Katalog podatności CVE

Concrete CMS w wersjach od 9 do 9.5.2 nie weryfikował tokenu anty-CSRF w akcji saveTemplate() kontrolera dialogu niestandardowego slotu tablicy (concrete/controllers/dialog/board/custom_slot.php). Akcja tworzyła blok board_slot_proxy i wykonywała AddCustomSlotToBoardCommand na instancji tablicy, sprawdzając jedynie uprawnienie canEditBoardContents(), więc spreparowane żądanie cross-site mogło spowodować zapis danych slotu i szablonu wybranych przez atakującego w imieniu użytkownika posiadającego uprawnienia do edycji tablicy. Zapis do bazy danych następował przed jakimkolwiek renderowaniem, więc sfałszowane żądanie kończyło się sukcesem nawet przy odpowiedzi HTTP innej niż 200.

IBM WebSphere Application Server w wersjach 9.0 i 8.5 jest podatny na atak typu denial of service wywołany wysłaniem specjalnie spreparowanego żądania. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność do wywołania nadmiernego zużycia zasobów, co może prowadzić do ograniczenia dostępności usługi.

IBM WebSphere Application Server w wersjach 9.0 i 8.5 jest podatny na atak typu denial of service wywołany wysłaniem specjalnie spreparowanego żądania HTTP do endpointu administracyjnego. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność do wyczerpania przestrzeni dyskowej serwera.

W AWS Systems Manager Agent (SSM Agent) przed wersją 3.3.4851.0 występuje podatność SSRF wynikająca z niewłaściwej walidacji równoważnych reprezentacji adresów w funkcji przekierowania portów do zdalnych hostów. Uwierzytelniony zdalny użytkownik może obejść listę zablokowanych adresów docelowych i uzyskać dostęp do endpointów link-local.

Angular w wersjach przed 20.3.30, 21.2.22 i 22.1.4 ma podatność w renderowaniu po stronie serwera (SSR) w @angular/platform-server. Serializacja niezaufanych danych wewnątrz elementów fallback raw-content (noscript, iframe, noembed, noframes) nie escapuje pasujących tagów zamykających, co umożliwia wykonanie dowolnego kodu JavaScript.

W Angularze w wersjach przed 20.3.28, 21.2.20 i 22.1.1 mechanizm @angular/common HttpTransferCache może zapisać w pamięci podręcznej uwierzytelnioną odpowiedź, gdy renderowanie po stronie serwera (SSR) i hydratacja używają hierarchicznego HttpClient skonfigurowanego z withRequestsMadeViaParent. Podrzędny TransferCache ocenia początkowo anonimowe żądanie przed delegacją, a następnie nadrzędny łańcuch withInterceptors dodaje nagłówek Authorization, cookie lub token API; mimo że nadrzędny cache pomija uwierzytelnione żądanie, podrzędny nadal zapisuje prywatną odpowiedź w TransferState serializowaną jako JSON w skrypcie ng-state. Późniejszy nieuwierzytelniony lub nieuprawniony odwiedzający może otrzymać buforowany HTML zawierający dane wrażliwe wcześniejszego uwierzytelnionego użytkownika.

Angular w wersjach przed 20.3.30, 21.2.22 i 22.1.4 ma podatność w renderowaniu po stronie serwera (SSR) w @angular/platform-server. Serializacja węzłów ProcessingInstruction wewnątrz elementów fallback raw-content nie escapuje pasujących tagów zamykających, co pozwala na przedwczesne zamknięcie kontenera i wykonanie dowolnego kodu JavaScript.

W Angularze w wersjach przed 20.3.28, 21.2.20 i 22.1.0 kompilator i środowisko uruchomieniowe w @angular/core i @angular/compiler mogły pominąć lub wybrać nieprawidłowy sanitizer dla wrażliwych na bezpieczeństwo powiązań host bindings dyrektyw, ponieważ SecurityContext był wyznaczany na podstawie selektora deklarującej dyrektywy lub komponentu, a nie konkretnego elementu hosta. Niezgodność jest osiągalna przez kompozycję hostDirectives, dziedziczone deklaracje HostBinding, createComponent z niestandardowym hostElement lub dynamicznymi dyrektywami, elementy przestrzeni nazw SVG/MathML oraz selektory neutralne dla tagów, takie jak :not(...). Kontrolowane przez atakującego wartości href, src, action, xlink:href lub data mogą w ten sposób trafić do atrybutów DOM bez wbudowanego sanitizera Angulara i wykonać dowolny JavaScript w kontekście przeglądarki użytkownika.

Angular w wersjach przed 20.3.30, 21.2.22 i 22.1.4 ma podatność w renderowaniu po stronie serwera (SSR) w @angular/platform-server. Funkcje resolveUrl i parseUrl wywołują String.prototype.trim(), co usuwa wiodące białe znaki Unicode po sprawdzeniu same-origin, przekształcając ścieżkę względną w kontrolowany przez atakującego URL protokołu względnego, prowadząc do SSRF i ujawnienia danych uwierzytelniających.

Nieprawidłowa neutralizacja znaków specjalnych w logice zapytań w komponencie GridFS sterownika MongoDB C Driver powoduje, że dostarczony przez użytkownika identyfikator pliku jest interpretowany jako warunek zapytania, a nie jako literalny identyfikator. Uwierzytelniony użytkownik mogący wpływać na identyfikator może uzyskać dostęp do nieprzeznaczonych plików lub usunąć wszystkie fragmenty plików w danym bucketcie.

Sprawdzenie rozmiaru w ścieżce uwierzytelniania po stronie klienta sterownika MongoDB C Driver może się przekręcić, w wyniku czego nietypowo duża wartość nazwy użytkownika jest akceptowana i kopiowana poza koniec małego bufora. Podmiot mogący ustawić ustawienia połączenia sterownika może spowodować nieoczekiwane zakończenie aplikacji osadzającej sterownik. Osiągnięcie tego kodu wymaga kompilacji z obecnym opcjonalnym zewnętrznym backendem uwierzytelniania SASL oraz połączenia skonfigurowanego do jego użycia.

Nieprawidłowa neutralizacja znaków specjalnych w logice zapytań w komponencie GridFS sterownika MongoDB C++ Driver powoduje, że dostarczony przez użytkownika identyfikator pliku jest interpretowany jako warunek zapytania, a nie jako literalny identyfikator. Uwierzytelniony użytkownik mogący wpływać na identyfikator może uzyskać dostęp do nieprzeznaczonych plików lub usunąć wszystkie fragmenty plików w danym bucketcie.

Nieprawidłowa neutralizacja znaków specjalnych w logice zapytań w komponencie GridFS sterownika MongoDB Java Driver powoduje, że dostarczony przez użytkownika identyfikator pliku jest interpretowany jako warunek zapytania, a nie jako literalny identyfikator. Uwierzytelniony użytkownik mogący wpływać na identyfikator może uzyskać dostęp do nieprzeznaczonych plików, usunąć wszystkie fragmenty plików w danym bucketcie lub zmienić nazwę innego pliku niż zamierzony.

Use-after-free w reaktywnym komponencie szyfrowania po stronie klienta sterownika MongoDB Java Driver może spowodować zwolnienie zasobów natywnych, gdy dotknięta operacja szyfrowania nadal ich używa w momencie anulowania operacji. Podmiot mogący spowodować anulowanie takiej operacji może doprowadzić do zakończenia procesu aplikacji hostującej. Osiągnięcie problemu wymaga dotkniętej konfiguracji reaktywnego szyfrowania, która pobiera poświadczenia KMS na żądanie.

Consul i Consul Enterprise mają podatność polegającą na obejściu autoryzacji w mesh usług Connect. Podczas budowania reguł RBAC dla Envoy w celu egzekwowania intencji Connect, Consul nieprawidłowo escapował niektóre znaki w nazwach usług, przestrzeniach nazw i partycjach, powodując, że generowane reguły autoryzacji dopasowują się szerzej niż zamierzono.

Biblioteka consul-template ma podatność na ujawnienie informacji w ścieżce obsługi błędów, która może powodować pojawianie się wartości sekretów Vault w komunikatach błędów szablonów, w logach oraz w innych miejscach, takich jak zdarzenia zadań Nomad.

Consul i Consul Enterprise są podatne na obejście autoryzacji w ścieżce wyrejestrowania katalogu, co może pozwolić lokalnemu tokenowi ACL na usunięcie obiektów katalogu zaimportowanych z klastra równorzędnego. Podmiot wywołujący z uprawnieniem {{service:write}} lub {{node:write}} może wykorzystać tę podatność do usunięcia usług, sprawdzeń lub węzłów zaimportowanych z klastra równorzędnego bez posiadania uprawnień do źródła równorzędnego.

Consul i Consul Enterprise są podatne na atak typu denial of service w natywnym listenerze RPC, który może pozwolić uwierzytelnionemu klientowi na wyczerpanie pamięci serwera przed oceną autoryzacji ACL. Klient mogący ukończyć wewnętrzny handshake mTLS RPC może wykorzystać tę podatność bez posiadania ważnego tokenu ACL.

Consul i Consul Enterprise zawierają lukę obejścia autoryzacji w ścieżce zapisu węzła katalogu. Uwierzytelniony atakujący z tokenem uprawniającym do zapisu węzła może usunąć rejestrację innego węzła i przejąć jego tożsamość, jeśli zna jego identyfikator.

Concrete CMS w wersjach 8.3.0 do 9.5.2 zawiera błąd obejścia autoryzacji w oknie edycji wydarzenia kalendarza. Uprawnienia sprawdzano względem identyfikatora kalendarza podanego w żądaniu, a nie kalendarza będącego właścicielem edytowanego wydarzenia, co pozwalało użytkownikowi z uprawnieniem "Add Event" na jednym kalendarzu czytać i nadpisywać wydarzenia w kalendarzach, do których nie miał dostępu.