.9.3 nie wymagał AuthorityPermission na nadrzędnym urzędzie certyfikacji przy tworzeniu sub-CA, gdy ADMIN_ONLY_AUTHORITY_CREATION było fałszywe. Uwierzytelniony użytkownik nie tylko do odczytu mógł utworzyć sub-CA i użyć klucza prywatnego nadrzędnego urzędu do podpisania nowego certyfikatu pośredniego, co pozwalało na wydawanie zaufanych certyfikatów poza normalnymi kontrolami.

Lemur do wersji 1.9.3 nie sprawdzał uprawnień CertificatePermission przy przypisywaniu identyfikatorów do pola replaces w żądaniach tworzenia, przesyłania i edycji certyfikatów. Umożliwiało to atakującemu z uprawnieniami nie tylko do odczytu wyłączenie powiadomień o ofierze i oznaczenie jej certyfikatu jako zastąpionego, co mogło prowadzić do wdrożenia atakującego certyfikatu na punktach końcowych ofiary. Problem naprawiono w wersji 1.9.3.

Lemur przed wersją 1.9.3 udostępniał endpointy GET /api/1/destinations i GET /api/1/destinations/ tylko z uwierzytelnieniem, bez wymogu uprawnień administratora, a odpowiedzi zawierały nieprzefiltrowane opcje, w tym hasła i klucze prywatne w postaci jawnego tekstu. Umożliwiało to użytkownikowi z uprawnieniami tylko do odczytu pobranie poświadczeń do zdalnych hostów wdrażania certyfikatów. Problem naprawiono w wersji 1.9.3.

Lemur przed wersją 1.9.3 nie sprawdzał listy dozwolonych hostów ACME przy aktualizacji acme_url przez PUT /api/1/authorities/, co pozwalało użytkownikowi z rolą authority na ustawienie adresu URL wewnętrznej usługi lub metadanych chmury (np. 169.254.169.254). Podczas kolejnej operacji wydawania certyfikatu Lemur wysyłał żądanie do tego adresu, co mogło ujawnić wewnętrzne usługi lub metadane chmury. Problem naprawiono w wersji 1.9.3.

Lemur przed wersją 1.9.3 pozwalał użytkownikowi z rolą authority na aktualizację acme_url bez ponownej walidacji i skierowanie klienta ACME do kontrolowanego przez atakującego serwera. Serwer ten mógł zwracać adresy URL (newNonce, newOrder, authorizations, finalize) wskazujące na wewnętrzne usługi lub metadane chmury, a Lemur podążał za nimi bez sprawdzania zgodności hosta. Problem naprawiono w wersji 1.9.3.

FUXA w wersji 1.3.2 i wcześniejszych ma podatność w mechanizmie autoryzacji allowDashboard, która pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu uzyskać podpisany token gościa i uzyskać dostęp do edytora Node-RED oraz API wdrażania przepływów. Atakujący może wdrożyć złośliwe węzły lub wykonać skrypty, przejmując kontrolę nad danymi projektu, konfiguracją i potencjalnie systemem operacyjnym.

FUXA w wersji 1.3.2 i wcześniejszych nie sprawdza autoryzacji isSocketAdminAuthorized dla niektórych zdarzeń Socket.IO (DEVICE_BROWSE, DEVICE_NODE_ATTRIBUTE, HOST_INTERFACES, DEVICE_TAGS_REQUEST), gdy secureEnabled jest włączone. Zdalny nieuwierzytelniony lub gość może zbierać informacje o systemie, które nie są wymagane do normalnego przeglądania HMI.