CVE-2026-89140
ŚrednieCVSS 6.0Prawdopodobieństwo exploitacji (EPSS)
Niskie ryzykoPercentyl 25 - wyżej niż 25% wszystkich znanych CVE
Streszczenie
Temporal Server nie wiąże wewnętrznych wywołań zwrotnych z przestrzenią nazw, która je dołączyła, co pozwala uwierzytelnionemu wywołującemu z uprawnieniami zapisu w jednej przestrzeni nazw na zmianę stanu harmonogramu Scheduler V2 w innej przestrzeni nazw. Adres wywołania zwrotnego temporal://internal jest zarezerwowany dla wywołań, które Scheduler V2 dołącza do uruchamianych przez siebie Workflows. W dotkniętych wersjach każdy uwierzytelniony wywołujący mógł dołączyć wywołanie zwrotne z tym adresem do żądania uruchomienia Workflow, adres był wyłączony z listy dozwolonych component.callbacks.allowedAddresses, a usługa History dostarczała wywołanie do komponentu wskazanego przez token, w dowolnej przestrzeni nazw, bez autoryzacji oryginalnego wywołującego. Gdy sfałszowane zakończenie pasuje do działania uruchomionego przez docelowy harmonogram, harmonogram rejestruje działanie jako ukończone, podczas gdy jego Workflow nadal działa, co może ominąć politykę nakładania się, taką jak SKIP, i przekazuje dane kontrolowane przez wywołującego do następnego zaplanowanego Workflow jako wynik ostatniego zakończenia. Sfałszowana awaria może również wstrzymać harmonogram skonfigurowany do wstrzymywania przy awarii. Sfałszowanie wymaga identyfikatora docelowej przestrzeni nazw, identyfikatora harmonogramu oraz tożsamości i czasu trwania uruchomionego działania. Nie zidentyfikowano ujawnienia ładunków Workflow ani historii. Tylko przestrzenie nazw zawierające harmonogramy Scheduler V2 mogą być celem; Scheduler V2 jest domyślnie wyłączony, a istniejące harmonogramy Scheduler V2 pozostają celami po wyłączeniu ustawień, które je tworzą.
Ocena ryzyka
Atakujący może manipulować harmonogramami zadań w różnych przestrzeniach nazw, co może prowadzić do naruszenia integralności procesów biznesowych i potencjalnego wstrzymania krytycznych operacji.
Rekomendacja
Zaktualizuj Temporal Server do wersji zawierającej poprawkę oraz rozważ włączenie Scheduler V2 tylko w zaufanych środowiskach z odpowiednią kontrolą dostępu.
Inne podatności w Temporal Server
Zobacz wszystkie- CVE-2026-104355Wysokie
Podatność w Temporal Server umożliwia połączonemu klastrowi modyfikację lokalnych przestrzeni nazw (namespaces) w klastrze docelowym, które nie powinny być replikowane. Odbierający klaster nie sprawdza, czy przestrzeń nazw jest globalna, i nadpisuje jej stan, opis, właściciela, retencję, ustawienia archiwizacji oraz listę klastrów, a także aktywny klaster, jeśli zadanie niesie wyższą wersję failover. Atakujący kontrolujący odpowiedzi zarejestrowanego peera może zmienić dowolną lokalną przestrzeń nazw bez poświadczeń na klastrze docelowym, np. oznaczyć ją jako Deprecated, co spowoduje błędy przy uruchamianiu nowych workflowów.
- CVE-2026-89139Wysokie
Podatność w Temporal Server umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniami zapisu w pojedynczej przestrzeni nazw (namespace) wykonanie dowolnego polecenia na hoście, na którym działa Worker Service. Polecenie jest wykonywane natychmiast, a proces Worker Service posiada dostęp do danych uwierzytelniających i kluczy TLS całego klastra, co eskaluje wpływ do całego klastra. Luka dotyczy wersji od 1.31.0 do 1.31.2 (przed 1.31.3) i jest obecna w domyślnych binariach i obrazach kontenerowych.
- CVE-2026-87858Wysokie
Temporal Server w wersjach 1.30.0 i nowszych decydował o tym, czy callback zakończenia Workflow jest wewnętrzny, na podstawie nagłówka HTTP dostarczonego przez wywołującego. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami zapisu w jednej przestrzeni nazw mógł dołączyć callback, którego nagłówek 'source' powodował przekierowanie żądania do wewnętrznego frontendu i wykonanie dowolnego żądania POST na administracyjnym API jako administrator systemu. W wersjach 1.25.0–1.29.7 występuje węższa wersja tej samej wady, wymagająca zgodności nagłówka z identyfikatorem klastra.
- CVE-2026-16652Wysokie
Temporal Server nie ograniczał pracy wykonywanej podczas wyszukiwania następnego czasu akcji harmonogramu. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami zapisu w namespace mógł utworzyć harmonogram łączący drobnoziarnisty interwał z kalendarzem wykluczeń odrzucającym każdy kandydat, co powodowało nadmierne zużycie CPU w komponentach Frontend i Schedule worker.
- CVE-2026-5724Średnie
W serwerze gRPC frontendu Temporal brakowało interceptora autoryzacji w łańcuchu przetwarzania strumieniowego. Skonfigurowane ClaimMapper i Authorizer były pomijane dla endpointu AdminService/StreamWorkflowReplicationMessages, co pozwalało na dostęp bez uwierzytelnienia.
- CVE-2023-3485Niskie
Domyślne ustawienia w otwartym serwerze Temporal przed wersją 1.20 na wszystkich platformach umożliwiają atakującemu stworzenie tokena zadania z dostępem do innej przestrzeni nazw niż ta określona w żądaniu. Wymaga to UUID przestrzeni nazw oraz informacji z historii przepływu pracy dla docelowej przestrzeni nazw.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
Temporal Server does not bind internal completion callbacks to the namespace that attached them, which allows an authenticated caller with write permission in one namespace to alter Scheduler V2 schedule state in another namespace. The callback address temporal://internal is reserved for callbacks that Scheduler V2 attaches to the Workflows it starts. In affected releases, any authenticated caller could attach a callback with that address to a Workflow start request, the address was exempt from the component.callbacks.allowedAddresses allowlist, and the History service delivered the callback to the component its token named, in whatever namespace that was, without authorizing the original caller there. When the forged completion matches an action a target schedule is running, the schedule records the action as completed while its Workflow still runs, which can defeat an overlap policy such as SKIP, and passes caller-controlled data to the next scheduled Workflow as its last completion result. A forged failure may also pause a schedule configured to pause on failure. A forgery requires the target namespace identifier, the schedule identifier, and the identity and timing of a running action. No disclosure of Workflow payloads or history was identified. Only namespaces that hold Scheduler V2 schedules can be targeted; Scheduler V2 is off by default, and existing Scheduler V2 schedules remain targets after the settings that create them are turned off.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS

