CVE-2026-62867

Incus w wersjach 6.21.0 i niższych umożliwia użytkownikowi z możliwością uruchomienia kontenera z niestandardowym obrazem (np. członkowi grupy 'incus') wykorzystanie przechodzenia po katalogach lub dowiązań symbolicznych w funkcji szablonów do odczytu i zapisu dowolnych plików na hoście, co prowadzi do wykonania dowolnych komend na hoście. Poprawka planowana jest w wersjach 6.0.6 i 6.21.0.

Incus w wersjach 6.20.0 i niższych umożliwia użytkownikowi z możliwością uruchomienia kontenera z niestandardową konfiguracją YAML (np. członkowi grupy 'incus') utworzenie zmiennej środowiskowej zawierającej znaki nowej linii, co może być wykorzystane do dodania dodatkowych elementów konfiguracji w lxc.conf kontenera. Może to pozwolić na dodanie dowolnych haków cyklu życia, prowadząc do wykonania dowolnych komend na hoście. Poprawka planowana jest w wersjach 6.0.6 i 6.21.0.

Incus przed wersją 7.3.0 zawiera podatność, w której złośliwy obraz zawierający dowiązanie symboliczne `metadata.yaml` wskazujące na dowolną ścieżkę hosta pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi Incus na odczyt lub nadpisanie dowolnego pliku na hoście jako root przez API metadanych instancji. Ścieżki `exec-output` i `templates/` zostały załatane wcześniej, ale `metadata.yaml` nie został objęty poprawką i pozostaje podatny.

Incus przed wersją 7.3.0 pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi ograniczonemu do projektu (niebędącemu administratorem TLS/RBAC z uprawnieniami `can_create_images` i `can_create_instances`) na wykonanie dowolnego kodu jako root na hoście. Złośliwy obraz zawiera `backup.yaml` jako dowiązanie symboliczne do pliku hosta. Gdy root daemon zapisuje plik kopii zapasowej instancji, podąża za dowiązaniem symbolicznym.

Incus przed wersją 7.3.0 ma podatność, w której podczas kopiowania instancji między projektami sprawdzenie ograniczeń projektu (`AllowInstanceCreation`) jest wykonywane PRZED scaleniem konfiguracji źródłowej instancji z żądaniem. Niebezpieczne klucze konfiguracji (takie jak `security.privileged`, `raw.lxc`, `raw.apparmor`) ze źródłowej instancji są scalane PO przejściu kontroli, omijając wszystkie ograniczenia projektu w projekcie docelowym.

Incus przed wersją 7.3.0 ma podatność, w której podczas migracji instancji do innego członka klastra, nadpisania konfiguracji dostarczone przez użytkownika (w tym klucze krytyczne dla bezpieczeństwa, takie jak `security.privileged` i `raw.lxc`) są stosowane bez egzekwowania jakichkolwiek ograniczeń projektu, co pozwala użytkownikowi z ograniczonego projektu na eskalację do uprzywilejowanego kontenera i ucieczkę do hosta.

Incus przed wersją 7.2.0 ma podatność polegającą na dowolnym zapisie pliku w kliencie Incus, gdy złośliwy serwer obrazów zwraca spreparowany nagłówek `Incus-Image-Hash`. Może to prowadzić do wykonania dowolnych poleceń jako root na serwerze.

Incus przed wersją 7.1.0 ma podatność, w której nieprawidłowa walidacja dostarczonego przez użytkownika algorytmu kompresji kopii zapasowej prowadzi do wstrzyknięcia argumentów w konstruowanej linii poleceń. Prowadzi to do dowolnego zapisu pliku na hoście, co może prowadzić do wykonania dowolnych poleceń.

Incus przed wersją 7.1.0 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w punkcie końcowym przesyłania danych protokołu S3, co pozwala na tworzenie dowolnych plików na hoście. Może to prowadzić do wykonania dowolnych poleceń. Wersja 7.1.0 naprawia ten problem.

Incus przed wersją 7.2.0 pozwala na użycie specjalnie spreparowanego obrazu lub kopii zapasowej instancji do odczytu lub tworzenia/zapisu dowolnych plików na hoście, co może prowadzić do wykonania dowolnych poleceń. Wersja 7.2.0 zawiera poprawkę.