Katalog podatności CVE

Builder.io Gen2 SDK do wersji 5.2.11 i 0.25.13 włącznie zawiera podatność prototype pollution w funkcji pomocniczej unflatten, która przetwarza parametry zapytania builder.userAttributes bez zabezpieczeń prototypu. Atakujący może spreparować linki podglądu z segmentami __proto__ lub prototype, aby zanieczyścić Object.prototype w przeglądarce odwiedzającego, gdy SDK przetworzy złośliwy URL.

KnowStreaming do wersji 3.4.1 nie egzekwuje kontroli dostępu opartej na rolach w punktach końcowych REST API, umożliwiając każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi dostęp do chronionej funkcjonalności. Atakujący mogą wywoływać punkty końcowe zarządzania tożsamością, aby tworzyć konta administratorów lub przyznawać sobie uprawnienia administracyjne bez odpowiedniej autoryzacji.

Builder.io Gen2 SDK w wersjach do 5.2.11 i 0.25.13 zawierają podatność prototype pollution w funkcji pomocniczej deep-set, która przetwarza powiązania bloków treści bez walidacji. Atakujący mogą przygotować bloki treści z kluczami powiązań zawierającymi ścieżki __proto__, prototype lub constructor, aby zanieczyścić Object.prototype podczas renderowania, wpływając na wszystkie kolejne obiekty tworzone w procesie, w tym renderowania innych dzierżawców.

CMAK do wersji 3.0.0.6 włącznie nie stosuje przełącznika funkcji planowanego wyboru lidera do tras formularzy HTML, co pozwala atakującym obejść bramkę funkcji. Atakujący może uzyskać dostęp do endpointów formularzy, aby uruchomić i zatrzymać cykliczny harmonogram wyborów, zakłócając przywództwo w zarządzanych klastrach Kafka.

Wiki.js do wersji 2.5.314 nie wymaga separatorów ścieżki przy dopasowywaniu reguł stron START i END, co pozwala atakującym na dostęp do stron współdzielących prefiks z autoryzowanymi folderami. Użytkownicy z dostępem do folderu mogą czytać i modyfikować niepowiązane strony o pasującym prefiksie, omijając kontrolę dostępu.

Wiki.js do wersji 2.5.314 włącznie zawiera podatność server-side request forgery w rendererze Image Prefetch, który pobiera dowolne adresy URL bez walidacji protokołu, hosta ani adresu. Atakujący z uprawnieniami do edycji stron może wstrzyknąć elementy img z klasą prefetch-candidate, aby zmusić serwer do odpytywania usług wewnętrznych i endpointów metadanych chmury, a odpowiedzi są zwracane atakującemu.

Wiki.js do wersji 2.5.314 włącznie pomija tagi stron w kontrolach autoryzacji w wielu resolverach GraphQL, co pozwala obejść ograniczenia dostępu oparte na tagach. Atakujący może odpytywać resolvery list, tree, tags, searchTags i links, aby uzyskać metadane zastrzeżonych stron, w tym tytuły, opisy, ścieżki i informacje o tagach, bez odpowiedniej autoryzacji.

Trigger.dev przed wersją 4.6.0 nie weryfikuje, czy uwierzytelniony użytkownik kontroluje instalację GitHub App przed powiązaniem jej ze swoją organizacją. Atakujący mogą przejąć instalację GitHub App innego użytkownika, odtwarzając pliki cookie stanu i podając sekwencyjne identyfikatory instalacji, uzyskując nieautoryzowany dostęp do repozytoriów ofiary.

Leantime przed wersją 3.9.6 zawiera podatność obejścia autoryzacji w punkcie końcowym instalacji wtyczek HTMX, który nie weryfikuje uprawnień. Uwierzytelnieni użytkownicy o ograniczonych rolach mogą instalować wtyczki z marketplace i kontrolować dowolne właściwości, w tym identyfikator, wersję i klucz licencji, aby wdrożyć złośliwe wtyczki.

Twenty w wersjach przed 2.35.0 nie waliduje uprawnień do pól i wierszy w resolverze GraphQL groupBy-with-records, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom obejść kontrole uprawnień. Atakujący z uprawnieniem canReadObjectRecords, ale bez canReadFieldValue, może odczytać zastrzeżone wartości pól przez resolver groupBy, które normalnie byłyby zablokowane.

Harbor do wersji 2.15.2 włącznie nie ogranicza poprawnie filtrowania parametru zapytania q na poświadczeniach dostępu do rejestracji skanera. Administratorzy projektów mogą wykorzystać rozmyte filtrowanie kolumny AccessCredential, aby odzyskać sekret adaptera skanera znak po znaku na podstawie liczby wierszy w odpowiedzi.

ArcherySec do wersji 2.0.6 nie weryfikuje przynależności organizacyjnej w endpoincie WebScanVulnList, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom odczytywać wyniki skanów podatności innych organizacji. Atakujący może podać dowolne identyfikatory skanów, aby uzyskać pełne dane o podatnościach, w tym tytuły, poziomy ważności, statusy i notatki analityków innych najemców.

OpenCVE w wersjach od 2.4.0 przed 3.1.0 nie ogranicza endpointu API organizacji do organizacji powiązanej z tokenem, zwracając zamiast tego członkostwa twórcy tokenu. Atakujący z tokenem o zakresie organizacji może wylistować i pobrać wszystkie organizacje, do których należy twórca tokenu, omijając izolację tokenów.

Rundeck do wersji 6.2.1 nie autoryzuje prawidłowo parametrów importConfig i importNodesSources w punkcie końcowym importu archiwum projektu. Atakujący posiadający jedynie uprawnienie importu może zastąpić pliki konfiguracyjne projektu, w tym istotne ustawienia bezpieczeństwa, takie jak executery węzłów i ścieżki kluczy SSH, wpływające na wykonywanie zadań.

Pelican Panel w wersjach przed 1.0.0-beta35 egzekwuje uprawnienia zapisu przy starcie wyłącznie poprzez wyłączone kontrolki formularza, a nie sprawdzenia autoryzacji po stronie serwera. Atakujący z uprawnieniem startup.read może spreparować aktualizacje stanu Livewire, aby wywołać callbacki afterStateUpdated i zmodyfikować polecenia startowe, obrazy docker oraz zmienne w celu wykonania dowolnych poleceń w kontenerze.

WebVirtCloud nie weryfikuje prawidłowo flag uprawnień w grantach UserInstance, pozwalając użytkownikom z dostępem tylko do odczytu wykonywać uprzywilejowane akcje. Atakujący z grantami read-only mogą wyłączać maszyny wirtualne, resetować hasła root, instalować klucze SSH i zarządzać obrazami ISO, wykorzystując bramkę get_instance, która sprawdza jedynie istnienie grantu.

Shlink do wersji 5.1.6 nie egzekwuje ograniczeń ról kluczy API przy wydawaniu tokenów subskrypcji Mercure, pozwalając kluczom o ograniczonych uprawnieniach subskrybować wszystkie tematy. Atakujący z kluczami typu author-only lub domain-only mogą uzyskać dostęp do endpointu mercure-info i odbierać dane o wizytach, w tym referrer, user agent, geolokalizację oraz pełne obiekty krótkich URL spoza ich zakresu uprawnień.

SecObserve w wersjach przed 1.59.1 zawiera podatność na ujawnienie informacji w ApiConfigurationSerializer, która nie usuwa pola basic_auth_password z odpowiedzi konfiguracji API. Członkowie produktu z uprawnieniami tylko do odczytu mogą pobrać odszyfrowane hasło basic-auth kont skanerów lub usług integracyjnych poprzez standardowe endpointy REST.

PatrowlManager do wersji 1.8.4 zawiera podatność na niewłaściwą kontrolę dostępu w endpoincie API listowania użytkowników, gdzie dekorator autoryzacji jest zakomentowany. Uwierzytelnieni atakujący z kontami o niskich uprawnieniach mogą wyliczyć wszystkich użytkowników i ich flagi uprawnień, w tym status superusera i staff.

PatrowlManager do wersji 1.8.4 zawiera podatność obejścia autoryzacji w punktach końcowych API zdarzeń i alertów, które nie filtrują według właściciela. Uwierzytelnieni atakujący mogą czytać historię zdarzeń platformy, usuwać dowolne zdarzenia i modyfikować alerty należące do innych użytkowników.