Katalog podatności CVE

Nango do wersji 0.70.4 nie waliduje wartości konfiguracji połączenia dostarczonych przez wywołującego, które są interpolowane do szablonów tokenów dostawcy i adresów URL proxy. Uwierzytelnieni atakujący mogą podać złośliwe wartości konfiguracji, aby kierować żądania serwera na adresy wewnętrzne lub endpointy metadanych chmury, potencjalnie eksfiltrując poświadczenia dostawcy.

LibreTranslate do wersji 1.9.6 pomija dekorator access_check w trasie download_file, co pozwala na nieuwierzytelniony dostęp do przetłumaczonych plików. Atakujący mogą ominąć wymagania dotyczące klucza API i nadużywać list banów, aby pobierać pliki bez uwierzytelnienia na chronionych instancjach.

kan do wersji 0.6.0 nie waliduje poprawnie uprawnień do tworzenia tablic w punkcie końcowym importu projektu z GitHuba, co pozwala gościom na tworzenie tablic mimo braku uprawnienia board:create. Atakujący mogą ominąć kontrolę autoryzacji, używając mutacji importProjects do tworzenia tablic, podczas gdy bezpośrednie ścieżki tworzenia są zablokowane.

cc-connect do wersji 1.5.0 nie egzekwuje filtrowania listy dozwolonych użytkowników w handlerze onCardAction dla wywołań zwrotnych interaktywnych kart Feishu. Atakujący mogą wywoływać polecenia agenta poprzez akcje kart w zatwierdzonych czatach, omijając kontrolę dostępu na poziomie użytkownika, która chroni handler wiadomości tekstowych.

Docs w wersjach przed 5.4.1 nie unieważnia poprawnie połączeń websocket do współpracy, gdy dostęp zostaje odebrany na dokumentach nadrzędnych. Atakujący z odebranym dostępem zachowuje w czasie rzeczywistym prawo odczytu i zapisu dokumentów podrzędnych poprzez otwarte sesje websocket, które nigdy nie są rozłączane.

Manticore Search w wersjach od 27.0.0 przed 28.4.4 nie waliduje uprawnień dla wszystkich instrukcji w żądaniach SQL zawierających wiele instrukcji, co pozwala użytkownikom z uprawnieniami tylko do odczytu na wykonywanie nieautoryzowanych zapytań. Atakujący mogą dołączyć dodatkowe instrukcje SELECT po pierwszej instrukcji, aby odczytać tabele poświadczeń i uzyskać hashe haseł umożliwiające uwierzytelnienie jako administrator bez odzyskiwania hasła w postaci jawnej.

Coze Studio do wersji 0.5.1 włącznie nie ogranicza adresu URL serwera podawanego przy rejestracji narzędzi wtyczek, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom zmusić backend do odpytywania usług wewnętrznych. Atakujący może skonstruować żądania wtyczki do endpointów metadanych chmury i usług dostępnych wyłącznie z sieci backendu, odczytując odpowiedzi z danymi wrażliwymi.

OpenSign do wersji 2.41.3 nie waliduje tożsamości wywołującego w funkcji chmurowej getDocument, gdy weryfikacja jednorazowego hasła jest wyłączona. Atakujący mogą podać identyfikator dokumentu z linków do podpisu gościa, aby uzyskać pełne szczegóły dokumentu, w tym informacje o wszystkich podpisujących, tożsamość nadawcy i ważne tokeny pobierania bez uwierzytelnienia.

GoAdmin do wersji 1.2.26 nieprawidłowo zakotwicza wzorzec wylogowania podczas sprawdzania uprawnień, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom obejść kontrolę uprawnień poprzez dołączenie parametru zapytania. Atakujący mogą dołączyć ciąg zapytania zawierający prefiks administratora, po którym następuje /logout, aby uzyskać dostęp do endpointów administracyjnych i wykonać nieautoryzowane działania, w tym odczyt poufnych danych i modyfikację stanu aplikacji.

OpenNHP do wersji 1.0.2 wybiera weryfikator atestacji zaufanego wykonania na podstawie danych dostarczonych przez atakującego, zawierających klucz test_purpose, co powoduje bezwarunkowe uruchomienie FallbackVerifier. Atakujący może obejść weryfikację atestacji, dołączając klucz test_purpose do dowodów i podając pary zmierzonych wartości oraz numerów seryjnych z listy dozwolonych, aby uzyskać nieautoryzowany dostęp.

Uber Kraken do wersji 0.1.29 nie waliduje parametru tag w punkcie końcowym /tags/{tag}, umożliwiając nieuwierzytelnionym atakującym wyjście poza skonfigurowany katalog główny magazynu. Atakujący mogą użyć zakodowanych procentowo segmentów katalogu nadrzędnego w parametrze tag, aby odczytać dowolne pliki dostępne dla procesu backendu testfs.

Higress w wersjach przed 2.2.4 ulega awarii (panic) podczas przetwarzania segmentu nagłówka Cookie bez znaku równości, co powoduje, że wrapper wtyczki odzyskuje kontrolę i zwraca akcję continue omijającą limitowanie tokenów AI. Nieuwierzytelniony atakujący może spreparować zniekształcony nagłówek Cookie, aby pominąć sprawdzanie limitów i przekroczyć progi ograniczające kosztowne wywołania modeli backendu.

Graylog do wersji 7.1.4 włącznie waliduje wychodzące adresy URL względem listy dozwolonych przed wykonaniem żądań, ale nie powtarza walidacji po przekierowaniach HTTP. Atakujący z uprawnieniami do tabel wyszukiwań lub powiadomień o zdarzeniach może spreparować dozwolone endpointy przekierowujące do usług wewnętrznych, umożliwiając serwerowi pobranie i zwrócenie wewnętrznych odpowiedzi.

Coze Studio do wersji 0.5.1 nie sprawdza, czy nazwy tabel w węzłach dostosowywania SQL przepływu pracy należą do przestrzeni roboczej wywołującego. Uwierzytelnieni atakujący mogą wyliczać przewidywalne identyfikatory tabel i wykonywać instrukcje SQL na bazach danych pamięci innych przestrzeni roboczych, aby odczytywać, wstawiać lub usuwać dane.

Feast do wersji 0.66.0 nie weryfikuje podpisów tokenów JWT przed ustaleniem tożsamości użytkownika, co pozwala atakującym ominąć wszystkie mechanizmy kontroli dostępu oparte na rolach, prezentując niezweryfikowany token z zakodowaną wartością. Atakujący mogą uzyskać zaufaną wewnętrzną tożsamość i niekontrolowany dostęp do odczytu i zapisu do wszystkich encji, widoków funkcji, źródeł danych i polityk uprawnień na serwerze.

LightGBM do wersji 4.7.0 nie waliduje wartości tablic child i split podczas parsowania modeli tekstowych, umożliwiając atakującym zapis poza granicami pamięci podczas predykcji SHAP. Atakujący mogą przygotować złośliwe pliki modeli z nieprawidłowymi odwołaniami do węzłów, które wywołują zapisy poza granicami pod wybranymi przez atakującego przesunięciami w buforze leaf_depth_ podczas obliczania wkładu cech.

Angel do wersji 3.3.0 deserializuje niezaufany ładunek setAlgoMetrics przy użyciu Kryo bez rejestracji klas ani walidacji listy dozwolonych. Nieuwierzytelnieni atakujący sieciowi mogą tworzyć instancje dowolnych klas lub wyczerpać pamięć koordynatora, wysyłając spreparowane obiekty szeregowane do głównego punktu końcowego RPC.

@refinedev/inferencer do wersji 7.0.0 nie escapuje nazw pól API podczas interpolacji ich do generowanego kodu źródłowego JSX. Atakujący kontrolujący dostawcę danych mogą wstrzyknąć złośliwy JavaScript poprzez spreparowane nazwy właściwości JSON, który wykonuje się w przeglądarce dewelopera podczas renderowania strony Inferencer.

Yeti do wersji 2.11.0 nie waliduje uprawnień wywołującego w punkcie końcowym DELETE /api/v2/rbac/{id}, umożliwiając użytkownikom z dostępem do odczytu usuwanie relacji kontroli dostępu. Atakujący mogą odebrać uprawnienia właścicielowi i trwale zablokować legalnym właścicielom dostęp do obiektów.

Chroma do wersji 1.5.9 nie waliduje segmentów dzierżawcy i bazy danych podczas rozwiązywania kolekcji, umożliwiając uwierzytelnionym atakującym dostęp do kolekcji innych dzierżawców poprzez znajomość identyfikatora kolekcji. Atakujący mogą odczytywać, modyfikować i aktualizować rekordy w obcych kolekcjach, wysyłając żądania pod własną ścieżką dzierżawcy i omijając kontrole autoryzacji.