Katalog podatności CVE

Platforma Brushfire w aplikacji do strumieniowania wideo (https://online.brushfire.com) ujawnia ścieżkę bazy danych w żądaniach do użytkowników, co pozwala zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na odczyt informacji o innych użytkownikach. Naprawiono w lutym 2026.

Podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w Azure SQL Database pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na podniesienie uprawnień w sieci.

mod_auth_openidc przed wersją 2.4.19.4 zawiera podatność odczytu poza zakresem i zapisu jednego bajtu poza zakresem w parserze ciasteczek stanu. Problem został naprawiony w wersji 2.4.19.4.

ONNX przed wersją 1.21.0 zawiera podatność w funkcji 'save_external_data', która buduje ścieżkę pliku danych zewnętrznych i otwiera go do zapisu bez zabezpieczeń O_NOFOLLOW/O_EXCL, po nieatomowym sprawdzeniu 'os.path.isfile()'. Lokalny atakujący może podmienić plik na dowiązanie symboliczne, co pozwala na dopisanie danych do dowolnego pliku, do którego ofiara ma prawo zapisu.

OpenViking przed wersją 0.3.4 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF), która pozwala uwierzytelnionym atakującym o niskich uprawnieniach na dostęp do wewnętrznych usług sieciowych poprzez wysyłanie dowolnych adresów URL do punktu końcowego API zasobów.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organ nadający numer CVE.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organ nadający numer CVE.

to_abs_path w scripts/iib/tool.py normalizuje ścieżkę za pomocą os.path.normpath, co nie rozwiązuje dowiązań symbolicznych. Dowiązanie symboliczne umieszczone w skanowanym katalogu może wskazywać na plik poza katalogiem, a FileResponse podąża za dowiązaniem, co pozwala na ujawnienie plików takich jak /etc/passwd.

is_path_trusted w scripts/iib/api.py porównuje żądaną ścieżkę z dozwolonymi katalogami za pomocą path.startswith(parent_path), bez dodawania separatora ścieżki. Katalog, którego nazwa zaczyna się od dozwolonej ścieżki, spełnia porównanie, co pozwala na dostęp do plików poza dozwolonym katalogiem.

Drony DJI przesyłają wiadomości protokołu DUML przez Bluetooth Low Energy (BLE) bez szyfrowania. Podczas łączenia klienta z dronem przez Wi-Fi lub w trybie QuickTransfer, aplikacja DJI Fly wymienia przez BLE dane uwierzytelniające Wi-Fi, w tym PSK, SSID i identyfikator UUID. Atakujący w zasięgu BLE może biernie przechwycić ten ruch i odzyskać poświadczenia w postaci jawnego tekstu.

Paperclip przed wersją 0.3.1 w domyślnym trybie local_trusted nie waliduje nagłówków Host, co pozwala atakującym na wykonanie dowolnych poleceń przez DNS rebinding. Atakujący może stworzyć złośliwą stronę, która po odwiedzeniu przez dewelopera uruchamiającego Paperclip lokalnie, używa DNS rebinding do uwierzytelnionych żądań API i wykonuje polecenia przez adapter procesu.

Zgłoszenie CVE zostało odrzucone. Powód: dostawca nie mógł odtworzyć podatności, a zgłaszający jest niedostępny, aby skomentować.

Incus przed wersją 7.3.0 zawiera podatność, w której złośliwy obraz zawierający dowiązanie symboliczne `metadata.yaml` wskazujące na dowolną ścieżkę hosta pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi Incus na odczyt lub nadpisanie dowolnego pliku na hoście jako root przez API metadanych instancji. Ścieżki `exec-output` i `templates/` zostały załatane wcześniej, ale `metadata.yaml` nie został objęty poprawką i pozostaje podatny.

Incus przed wersją 7.3.0 pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi ograniczonemu do projektu (niebędącemu administratorem TLS/RBAC z uprawnieniami `can_create_images` i `can_create_instances`) na wykonanie dowolnego kodu jako root na hoście. Złośliwy obraz zawiera `backup.yaml` jako dowiązanie symboliczne do pliku hosta. Gdy root daemon zapisuje plik kopii zapasowej instancji, podąża za dowiązaniem symbolicznym.

Incus przed wersją 7.3.0 ma podatność, w której podczas kopiowania instancji między projektami sprawdzenie ograniczeń projektu (`AllowInstanceCreation`) jest wykonywane PRZED scaleniem konfiguracji źródłowej instancji z żądaniem. Niebezpieczne klucze konfiguracji (takie jak `security.privileged`, `raw.lxc`, `raw.apparmor`) ze źródłowej instancji są scalane PO przejściu kontroli, omijając wszystkie ograniczenia projektu w projekcie docelowym.

Incus przed wersją 7.3.0 ma podatność, w której podczas migracji instancji do innego członka klastra, nadpisania konfiguracji dostarczone przez użytkownika (w tym klucze krytyczne dla bezpieczeństwa, takie jak `security.privileged` i `raw.lxc`) są stosowane bez egzekwowania jakichkolwiek ograniczeń projektu, co pozwala użytkownikowi z ograniczonego projektu na eskalację do uprzywilejowanego kontenera i ucieczkę do hosta.

Incus przed wersją 7.3.0 ma podatność, w której nieprawidłowa walidacja dostarczonego przez użytkownika `block.create_options` w konfiguracji woluminu magazynu prowadzi do wstrzyknięcia argumentów w konstruowanej linii poleceń tworzenia systemu plików. Pozwala to użytkownikowi z ograniczeniem do projektu na wstrzyknięcie dowolnych argumentów do binarnego wykonywanego jako root.

Incus przed wersją 7.3.0 umożliwia obejście ograniczenia `restricted.containers.privilege=isolated` na poziomie projektu. Użytkownik może utworzyć kontener nieizolowany, pomijając klucz `security.idmap.isolated`, co domyślnie ustawia wartość `false` i pozwala na współdzielenie mapy uid/gid hosta. To osłabia izolację między dzierżawcami a hostem.

Incus przed wersją 7.2.0 zawiera brak kontroli autoryzacji przy kopiowaniu instancji, co pozwala atakującemu znającemu nazwę projektu i instancji, do których nie ma dostępu, na skopiowanie instancji do nowego projektu.

Incus przed wersją 7.2.0 ma brak autoryzacji przy kopiowaniu woluminów niestandardowych. Atakujący znający nazwę projektu, do którego nie ma dostępu, oraz nazwę woluminu w tym projekcie, może skopiować wolumin do nowego projektu. Może to pozwolić na dostęp do sekretów w woluminach, do których nie jest upoważniony.