Katalog podatności CVE

Uwierzytelniony zdalny atakujący z określonymi uprawnieniami może odczytywać lub zapisywać pliki w systemie plików platformy poza zamierzonym zakresem poprzez specjalnie spreparowane żądania i/lub przesłane pliki do Network Provisioning Image Repository.

W dotkniętych wersjach CloudVision Portal (on-premises) lub CloudVision Sensor występuje podatność typu path traversal. Uwierzytelniony użytkownik o wystarczająco wysokich uprawnieniach może ją wykorzystać do wydobycia niezamierzonych danych z Sensora.

Niewystarczająca walidacja w przepływie logowania Single Sign-On (SSO) może pozwolić zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na spreparowanie adresu URL, który po kliknięciu przez użytkownika powoduje, że dostawca tożsamości (IdP) przekazuje materiał uwierzytelniający do adresu URL kontrolowanego przez atakującego zamiast do CloudVision.

W Gitea, gdy skonfigurowano `[migrations] ALLOWED_DOMAINS`, nazwa hosta z listy dozwolonych była akceptowana bez weryfikacji jej rozwiązanego adresu względem ograniczeń sieci lokalnej. Użytkownik mogący uruchamiać migracje repozytoriów i kontrolujący DNS dozwolonej nazwy hosta mógł wymusić jej rozwiązanie na adres loopback lub prywatny, omijając `ALLOW_LOCALNETWORKS = false` i uzyskując dostęp do usług wewnętrznych z serwera Gitea. Instancje bez skonfigurowanego `ALLOWED_DOMAINS` nie są dotknięte tym obejściem.

W GitHub Enterprise Server zidentyfikowano podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF), która pozwalała współtwórcy repozytorium na wywołanie żądań do wewnętrznych hostów kontrolowanych przez atakującego, co mogło zostać połączone w łańcuch prowadzący do zdalnego wykonania kodu na urządzeniu. Walidator skanowania sekretów dla poświadczeń konta usługi GCP ufał punktowi końcowemu tokenu osadzonemu w zatwierdzonym poświadczeniu i wysyłał do niego żądanie bez ograniczenia miejsca docelowego. Eksploatacja wymagała uwierzytelnionego użytkownika z uprawnieniem do wypychania do repozytorium na instancji z włączonym GitHub Advanced Security i sprawdzaniem ważności skanowania sekretów (konfiguracja niebędąca domyślną). Podatność dotyczyła GitHub Enterprise Server 3.20, 3.21 i 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.20.9, 3.21.7 i 3.22.2. Podatność została zgłoszona w ramach programu GitHub Bug Bounty.

Dell System Update w wersjach przed 2.3.0.0 zawiera podatność nieprawidłowej kontroli dostępu. Użytkownik z niskimi uprawnieniami mający dostęp lokalny może ją wykorzystać do podniesienia uprawnień.

Dell System Update w wersjach przed 2.3.0.0 zawiera podatność nieprawidłowego przypisania uprawnień do krytycznego zasobu. Użytkownik z niskimi uprawnieniami mający dostęp lokalny może ją wykorzystać do podniesienia uprawnień.

W postgres-exporter wykryto usterkę polegającą na tym, że przez pusty import net/http/pprof endpointy debugowania są udostępniane na nieuwierzytelnionym listenerze metryk. Zdalny atakujący w sieci klastra może uzyskać dostęp do tych endpointów, co prowadzi do ujawnienia informacji, w tym argumentów procesu, pełnych stosów goroutine oraz danych wrażliwych, takich jak ciągi połączeń do bazy czy hasła ze zrzutów sterty. Dodatkowo powtarzane profilowanie CPU przez te endpointy może doprowadzić do odmowy usługi.

Dell Command | Configure (DCC) w wersjach przed 5.2.3.35 zawiera podatność nieprawidłowego obsługiwania mieszanego kodowania. Nieuwierzytelniony atakujący mający dostęp zdalny może ją wykorzystać do podniesienia uprawnień.

Dell System Update w wersjach przed 2.3.0.0 zawiera podatność nieprawidłowego ograniczenia ścieżki do katalogu (path traversal). Użytkownik z niskimi uprawnieniami mający dostęp lokalny może ją wykorzystać do zdalnego wykonania kodu.

Dell System Update w wersjach przed 2.3.0.0 zawiera podatność nieprawidłowej walidacji certyfikatu. Atakujący z wysokimi uprawnieniami mający dostęp zdalny może ją wykorzystać do zdalnego wykonania kodu.

W funkcji ep_free w pliku eventpoll.c występuje możliwość użycia po zwolnieniu (use-after-free) z powodu wyścigu. Może to prowadzić do lokalnej eskalacji uprawnień bez potrzeby dodatkowych uprawnień wykonawczych. Do wykorzystania nie jest wymagana interakcja użytkownika.

Metoda CakeResponse::download() w pliku lib/Cake/Network/CakeResponse.php nie oczyszcza nazwy pliku dostarczonej przez wywołującego, co umożliwia wstrzyknięcie znaków kontrolnych (CR/LF) lub cudzysłowu do nagłówka Content-Disposition. W przypadku znaków CR/LF PHP pomija cały nagłówek, co powoduje, że treść odpowiedzi jest renderowana w przeglądarce jako HTML, prowadząc do przechowywanego XSS. Wstrzyknięcie cudzysłowu pozwala na manipulację nagłówkiem i dodanie dodatkowych parametrów.

WeasyPrint przed wersją 70.0 przekazuje pobrane bajty obrazów z adresów URL HTML, wartości CSS, referencji SVG i URI danych do ogólnego dyspozytora obrazów Pillow bez wykluczania formatów EPS lub PostScript. Na hostach z zainstalowanym Ghostscriptem, wtyczka Pillow EpsImagePlugin wywołuje interpreter dla kontrolowanego przez atakującego PostScriptu, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu, gdy wersja Ghostscript ma obejście sandboxa.

Hydra w wersjach od 1.3.4 do 1.3.6 oraz 1.4.0.dev9 ma niekompletną czarną listę celów dla instantiate(), która nie sprawdza w pełni efektywnego wywoływanego obiektu. Obejścia takie jak timeit.timeit, deserializacja pickle.loads, aliasy, pomocnicy zwracający callable, ogólne dispatch i odroczone wywołania mogą ukryć lub opóźnić efektywny cel i obejść autoryzację opartą na nazwie.

Hydra przed wersjami 1.3.6 i 1.4.0.dev9 przekazuje konfigurację logowania Pythona do logging.config.dictConfig() bez stosowania polityki celów Hydra do wartości klas handlerów oraz fabryk formatterów, filtrów, handlerów, kolejek i listenerów. Atakujący kontrolujący konfigurację logowania Hydra może wybrać importowalną klasę lub fabrykę i wywołać ją z uprawnieniami aplikacji.

Hydra od wersji 1.2.0 do 1.3.0 i 1.4.0.dev10 w pakiecie hydra-optuna-sweeper akceptuje sterowaną konfiguracją ścieżkę kropkową w hydra.sweeper.custom_search_space, rozwiązuje ją za pomocą hydra.utils.get_method() i później wywołuje zwrócony callable w procesie kontrolera Hydra. Ponieważ get_method() nie stosuje polityki wykonawczej używanej przez instantiate(), atakujący kontrolujący konfigurację Optuna lub nadpisania wiersza poleceń może wybrać importowalny kod Pythona do wykonania z uprawnieniami aplikacji.

Hydra od wersji 1.3.4 do 1.3.7 i 1.4.0.dev10 przechowuje listy blokowane celów instantiate i powiązane kolekcje polityki wykonawczej w mutowalnym stanie na poziomie modułu. Atakujący kontrolujący wiele wpisów docelowych może rozwiązać hydra._internal.target_policy.UNCONTROLLED_EXECUTION_TARGETS.discard przez instantiate(), usunąć zabroniony cel, a następnie wywołać ten cel, ponieważ węzły rodzeństwa są przetwarzane w kolejności wstawiania względem tej samej zmodyfikowanej polityki.

Wyścig w komponencie Fonts w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalał zdalnemu atakującemu na potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza sandboxem za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność wg Chromium: Wysoka)

Użycie po zwolnieniu w komponencie Media w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalało zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu wewnątrz sandboxa za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność wg Chromium: Wysoka)