CVE-2026-118447
ŚrednieCVSS 4.8Streszczenie
W powiązaniach Pythona pybddisasm występuje użycie niezainicjowanej pamięci, która może ujawnić pamięć procesu, gdy dekodowanie instrukcji się nie powiedzie. Funkcje nd_decode, nd_decode_ex, nd_decode_ex2 i nd_decode_with_context mogą zwrócić obiekt INSTRUX z niezainicjowaną zawartością po nieudanej operacji, a dostęp do jego składowych może ujawnić resztkowe dane pamięci.
Ocena ryzyka
Możliwy jest wyciek szczątkowych danych z pamięci procesu lub awaria aplikacji. Ryzyko występuje, gdy aplikacja uzyskuje dostęp do zwróconego obiektu i ujawnia jego zawartość po niepowodzeniu dekodowania.
Rekomendacja
Zastąp pybddisasm utrzymywaną alternatywą lub ogranicz jego użycie, ponieważ pakiet nie jest już utrzymywany. Aplikacje powinny sprawdzać wynik dekodowania i nie używać obiektu INSTRUX po błędzie.
Inne podatności w pybddisasm
Zobacz wszystkie- CVE-2026-118448Średnie
W powiązaniach Pythona pybddisasm występuje użycie niezainicjowanej pamięci w funkcji nd_to_text. Gdy konwersja tekstu się nie powiedzie (także z powodu nieprawidłowych parametrów), bufor wyjściowy może pozostać niezainicjowany, a mimo to zostać zwrócony do Pythona, co może ujawnić resztkowe dane pamięci procesu lub spowodować awarię.
- CVE-2026-118446Średnie
W powiązaniach Pythona pybddisasm występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free) dotyczące składowych tablicowych obiektów INSTRUX, w tym tablic ND_OPERAND. Tablice te są udostępniane jako listy Pythona odwołujące się do pamięci obiektu nadrzędnego, a przetrzymanie elementu nie utrzymuje przy życiu alokacji nadrzędnej, więc dostęp po jej zwolnieniu sięga do zwolnionej pamięci.
- CVE-2026-118445Średnie
W powiązaniach Pythona pybddisasm występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free) dotyczące składowych strukturalnych obiektów INSTRUX. Składowe te są udostępniane przez obiekty Pythona odwołujące się do pamięci obiektu nadrzędnego, a przetrzymana referencja nie utrzymuje przy życiu alokacji nadrzędnej, więc dostęp po jej zwolnieniu sięga do zwolnionej pamięci.
- CVE-2026-118444Średnie
W powiązaniach Pythona pybddisasm występują podatności typu out-of-bounds read, które mogą ujawnić sąsiednią pamięć procesu podczas dekodowania instrukcji. Funkcja nd_decode może odczytać do 15 bajtów bez sprawdzenia rzeczywistej długości bufora, a funkcje nd_decode_ex, nd_decode_ex2 i nd_decode_with_context przekazują rozmiar bufora bez walidacji względem rzeczywistej długości, co może ujawnić dane przez nd_get_instrux_bytes.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
A use of uninitialized memory vulnerability in the pybddisasm Python bindings may disclose process memory when instruction decoding fails. The nd_decode, nd_decode_ex, nd_decode_ex2, and nd_decode_with_context functions may return an INSTRUX object whose contents have not been initialized after an unsuccessful decoding operation, including failures caused by invalid parameters. Accessing members of the returned object may expose residual process memory. Exploitation requires an application to access and expose the returned object contents after a decoding failure. The pybddisasm package is no longer maintained.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS