Katalog podatności CVE

W Puma w wersji 5.0.0 i przed 8.0.3 występuje podatność pozwalająca atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poprzez plik ext/puma_http11/http11_parser.rl.

W sterowniku silabser.sys dla urządzeń CP210x w wersji 11.5.0 i wcześniejszych lokalny użytkownik bez uprawnień z złośliwym urządzeniem może użyć zniekształconych pakietów do uszkodzenia pamięci puli jądra. Prowadzi to do wykonania dowolnego kodu z podniesionymi uprawnieniami.

Sterownik silabser.sys dla urządzeń CP210x w wersji 11.5.0 i wcześniejszych pozwala lokalnemu nieuprzywilejowanemu użytkownikowi z złośliwym urządzeniem użyć spreparowanych pakietów do wycieku do 145 bajtów niezainicjalizowanej pamięci puli jądra. Podatność dotyczy systemu Windows 10 i wcześniejszych.

Sterownik silabser.sys dla urządzeń CP210x w systemie Windows 8 zawiera błąd, który pozwala lokalnemu nieuprzywilejowanemu użytkownikowi wykorzystać nieprawidłowe ustawienia sterownika do wywołania awarii jądra systemu.

W Tesseract w wersji 5.5.3 i wcześniejszych funkcja RecodedCharID::DeSerialize w src/ccutil/unicharcompress.h waliduje length_, ale akceptuje ujemne wartości code_ z przygotowanego komponentu recodera w pliku .traineddata. W konsekwencji UnicharCompress::ComputeCodeRange może ustawić code_range_ na zero, a SetupDecoder indeksuje is_valid_start_ ujemnym kodem na wektorze o rozmiarze zero, co prowadzi do zapisu poza zakresem i awarii lub błędu alokacji. Brak dostępnej poprawionej wersji.

Tesseract w wersji 5.5.3 i wcześniejszych nie sprawdza spójności wymiarów w funkcjach NetworkIO::WriteTimeStepPart i NetworkIO::AddTimeStepPart. Złośliwie spreparowany plik .traineddata z warstwą NT_LSTM może spowodować zapis poza zakresem sterty podczas pierwszego kroku rozpoznawania na domyślnym silniku LSTM. Brak dostępnej poprawionej wersji.

Tesseract w wersji 5.5.3 i wcześniejszych nie waliduje skalarnych wartości ni_ i no_ względem wymiarów macierzy wag w FullyConnected::DeSerialize. Złośliwy plik .traineddata z warstwą NT_SOFTMAX może wywołać zapis i odczyt poza zakresem sterty na domyślnym silniku LSTM. Brak dostępnej poprawionej wersji.

Tesseract w wersji 5.5.3 i wcześniejszych w funkcji Classify::ReadNormProtos wczytuje token z pliku .traineddata do bufora stosu o stałym rozmiarze 61 bajtów bez ustawienia szerokości strumienia. Token dłuższy niż 60 znaków zapisuje do 39 bajtów poza buforem podczas inicjalizacji TessBaseAPI w silniku legacy. Brak dostępnej poprawionej wersji.

W rclone przed wersją 1.75.1 rdzeń nie odrzuca segmentów katalogu nadrzędnego w wartościach Object.Remote() przed przekazaniem ich do backendów docelowych przez fs/list, fs/walk, fs/sync i fs/operations. Magazyn obiektów z płaską przestrzenią kluczy może zawierać surowy segment "..", a dotknięte backendy używają path.Join(root, remote) przed neutralizacją tego segmentu, co pozwala kopiowaniu lub wysyłaniu opuścić skonfigurowany katalog główny. Luka została naprawiona w wersji 1.75.1.

rclone w wersjach od 1.75.0 do 1.75.1 w ścieżce strumieniowego multipart serwera S3 przekazuje kontrolowany przez atakującego contentLength do multipart.NewRW().Reserve przed odczytaniem treści żądania. Klient sieciowy może wielokrotnie rezerwować pamięć bez wysyłania zadeklarowanego ciała, wyczerpując pamięć procesu lub hosta albo trwale blokując obsługę żądań. Problem naprawiono w wersji 1.75.1.

rclone to program wiersza poleceń do synchronizacji plików i katalogów z różnymi dostawcami chmury. Od wersji 1.70.0 do 1.75.1 interfejs serve/start RC akceptuje ustawienia proxyOpt.AuthProxy dla poszczególnych serwerów, ale konstruktory FTP i S3 w cmd/serve/ftp/ftp.go oraz cmd/serve/s3/server.go nieprawidłowo sprawdzają globalną wartość proxy.Opt.AuthProxy. Gdy wartość globalna jest pusta, lokalny dla żądania proxy uwierzytelniające jest ignorowane: FTP przechodzi do stałego systemu plików z użytkownikiem anonymous i dowolnym hasłem, a S3 z AuthKey udostępnia stały system plików RC zamiast backendu wybranego przez proxy. Dedykowane serwery wiersza poleceń konfigurujące opcję globalną nie są dotknięte. Problem naprawiono w wersji 1.75.1.

Przepełnienie liczb całkowitych w komponencie walidacji bufora tensorów w Amazon Deep Java Library (DJL) od wersji 0.13.0 do 0.36.0 na wszystkich platformach może pozwolić zdalnemu nieuwierzytelnionemu podmiotowi na uzyskanie informacji z sąsiedniej pamięci procesu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowany ładunek tensora. Aby naprawić ten problem, użytkownicy powinni zaktualizować do wersji 0.37.0 lub nowszej.

FileRun przed wersją 2026.3.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie obiektu PHP, wynikającą z nieprawidłowych opcji przekazanych do unserialize() w metodzie Perms::getPerms(). Uwierzytelniony atakujący z dostępem do zapisu w bazie danych może wstrzyknąć łańcuch gadgetów do kolumn tabeli uprawnień przetwarzanych przy każdym ładowaniu strony i zapisać dowolne pliki, np. webshelle PHP, w ścieżkach dostępnych przez sieć.

FileRun przed wersją 2026.3.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL, umożliwiającą delegowanym lub zwykłym administratorom wykonanie dowolnego SQL poprzez przesłanie parametru description jako tablicy. Metoda getValuesString() w DB/DP.php interpoluje surowe wartości tablicy bezpośrednio do zapytania INSERT bez parametryzacji, a połączenie PDO używa emulowanych prepared statements umożliwiających zapytania złożone. Atakujący może zmodyfikować tabelę df_users_permissions, aby podnieść konto delegowanego administratora do uprawnień superużytkownika, a dodatkowo może uzyskać wykonanie kodu poprzez nieoczyszczone wartości ścieżek przekazywane do require_once w komponencie listy logów.

FileRun przed wersją 2026.3.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego spowodowaną bezskutecznym przedefiniowaniem escapeshellcmd() w CLI.php, które usuwa escapowanie metaznaków powłoki. Atakujący może wykorzystać to interaktywnie przez image_preview.php ze spreparowanym parametrem args (wymaga uprawnień superużytkownika) lub trwale, zapisując złośliwe ładunki w thumbnails_ffmpeg_args lub thumbnails_ffmpeg_ss, które wykonują się przy generowaniu miniatur wideo przez dowolnego użytkownika.

FileRun przed wersją 2026.3.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w handlerze PhotoProofSheet. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniem do przesyłania plików może wykonać dowolne polecenia, przesyłając pliki z metaznakami powłoki w nazwie, takimi jak backticki, średniki lub sekwencje $(), a następnie wywołując endpoint PhotoProofSheet. Wynika to z braku sanityzacji escapeshellarg() w konstrukcji polecenia montage ImageMagick.

Warunek wyścigu typu Time-of-check Time-of-use (TOCTOU) prowadzący do niebezpiecznego podążania za dowiązaniami symbolicznymi w Plesk umożliwia lokalną eskalację uprawnień do roota poprzez przejęcie własności dowolnego pliku lub katalogu.

Podatność typu path traversal w Menedżerze kopii zapasowych Plesk umożliwia uwierzytelnionemu klientowi zapis dowolnych plików z uprawnieniami roota.

Wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w parserze zaawansowanych reguł ConfigServer Security & Firewall pozwala zdalnemu atakującemu kontrolującemu skonfigurowane źródło allow/deny na wykonanie dowolnych poleceń jako root z powodu niewystarczającej walidacji danych reguł dostarczanych przez źródło. Podatność dotyczy wersji oprogramowania pierwotnie dystrybuowanych przez ConfigServer, a także wersji utrzymywanej przez WebPros zawierających podatny kod. WebPros naprawił podatność w wersji 16.30. Inne forki lub niezależnie utrzymywane wersje CSF mogą być również dotknięte i powinny być ocenione niezależnie.

Nieprawidłowe escapowanie adresu URL żądania w ConfigServer Security & Firewall pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń jako konto usługi CSF poprzez wstrzyknięcie poleceń powłoki. Podatność dotyczy wersji oprogramowania pierwotnie dystrybuowanych przez ConfigServer, a także wersji utrzymywanej przez WebPros zawierających podatny kod. WebPros naprawił podatność w wersji 16.30. Inne forki lub niezależnie utrzymywane wersje CSF mogą być również dotknięte i powinny być ocenione niezależnie.