Katalog podatności CVE

Froxlor przed wersją 2.3.8 zawiera podatność SQL Injection w endpointach Admins.add i Admins.update, gdzie atakujący administrator może zapisać tablicę ipaddress z dowolnymi elementami, które później są łączone w klauzulę SQL IN bez parametryzacji. Uwierzytelniony administrator z uprawnieniami change_serversettings może wykorzystać to do odczytania danych z bazy, w tym loginów i hashy haseł administratorów.

Froxlor przed wersją 2.3.8 zawiera podatność Stored XSS w treści rekordów DNS TXT, gdzie zawartość nie jest odpowiednio escapowana przed renderowaniem w panelu administratora. Uwierzytelniony klient z dostępem do edycji DNS może umieścić złośliwy JavaScript w rekordzie TXT, który wykona się w sesji administratora podczas przeglądania konfiguracji DNS.

Podatność w bibliotece linuxfabrik-lib przed wersją 4.2.0. Moduł db_sqlite.py tworzył bazy danych SQLite w przewidywalnych ścieżkach w katalogu /tmp i podążał za dowiązaniami symbolicznymi utworzonymi przez atakującego. Atakujący z lokalnym kontem monitorującym może utworzyć dowiązanie symboliczne i wywołać uruchomienie wtyczki z uprawnieniami roota, co może prowadzić do nadpisania dowolnych ścieżek, odmowy usługi lub manipulacji istniejącą bazą danych. Problem naprawiono w wersji 4.2.0.

Blueprint Studio przed wersją 2.5.2 zwraca surowe komunikaty wyjątków w odpowiedziach API dla uwierzytelnionych użytkowników Home Assistant. Niektóre komunikaty mogą zawierać wewnętrzne ścieżki systemu plików lub szczegóły implementacji. Ujawnione informacje mogą pomóc uwierzytelnionemu użytkownikowi w rozpoznaniu instalacji Home Assistant i przygotowaniu dalszych ataków.

Blueprint Studio przed wersją 2.5.2 w terminalu bezstanowym akceptuje parametr katalogu roboczego (cwd) i sprawdza tylko, czy katalog istnieje, bez wymogu pozostawania w katalogu konfiguracyjnym Home Assistant. Administrator korzystający z ograniczonego pomocnika terminala może wybrać istniejący katalog poza zamierzoną granicą konfiguracji. Komendy mogą wtedy uzyskać dostęp do ścieżek hosta lub je modyfikować, osłabiając oczekiwane ograniczenie systemu plików.

Blueprint Studio przed wersją 2.5.2 w terminalu SSH zapisuje materiał klucza prywatnego do pliku w katalogu konfiguracyjnym Home Assistant przed zastosowaniem restrykcyjnych uprawnień i polega na najlepszych staraniach przy sprzątaniu. Klucz może tymczasowo pozostać na dysku i może przetrwać, jeśli sprzątanie się nie powiedzie lub Home Assistant ulegnie awarii. Użytkownik lub proces z dostępem do systemu plików katalogu konfiguracyjnego może uzyskać pozostały klucz prywatny.

Blueprint Studio przed wersją 2.5.2 zawiera podatność polegającą na wstrzyknięciu poleceń powłoki do generatora poświadczeń Git, gdzie nazwa użytkownika i token są interpolowane bez walidacji. Atakujący, który może ustawić poświadczenia Git, może dodać znaki nowej linii lub składnię powłoki, co prowadzi do wykonania dowolnych poleceń z uprawnieniami Home Assistant.

Blueprint Studio przed wersją 2.5.2 konfiguruje Git credential.helper store podczas zapisywania poświadczeń Git, co powoduje, że Git credential-store przechowuje nazwy użytkowników i tokeny dostępu w postaci zwykłego tekstu w pliku .git-credentials dla użytkownika uruchamiającego Home Assistant. Tokeny mogą pozostać poza zamierzonym miejscem przechowywania Blueprint Studio i być odczytane przez innych użytkowników lub procesy z dostępem do tego samego kontekstu systemu plików. Trwała konfiguracja helpera wpływa również na późniejsze operacje Git.

Blueprint Studio przed wersją 2.5.2 nie egzekwuje spójnie granic autoryzacji administratora w backendzie, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na dostęp do akcji API przeznaczonych dla administratorów. Obejmuje to wywoływanie usług Home Assistant, modyfikację plików konfiguracyjnych, dostęp do strumieni i przesyłanie plików.

Linuxfabrik Monitoring Plugins przed wersją 5.1.0 zawiera podatność w polityce sudo, która pozwala kontu nagios lub icinga na wykonanie /usr/bin/apt-get jako root bez ograniczeń argumentów. Atakujący kontrolujący to konto może użyć opcji APT::Update::Pre-Invoke do wykonania dowolnego polecenia z uprawnieniami roota, co prowadzi do pełnej kompromitacji hosta.

Froxlor przed wersją 2.3.7 zawiera podatność w ścieżce uwierzytelniania API, która nie wymaga drugiego czynnika (2FA) dla kont z włączoną weryfikacją dwuetapową. Atakujący, który zdobędzie klucz API i sekret, może uzyskać pełny dostęp do funkcji API bez podania kodu TOTP, co może prowadzić do ujawnienia lub modyfikacji danych klientów, domen, kont e-mail i FTP, baz danych, rekordów DNS i materiałów certyfikatów.

Koha przed wersjami 26.05.02, 25.11.07 i 25.05.13 zawiera podatność na przechowywany XSS w obsłudze sugestii zakupu, która pozwala uwierzytelnionym pracownikom na wstrzykiwanie złośliwych skryptów poprzez przesłanie niesanityzowanych danych w operacji zapisu sugestii. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane treści HTML lub skryptów w polach takich jak tytuł, autor, ISBN, kod wydawcy, miejsce, tytuł kolekcji, typ pozycji i notatka, które są przechowywane bez sanityzacji i później renderowane w szablonie listy sugestii, powodując wykonanie wstrzykniętych skryptów w przeglądarce każdego pracownika przeglądającego sugestie.

fastify przed wersją 5.12.1 ma podatność na obejście walidacji schematu, gdy schemat treści żądania dotyczy prymitywnej wartości na poziomie głównym. Gdy schemat waliduje prymityw na najwyższym poziomie, taki jak liczba całkowita, Ajv może skonwertować ciąg JSON na oczekiwany typ podczas walidacji, ale Fastify nie zastępuje głównej treści żądania skonwertowaną wartością, więc handler trasy otrzymuje oryginalny niezwalidowany ciąg. W rezultacie żądanie, które powinno nie przejść walidacji, może dotrzeć do logiki aplikacji z wartością niezgodną ze schematem, co może osłabić integralność i kontrolę dostępu opartą na zwalidowanym typie.

fastify od wersji 5.8.3 do przed 5.12.1 ma podatność związaną z niedostateczną ochroną nagłówków przekazywanych (forwarded headers) w przypadku użycia numerycznej formy trustProxy. Ochrona dodana w poprawce CVE-2026-3635 sprawdza adres połączenia, ale w przypadku formy hop-count (liczba) predykat ignoruje adres, więc ochrona jest zawsze spełniona dla dowolnej liczby hopów większej lub równej jeden. Aplikacje z numerycznym trustProxy, np. ustawionym na 1, pozostają podatne: atakujący, który może dotrzeć bezpośrednio do Fastify, omijając proxy, może sfałszować pola forwarded, co prowadzi do wstrzyknięcia hosta w generowanych URL-ach, obejścia wymuszania HTTPS, obejścia bezpiecznych ciasteczek i pochodzenia CSRF oraz ataków na routing oparty na hoście i zatruwanie pamięci podręcznej.

Keycloak zawiera podatność w legacy endpoint do łączenia kont, gdzie mechanizm ochrony oparty na hashu może być przewidziany przez złośliwego klienta OIDC. Atakujący może sfałszować link łączący, aby połączyć konto ofiary z zewnętrzną tożsamością atakującego, co prowadzi do pełnego przejęcia konta.

Podatność w Zephyr RTOS w module PTP (Precision Time Protocol) pozwala zdalnemu atakującemu na wywołanie odczytu poza zakresem pamięci przez wysłanie specjalnie spreparowanego pakietu PTP z nieprawidłowym typem wiadomości (0xE lub 0xF). Brak walidacji górnego zakresu indeksu tablicy msg_size[] prowadzi do odczytu poza tablicą, a następnie do dalszych operacji na pamięci, co może skutkować awarią systemu lub ograniczonym uszkodzeniem pamięci.

Podatność w jądrze Zephyr dotyczy systemowych wywołań k_thread_join() i k_thread_abort(). Błąd w sprawdzaniu dostępu (thread_obj_validate()) powoduje, że nieautoryzowany wątek użytkownika może wywołać te funkcje na obiekcie wątku, do którego nie ma uprawnień. Zamiast przerwania wątku, wykonanie przechodzi do niezdefiniowanego zachowania, co może prowadzić do awarii jądra (na Clang) lub obejścia kontroli dostępu (na GCC).

Pydio Cells 5.0.0 do 5.0.2 ujawnia szczegóły linków udostępniania każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi. Obsługa REST dla GET /a/share/link/{Uuid} nie sprawdza autoryzacji, a identyfikator UUID przestrzeni roboczej nie jest tajny, ponieważ jest osadzony w publicznej stronie. Atakujący z rolą standardowego użytkownika może uzyskać hash linku, URL, identyfikator właściciela, ukryty login, uprawnienia, limity pobrań, docelowych użytkowników, datę wygaśnięcia i flagę wymaganego hasła.

Amazon ion-java przed wersją 1.12.0 nieprawidłowo obsługuje wysoko skompresowane dane w handlerze GZIP, co może pozwolić zdalnym atakującym na wywołanie odmowy usługi poprzez spreparowany dokument Ion, który po dekompresji rozszerza się do bardzo dużego rozmiaru.

Amazon ion-java przed wersją 1.12.0 zawiera niekontrolowaną alokację pamięci w binarnym kursorze strumienia Ion, co może pozwolić zdalnym atakującym na wywołanie odmowy usługi poprzez spreparowany dokument binarny Ion z polem deklarowanej długości, które powoduje nadmierną prealokację sterty.