Katalog podatności CVE

W agentscope 1.0.18, 1.0.19 i 1.0.19, gdy sesja RealtimeAgent udostępnia execute_python_code jako dostępne narzędzie, zdalny użytkownik WebSocket może nakłonić agenta do wywołania tego narzędzia i uruchomienia kodu Python w środowisku usługi. W zweryfikowanej ścieżce RealtimeAgent._acting przekazuje wywołanie narzędzia wygenerowane przez model do Toolkit.call_tool_function, co wywołuje execute_python_code bez dodatkowej granicy zatwierdzania lub izolacji.

agent-zero w wersjach 1.7, 1.8, 1.9 i 1.10 jest podatny na directory traversal w python/helpers/file_browser.py:FileBrowser.__init__. Klasa FileBrowser inicjalizuje się z katalogiem głównym hosta jako obszarem roboczym, co pozwala agentowi na dostęp do dowolnego pliku w systemie bez ograniczeń.

Agent-zero w wersjach 1.7, 1.8, 1.9 i 1.10 jest podatny na atak typu Directory Traversal w metodzie FileBrowser.save_file_b64 w pliku python/helpers/file_browser.py. Metoda przyjmuje ścieżki plików kontrolowane przez użytkownika bez normalizacji ani walidacji, co umożliwia ataki path traversal.

modelscope Agentscope w wersjach v1.0.0-v1.0.8 jest podatny na atak typu Path Traversal w funkcji insert_text_file. Podatność może pozwolić na dostęp do plików poza zamierzonym katalogiem.

modelscope Agentscope w wersjach v1.0.18-v1.0.0 jest podatny na atak typu Path Traversal w funkcji write_text_file. Podatność może pozwolić na zapis plików poza zamierzonym katalogiem.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.19.0 spreparowany plik PDF może zawierać nietypowo duże wartości etykiet stron alfabetycznych, powodując generowanie ciągów znaków przekraczających rozsądną długość etykiety strony w pypdf/_page_labels.py, gdy aplikacja pobiera etykiety stron dokumentu, zużywając nadmierną pamięć i potencjalnie czyniąc aplikację niedostępną. Problem został naprawiony w wersji 6.19.0.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.19.0 spreparowany plik PDF zawierający wiele osadzonych plików może powodować, że słownikowe API załączników w pypdf/_doc_common.py ponownie przetwarza pełną listę załączników przy każdym wyszukiwaniu zawartości, generując powtarzalną pracę i długie czasy działania, gdy aplikacja uzyskuje dostęp do mapowania osadzonych plików. Problem został naprawiony w wersji 6.19.0.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.19.0 spreparowany plik PDF z wartościami pól formularza może powodować, że generowanie strumienia wyglądu w pypdf/generic/_appearance_stream.py powtarza niezmienną pracę związaną z danymi wyboru w pętli, gdy aplikacja aktualizuje pola z włączonym spłaszczaniem, co skutkuje nadmiernymi czasami działania i niedostępnością aplikacji. Problem został naprawiony w wersji 6.19.0.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.18.1 spreparowany plik PDF zawierający częściowo uszkodzony strumień /FlateDecode z danymi wypełniającymi może wymusić na pypdf/filters.py nieefektywną dekompresję bajt po bajcie, podczas gdy wcześniejszy licznik odzyskiwania nie przesuwa się dla bajtów, które pomyślnie się zdekodowały, powodując długie czasy działania i niedostępność aplikacji. Jest to problem resztkowy po poprawce odzyskiwania uszkodzonego FlateDecode. Problem został naprawiony w wersji 6.18.1.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.18.1 spreparowany plik PDF może zawierać prostą czcionkę TrueType lub Type1 z nietypowo dużą tablicą /Widths, powodując, że pypdf/_font.py Font._collect_tt_t1_character_widths przetwarza wpisy poza 256 kodami znaków istotnymi dla prostej czcionki i zużywa nadmierną pamięć podczas operacji takich jak ekstrakcja tekstu. Problem został naprawiony w wersji 6.18.1.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.18.1, specjalnie spreparowany plik PDF może umieścić niezwykle duże tokeny w mapowaniu /ToUnicode czcionki, powodując, że funkcja parse_bfchar w pypdf/_cmap.py dekoduje i przechowuje zbyt duże wartości podczas operacji takich jak ekstrakcja tekstu, co prowadzi do nadmiernego zużycia pamięci. Jest to drugie uzupełnienie wcześniejszych poprawek dotyczących zużycia zasobów /ToUnicode i ogranicza się do pozostałej ścieżki długości tokenu. Problem został naprawiony w wersji 6.18.1.

Funkcja w komponencie Kiteworks Advanced Forms była osiągalna bez uwierzytelnienia. Nieuwierzytelniony atakujący mógł potencjalnie wykorzystać ją do przeprowadzenia ograniczonego zestawu wewnętrznych operacji serwisowych na platformie Kiteworks; nie pozwalała ona na dostęp do kont użytkowników, przechowywanych plików ani przesłanych formularzy.

Kiteworks Email Protection Gateway nie wystarczająco ograniczał, do którego konta można przypisać certyfikat. To może pozwolić atakującemu na powiązanie certyfikatu z kontem innego użytkownika, co wpływa na poufność i integralność zaszyfrowanej poczty tego konta, a tam gdzie włączone jest logowanie oparte na certyfikatach, może potencjalnie umożliwić nieautoryzowany dostęp do konta.

Przechowywana podatność XSS w Kiteworks Core może pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu na przechowywanie spreparowanej treści, która później wykonuje dowolny JavaScript w sesji uwierzytelnionego administratora przeglądającego dotkniętą stronę. To mogło pozwolić atakującemu na uzyskanie pełnej kontroli administracyjnej, w tym utworzenie nowego konta administracyjnego.

Uwierzytelniony administrator Email Protection Gateway posiadający jedynie ograniczone, delegowane uprawnienia mógł zapisywać pliki o treści kontrolowanej przez atakującego w dowolnych lokalizacjach dostępnych dla konta usługi Email Protection Gateway. Wykracza to poza zamierzone uprawnienia administratora i może posłużyć do modyfikacji plików aplikacji i konfiguracji lub zakłócenia dostępności usługi.

Uwierzytelniony administrator mógł spowodować, że serwer wysyłał żądania do wewnętrznych usług sieciowych i wchodził z nimi w interakcję, które nie powinny być osiągalne przez ten interfejs. Sama w sobie podatność nie prowadziła do wykonania kodu.

Podatność na wyczerpanie zasobów w Kiteworks Email Protection Gateway pozwalała nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu wielokrotnie wywoływać stosunkowo kosztowną operację po stronie serwera, powodując częściową odmowę usługi.

Nieuwierzytelniony atakujący mógł spowodować zapisanie pliku o treści kontrolowanej przez atakującego w systemie plików urządzenia przez moduł obsługi przesyłania administracyjnego, który nie uwierzytelniał prawidłowo żądania. To samo w sobie nie prowadziło do wykonania kodu, co wymagałoby osobnej podatności umożliwiającej umieszczenie pliku w lokalizacji wykonywalnej.

Szablon powiadomień systemowych na urządzeniu Kiteworks był renderowany przez silnik szablonów, który ewaluował wyrażenia zawarte w treści przechowywanego szablonu. Uwierzytelniony Administrator Systemowy mógł potencjalnie zapisać spreparowany szablon, który wykonywał polecenia systemu operacyjnego na urządzeniu przy następnym wysłaniu powiadomienia.

Dwie operacje zarządzania klastrem w Kiteworks Core nie walidowały dostarczonych ścieżek plików, więc atakujący posiadający uprawnienia root na jednym węźle klastra mógł zapisywać pliki jako root na innym węźle i powodować ich wykonanie. Wykorzystanie wymaga dostępu root do backendu na węźle klastra oraz oczekującej poprawki oprogramowania obecnej na węźle docelowym.