CVE-2026-88056

Angular w wersjach przed 20.3.30, 21.2.22 i 22.1.4 ma podatność w renderowaniu po stronie serwera (SSR) w @angular/platform-server. Serializacja niezaufanych danych wewnątrz elementów fallback raw-content (noscript, iframe, noembed, noframes) nie escapuje pasujących tagów zamykających, co umożliwia wykonanie dowolnego kodu JavaScript.

W Angularze w wersjach przed 20.3.28, 21.2.20 i 22.1.1 mechanizm @angular/common HttpTransferCache może zapisać w pamięci podręcznej uwierzytelnioną odpowiedź, gdy renderowanie po stronie serwera (SSR) i hydratacja używają hierarchicznego HttpClient skonfigurowanego z withRequestsMadeViaParent. Podrzędny TransferCache ocenia początkowo anonimowe żądanie przed delegacją, a następnie nadrzędny łańcuch withInterceptors dodaje nagłówek Authorization, cookie lub token API; mimo że nadrzędny cache pomija uwierzytelnione żądanie, podrzędny nadal zapisuje prywatną odpowiedź w TransferState serializowaną jako JSON w skrypcie ng-state. Późniejszy nieuwierzytelniony lub nieuprawniony odwiedzający może otrzymać buforowany HTML zawierający dane wrażliwe wcześniejszego uwierzytelnionego użytkownika.

Angular w wersjach przed 20.3.30, 21.2.22 i 22.1.4 ma podatność w renderowaniu po stronie serwera (SSR) w @angular/platform-server. Serializacja węzłów ProcessingInstruction wewnątrz elementów fallback raw-content nie escapuje pasujących tagów zamykających, co pozwala na przedwczesne zamknięcie kontenera i wykonanie dowolnego kodu JavaScript.

W Angularze w wersjach przed 20.3.28, 21.2.20 i 22.1.0 kompilator i środowisko uruchomieniowe w @angular/core i @angular/compiler mogły pominąć lub wybrać nieprawidłowy sanitizer dla wrażliwych na bezpieczeństwo powiązań host bindings dyrektyw, ponieważ SecurityContext był wyznaczany na podstawie selektora deklarującej dyrektywy lub komponentu, a nie konkretnego elementu hosta. Niezgodność jest osiągalna przez kompozycję hostDirectives, dziedziczone deklaracje HostBinding, createComponent z niestandardowym hostElement lub dynamicznymi dyrektywami, elementy przestrzeni nazw SVG/MathML oraz selektory neutralne dla tagów, takie jak :not(...). Kontrolowane przez atakującego wartości href, src, action, xlink:href lub data mogą w ten sposób trafić do atrybutów DOM bez wbudowanego sanitizera Angulara i wykonać dowolny JavaScript w kontekście przeglądarki użytkownika.

Angular przed wersjami 20.3.27, 21.2.19 i 22.0.1 zawiera podatność w potoku i18n kompilatora Angular, która pozwala na użycie atrybutów obsługi zdarzeń i18n-onerror i innych i18n-on. Umożliwia to plikowi tłumaczenia o niższym zaufaniu zastąpienie statycznego handlera wykonywalnym kodem JavaScript.

Angular przed wersjami 20.3.27, 21.2.19 i 22.0.7 zawiera podatność na Cross-Site Scripting (XSS) w zależności DOM emulacji @angular/platform-server (domino) podczas serializacji zawartości elementów zastępczych surowej zawartości (<iframe>, <noembed>, <noframes> i <noscript>).

Angular przed wersjami 20.3.27, 21.2.19 i 22.0.2 zawiera podatność w HttpTransferCache, która łączy przecinkami powtarzające się parametry żądania. Pozwala to semantycznie różnym żądaniom HttpClient używać tego samego klucza pamięci podręcznej transferu i ponownie wykorzystać nieprawidłową odpowiedź backendu.

W Angularze wykryto podatność na atak XSS w komponencie @angular/platform-server podczas renderowania treści w elemencie <noscript> przy użyciu SSR. Problem wynika z błędnego serializowania zawartości przez bibliotekę domino, która nie ucieka znacznika </noscript>, co pozwala na wstrzyknięcie złośliwego kodu JavaScript.

W Angularze wykryto podatność na Cross-Site Scripting (XSS) w zależności DOM emulacji @angular/platform-server (domino) podczas serializacji treści elementów raw-text, takich jak <script>, <style> i <iframe>. Błąd w obliczeniach indeksów Unicode powoduje, że dynamiczny tekst zawierający znaki astralne (np. emotikony) przed znacznikiem zamykającym nie jest poprawnie escapowany, co umożliwia wstrzyknięcie kodu JavaScript. Luka została załatana w wersjach 22.0.0-rc.2, 21.2.16, 20.3.24 i 19.2.25.

Podatność DOM Clobbering w Angularze umożliwia atakującemu podmianę kontenera stanu SSR (ng-state) poprzez wstrzyknięcie elementu HTML z tym samym identyfikatorem. Podczas hydracji klienta Angular odczytuje dane z fałszywego elementu, co może prowadzić do wykonania kodu lub kradzieży danych.