Katalog podatności CVE

Uwierzytelniony administrator mógł zainicjować import administracyjny przy użyciu pliku, którego zawartość nie została w pełni zweryfikowana, ponieważ import sprawdzał tylko nagłówek pliku, a nie cały plik. Mogło to pozwolić na zaakceptowanie i przetworzenie niezweryfikowanej lub sfałszowanej zawartości, wpływając na integralność importowanych danych.

Sprawdzenie autoryzacji w funkcji wymiany dużych plików Kiteworks Email Protection Gateway nieprawidłowo ustalało, czy żądający użytkownik jest stroną żądanego pakietu. Uwierzytelniony użytkownik tej opcjonalnej funkcji mógł odczytać temat, treść wiadomości i załączniki pakietów, których nie wysłał ani nie otrzymał.

Uwierzytelniony administrator na węźle z aktywną opcjonalną, osobno licencjonowaną rolą gateway mógł podać adres URL konektora, który serwer pobierał bez wystarczającej walidacji schematu lub miejsca docelowego. W rezultacie serwer wysyłał żądania do wewnętrznych usług sieciowych. Wykorzystanie wymaga aktywnej, licencjonowanej roli gateway.

Uwierzytelniony administrator może obejść walidację treści stosowaną przy przesyłaniu plików administracyjnych i zapisać na urządzeniu plik zawierający niebezpieczną treść. Sama ta podatność nie prowadzi do wykonania kodu — do uruchomienia zapisanego pliku potrzebna jest osobna luka.

W środowiskach wielowęzłowych atakujący, który uzyskał już wykonanie kodu na jednym węźle urządzenia, może przesłać przez wewnętrzny interfejs klastra wartość zapisywaną do konfiguracji monitoringu na innym węźle bez wystarczającej walidacji, co potencjalnie pozwala na wykonanie poleceń systemowych na tym węźle. Wykonanie ograniczone jest do nieuprzywilejowanego konta usługi na tym węźle.

W klastrze Kiteworks Email Protection Gateway z włączoną replikacją bazy danych strona zaufana przez klaster może przesłać spreparowany obiekt serializowany, który jest deserializowany bez wystarczającej walidacji, co potencjalnie pozwala na wykonanie kodu jako konto usługi bramy. Replikacja jest domyślnie wyłączona, a wykorzystanie wymaga kontroli zaufanego węzła klastra lub dostępu administracyjnego do urządzenia.

Kiteworks Core nie stosował mechanizmów bezpieczeństwa API na poziomie bramy do każdego żądania uwierzytelnionego przez centralną usługę uwierzytelniania platformy. Uwierzytelniony użytkownik mógł uzyskać dostęp do funkcji REST API ścieżką żądania, na której te mechanizmy — w tym egzekwowanie wylogowanych i unieważnionych sesji — nie były stosowane.

Opcjonalna, licencjonowana osobno funkcja łącznika repozytorium w Kiteworks Core nie neutralizowała znaków specjalnych w ścieżce podanej przez użytkownika przed przekazaniem jej do zewnętrznego polecenia. Uwierzytelniony administrator systemu mógł wstrzyknąć dodatkowe polecenia i zapisać dowolną treść w plikach należących do konta usługi uruchamiającego łącznik, co umożliwia wykonanie kodu w kontekście tego konta; wykorzystanie wymaga dodatkowo wyjścia sieciowego z urządzenia do systemu kontrolowanego przez atakującego.

Funkcja importu administracyjnego w Kiteworks Core nie weryfikowała, czy żądający administrator ma uprawnienia do tworzenia importowanego uprzywilejowanego poświadczenia integracyjnego. Delegowany administrator posiadający jedno wąsko zakresowane uprawnienie administracyjne mógł zatem uzyskać pełne uprawnienia administratora systemu, bez żadnego działania ze strony istniejącego administratora systemu.

Kiteworks Email Protection Gateway odrzucał pewne ustawienia konfiguracyjne, ale jego walidacja nie rozpoznawała każdej formy, w jakiej mogły być one dostarczone. Uwierzytelniony administrator mógł potencjalnie użyć nierozpoznanej formy, aby spowodować zapisanie wybranego pliku w bramie i jego wykonanie, co skutkowało wykonaniem kodu jako konto usługi bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway nie dostatecznie weryfikował zawartość przesłanej kopii zapasowej i pozwalał administratorowi wpływać na sposób jej ładowania przez aplikację. Uwierzytelniony administrator mógł potencjalnie wykorzystać to do wykonania dowolnego kodu na bramie jako konto usługi.

Interfejs do provisionowania użytkowników w Kiteworks Core nie weryfikował, czy żądający administrator ma uprawnienia do nadawania przypisywanej roli. Administrator, którego delegowane uprawnienia obejmowały tylko zmiany ról, mógł zatem podnieść konto do pełnych uprawnień administratora systemu.

Słabość weryfikacji tożsamości w Kiteworks Email Protection Gateway pozwalała bramie działać na platformie Kiteworks w imieniu użytkownika, którego nie uwierzytelniła, oraz provisionować konto platformy dla tożsamości, której wcześniej nie znała. Zdalny, nieuwierzytelniony nadawca mógł potencjalnie wykorzystać to do uzyskania kontroli nad kontem platformy.

Parser XML używany przez Kiteworks Email Protection Gateway nie ograniczał odwołań do jednostek zewnętrznych. Tam, gdzie włączona jest opcjonalna, niedomyślna funkcja przetwarzania wiadomości, zdalny i nieuwierzytelniony nadawca mógł potencjalnie użyć spreparowanej wiadomości do odczytania plików dostępnych dla konta usługi bramy, w tym materiału kluczy kryptograficznych i poświadczeń, i wysłania ich do kontrolowanego przez siebie miejsca docelowego.

Podatność na trwały atak XSS w Kiteworks Core umożliwia administratorowi z wąsko zakresowanym uprawnieniem przechowywanie złośliwej treści, która wykonuje się w sesji administratora systemu. Może to pozwolić na eskalację uprawnień do pełnej kontroli nad dzierżawą, w tym utworzenie nowego konta administracyjnego.

Piaskownica izolująca konwersję dokumentów na urządzeniu Kiteworks nie w pełni ograniczała wykonywany kod, co mogło pozwolić na ucieczkę z piaskownicy i działanie z uprawnieniami konta usługowego. Atakujący mógł odczytać lub zmodyfikować dane i konfigurację aplikacji lub zakłócić działanie usługi.

Interfejs konfiguracji urządzenia Kiteworks nie wymuszał uwierzytelniania po zakończeniu wstępnej konfiguracji urządzenia. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym do urządzenia mógł odczytać i zmodyfikować ograniczony zestaw rekordów konfiguracyjnych, w tym nazwę kontaktu i adres e-mail zapisane podczas wstępnej konfiguracji.

Interfejs konfiguracji urządzenia Kiteworks nie ograniczał ścieżki pliku do zamierzonego katalogu, co mogło pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu na zapis pliku w dowolnym miejscu zapisywalnym przez konto usługowe. Wykorzystanie wymaga dostępu sieciowego do interfejsu, który w domyślnej konfiguracji nie jest osiągalny po pełnym skonfigurowaniu urządzenia.

Kiteworks nie egzekwował poprawnie, jakie role menedżer folderu współdzielonego może przypisywać. W domyślnej konfiguracji uwierzytelniony użytkownik z rolą Menedżera folderu mógł nadać rolę Właściciela sobie lub innym członkom tego folderu.

Interfejs renderowania formularzy w komponencie Advanced Forms jest dostępny bez uwierzytelnienia, ale zwracał więcej danych niż wymagał formularz. Osoba znająca adres URL opublikowanego formularza mogła potencjalnie pobrać profil konta właściciela formularza oraz części ustawień konfiguracji wdrożenia; nie ujawniono haseł ani tokenów.