Katalog podatności CVE

WWBN AVideo do wersji 29.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania, w której przechowywany hash hasła jest akceptowany jako prawidłowe poświadczenie logowania przez dwie niezależne ścieżki kodu w loginFromRequest() i encryptPasswordVerify(). Atakujący, który uzyska wartość przechowywanego hasha users.password, może uwierzytelnić się jako dowolny użytkownik, przesyłając hash bezpośrednio do endpointów logowania, całkowicie omijając weryfikację hasła.

W AVideo do wersji 29.0 endpoint API get_api_video zawiera podatność złamanej kontroli dostępu w gałęzi clean_title, która zwraca filmy ograniczone do grup użytkowników wraz z danymi osobowymi właściciela anonimowym wywołującym. Atakujący mogą odpytywać filmy po ich publicznym slug, aby obejść ograniczenia grupowe i uzyskać wrażliwe pola użytkownika, w tym email, telefon, adres, datę urodzenia i status administratora.

HKUDS nanobot przed wersją 0.3.0 zawiera podatność server-side request forgery w komponencie WebFetchTool, gdzie funkcja _validate_url() nie blokuje wewnętrznych zakresów IP i adresów prywatnych. Atakujący mogą wysyłać wiadomości instruujące bota, aby pobierał endpointy metadanych chmury, usługi localhost i adresy RFC 1918 w celu wyodrębnienia poświadczeń IAM i danych usług wewnętrznych.

TCH QRing Smart Ring model R20_B006 z oprogramowaniem RT09R20_1.00.00_250318 zawiera nieuwierzytelnioną podatność dostępu przez Bluetooth Low Energy, która pozwala każdemu atakującemu w zasięgu połączyć się z urządzeniem bez parowania, uwierzytelniania lub zgody użytkownika, wykorzystując odsłonięty Nordic UART Service. Atakujący może odczytać poziom baterii, włączyć monitorowanie tętna i pobrać historyczne dane dotyczące tętna i saturacji krwi.

W quay-builder-qemu wykryto lukę. Zdalny atakujący może ją wykorzystać, kompromitując upstreamową akcję Noelware/docker-manifest-action używaną w workflow wydania, która jest przypięta do mutowalnej gałęzi. Pozwala to atakującemu wstrzyknąć dowolny kod, co prowadzi do eksfiltracji wrażliwych poświadczeń rejestru lub publikacji złośliwych obrazów. Workflow ujawnia również domyślny token GitHub, co zwiększa wagę kompromitacji.

Przed wersją 2.1.0, klient StreamableHttpClientTransport w crate'cie rmcp używa polityki automatycznego przekierowania reqwest i stosuje niestandardowe nagłówki bez oznaczenia ich jako wrażliwe. Gdy złośliwy lub skompromitowany punkt końcowy MCP zwraca przekierowanie 307 lub 308 z innego origin, reqwest podąża za nim i odtwarza klucze API lub tokeny uwierzytelniające na nowym origin, gdzie atakujący może je przechwycić.

Przed wersją 1.0.7, wiele wbudowanych tagów szablonów komponentów djust renderuje URL dostarczony przez programistę/użytkownika w atrybucie href/action, uciekając go HTML-em, ale nie walidując schematu URL. Ucieczka HTML zapobiega wydostaniu się z atrybutu, ale nie neutralizuje URI javascript:, więc URL taki jak javascript:alert(document.cookie) trafia dosłownie do <a href="javascript:alert(document.cookie)"> i wykonuje się w sesji ofiary po kliknięciu.

djust przed wersją 1.0.7 ma podatność w transporcie WebSocket, która omija standardowe mechanizmy autoryzacji Django (takie jak LoginRequiredMixin, PermissionRequiredMixin itp.) oraz bramkę dla personelu w rozszerzeniu administracyjnym. Autoryzacja mounta odbywa się przez check_view_auth, a nie przez łańcuch View.dispatch(), co pozwala anonimowym lub nieuprzywilejowanym klientom na otwarcie WebSocket i wywołanie handlerów widoków, w tym administracyjnych.

W bibliotece djust przed wersją 1.0.7 sesje SSE były identyfikowane wyłącznie przez wybrany przez klienta parametr session_id, bez powiązania z uwierzytelnionym użytkownikiem. Atakujący, który pozna session_id ofiary, mógł połączyć się z endpointem wiadomości i wywoływać handlery zdarzeń działające w kontekście tożsamości i stanu ofiary.

W bibliotece djust przed wersją 1.0.7 dla widoków korzystających z migawek stanu, pole state_json osadzone w stronie klienta było przywracane po ponownym połączeniu jako zaufany stan widoku bez weryfikacji integralności. Klient mógł edytować niepodpisany state_json i wstrzyknąć dowolne atrybuty widoku, np. ustawić is_admin na True lub zmienić account_id/balance.

ComfyUI przed wersją 0.30.0 nie sanityzuje danych wejściowych folder_name w węzłach zapisu zestawu danych, co pozwala atakującym zapisywać pliki w dowolnych ścieżkach poza katalogiem wyjściowym. Atakujący może wczytać spreparowany workflow, który zapisuje kontrolowaną treść w dowolnych lokalizacjach, umożliwiając wykonanie kodu poprzez modyfikację plików startowych lub inicjalizatorów pakietów.

changedetection.io do wersji 0.60.6 nie waliduje akcji Goto URL w krokach przeglądarki, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do adresów wewnętrznych. Atakujący może podać dowolne wewnętrzne adresy URL w parametrze optional_value, aby uzyskać odpowiedzi z ograniczonych lokalizacji sieciowych.

changedetection.io do wersji 0.60.6 nie ucieka tytułu strony w powiadomieniach HTML, co pozwala na wstrzyknięcie dowolnego znacznika. Atakujący mogą umieścić złośliwy znacznik w tytułach monitorowanych stron, który trafia do kanałów powiadomień, takich jak e-mail i Telegram, jako żywa treść, gdy używany jest token watch_title w szablonach.

Metabase do wersji 0.63.18 nie waliduje poprawnie adresu 0.0.0.0 w niestandardowych adresach URL GeoJSON, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do usług loopback. Atakujący mogą zapisać złośliwy wpis GeoJSON z adresem 0.0.0.0 i wywołać żądania, które zwracają odpowiedzi usług loopback nieuwierzytelnionym wywołującym.

Decap CMS przed wersją 3.11.0 zawiera podatność path traversal w mechanizmie ochrony lokalnego proxy, który używa porównania prefiksu ciągu znaków bez walidacji separatora ścieżki. Atakujący może uzyskać dostęp do katalogów sąsiednich, których nazwy zaczynają się od nazwy katalogu repozytorium, i czytać, zapisywać lub usuwać pliki poza zamierzonym katalogiem głównym.

browserless w wersjach 1.44.0 do 2.56.7 nie egzekwuje ograniczeń protokołu plikowego w websocketowych punktach końcowych Playwright, co pozwala posiadaczom tokenów uwierzytelniających na odczyt dowolnych plików. Atakujący mogą nawigować przeglądarkami sterowanymi przez Playwright do adresów URL ze schematem file i uzyskać dostęp do plików dostępnych dla procesu kontenera, mimo że ustawienie ALLOW_FILE_PROTOCOL domyślnie ma wartość false.

PrestaShop blockwishlist do wersji 3.0.2 nie waliduje własności listy życzeń w metodzie getUrlByIdWishListAction, co pozwala uwierzytelnionym klientom na pobieranie tokenów udostępniania dla dowolnej listy życzeń po identyfikatorze. Atakujący mogą podawać sekwencyjne identyfikatory list życzeń, aby uzyskać ważne linki udostępniania i czytać prywatne zawartości list życzeń innych klientów.

PrestaShop psgdpr do wersji 1.4.3 nie waliduje, czy wpisy dziennika zgody GDPR są przypisane do uwierzytelnionego klienta. Uwierzytelnieni atakujący mogą podawać dowolne identyfikatory klientów, aby tworzyć sfałszowane wpisy zgody dla innych klientów, co narusza integralność dzienników audytowych.

phpList w wersjach przed 3.6.17 nie waliduje tokenów CSRF w handlerze formularza masowego usuwania subskrybentów. Atakujący może nakłonić zalogowanego administratora do odwiedzenia spreparowanej strony, która po cichu usuwa i blokuje dowolne adresy subskrybentów bez weryfikacji uwierzytelnienia.

UVdesk Community Skeleton do wersji 1.1.8 nie uwierzytelnia ani nie weryfikuje stanu instalacji na punktach końcowych kreatora w akcjach kontrolera ConfigureHelpdesk. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą zmienić konfigurację bazy danych i utworzyć konta super administratora, wysyłając spreparowane żądania do punktów końcowych kreatora, co daje pełną kontrolę nad instancją.