Katalog podatności CVE

Mnemosyne przed wersją v3.10.1 zawiera podatność w sprawdzaniu uwierzytelnienia w mnemosyne/core/sync_server.py, gdzie parsowanie JWT używa base64 i wyłącza weryfikację podpisu. Serwer akceptuje dowolny dobrze sformowany token, w tym z alg: none lub z błędnym kluczem.

LMDeploy w wersjach 0.12.1 do 0.12.2 zawiera lukę wstrzyknięcia kodu w pliku lmdeploy/pytorch/config.py w linii 620. Atakujący może wykonać dowolny kod Python, publikując złośliwy model HuggingFace ze spreparowaną wartością quantization_config.quant_dtype, która jest przekazywana do eval() bez walidacji.

Parseable przed wersją 3.0.0 używa unwrap() podczas parsowania nagłówka x-amz-firehose-common-attributes przed uwierzytelnieniem. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może dostarczyć dane niebędące UTF-8, zniekształcony JSON lub nieprawidłowe wartości nagłówka, wywołując panikę Rusta i przerwanie obsługi żądań.

LMDeploy w wersjach od 0.9.2 do 0.16.0 wykorzystywał funkcję recv_pyobj() do deserializacji komunikatów odbieranych przez gniazdo ZeroMQ PULL w płaszczyźnie sterowania DistServe/PD-disaggregation. Deserializacja pickle może wykonać dowolny kod, a adres peera był dostarczany przez endpoint HTTP POST /distserve/p2p_connect. Bez włączonego uwierzytelniania kluczem API atakujący mógł doprowadzić do zdalnego wykonania kodu z uprawnieniami procesu serwującego LMDeploy.

Mongoid zawiera słabość niebezpiecznej refleksji w warstwie trwałości dokumentów. Przekazanie kluczy z danych wejściowych od nieuwierzytelnionej strony może spowodować niezamierzone wywołanie metod wewnętrznych zamiast aktualizacji pola tablicy, co może prowadzić do usunięcia przechowywanych rekordów i braku odpowiedzi aplikacji.

Podatność w Mongoid (obiektowo-dokumentowy mapper) dotyczy niebezpiecznego bezpośredniego odwołania do obiektu w obsłudze zagnieżdżonych atrybutów. Użytkownik z podstawowymi uprawnieniami może odwołać się do identyfikatora rekordu, który nie jest jego własnym, co prowadzi do wyszukania rekordu bez zwykłych ograniczeń własności i jego modyfikacji oraz powiązania z rekordem atakującego.

W stosie HTTP/2 biblioteki Netty wykryto lukę, która pozwala zdalnemu atakującemu na wstrzyknięcie zabronionych znaków, takich jak NUL, Line Feed i Carriage Return, do wartości pól nagłówka HTTP/2 z powodu niewystarczającej walidacji. Gdy wartości te przekraczają granicę tłumaczenia HTTP/2 na HTTP/1.1, mogą być wykorzystane do przemytu żądań, wstrzykiwania nagłówków lub rozdzielania odpowiedzi.

Podatność w Forget-C Jellyfish AI Short Drama Studio (wersje 0.1.0-alpha do 0.3.2) dotyczy brakującej autoryzacji w pliku backend/app/dependencies.py komponentu FastAPI. Atak zdalny jest możliwy, co pozwala na dostęp do funkcji bez uwierzytelnienia.

W komponencie Self Update Handler pakietu spatie Scotty do wersji 1.4.2 występuje podatność polegająca na pobieraniu kodu bez sprawdzania integralności. Funkcja SelfUpdater::update umożliwia zdalne przeprowadzenie ataku.

W komponencie Doctor Command Handler pakietu spatie Scotty do wersji 1.4.4 występuje podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego poprzez argument host. Funkcje DoctorCommand::checkSshConnectivity i DoctorCommand::checkRemoteTools umożliwiają zdalny atak.

Urządzenie Grandstream GWN7660ELR przed wersją firmware 1.0.27.6 zawiera podatność na ujawnienie informacji. Uwierzytelniony zdalny atakujący może wykorzystać usługę SNMP v2c z domyślną społecznością 'public' do pobrania szczegółowych danych systemowych.

Podatność w Cockpit pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na zainicjowanie i utrzymanie wielu równoczesnych połączeń z usługą cockpit-tls, co zmusza usługę do tworzenia nieograniczonej liczby wątków i zużywania zasobów systemowych, takich jak pamięć i deskryptory plików. Skutkiem jest odmowa usługi (DoS).

W usłudze cockpit-ws występuje podatność na atak DoS. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wysłać specjalnie spreparowane żądanie, które w przypadku skonfigurowanego WebService.UrlRoot i braku końcowego ukośnika powoduje nieoczekiwane zakończenie działania usługi.

W Cockpit wykryto błąd, w którym uwierzytelniony lokalny użytkownik z dużym identyfikatorem UID może powodować nieautoryzowaną modyfikację i ujawnienie rekordów logowania. Na systemach 32-bitowych przepełnienie liczb całkowitych podczas rozliczania sesji pozwala procesowi logowania użytkownika odczytać lub nadpisać starsze wpisy logów innych kont.

Kamery IP CareCam CM2507 przechowują hasło root'a przy użyciu stałego, przestarzałego hasha, który nie zapewnia wystarczającej odporności na atak offline.

Kamera IP CM2507 z firmware HMT.CM2507 v251211.1507 udostępnia interaktywny program ładujący (bootloader) przez fizyczny interfejs debugowania bez uwierzytelniania. Osoba z fizycznym dostępem może przerwać normalny proces uruchamiania i uzyskać dostęp do funkcji umożliwiających inspekcję lub modyfikację konfiguracji, danych firmware i oprogramowania.

Podatność w Convoy (brama webhooków) przed wersją 26.6.8 dotyczy endpointu GET /api/v1/projects/{projectID}/sources/{sourceID}. Endpoint autoryzuje dostęp do projektu w URL, ale funkcja Handler.GetSource pobiera źródło tylko po sourceID bez potwierdzenia, że ProjectID pasuje do autoryzowanego projektu. Uwierzytelniony użytkownik lub posiadacz klucza API z zakresem projektu może podstawić identyfikator źródła innego dzierżawcy i otrzymać pełny rekord źródła, w tym niezaciemnione poświadczenia AMQP, Kafka, SQS lub Google PubSub.

Kamery IP CM2507 przechowują skonfigurowane poświadczenia sieci bezprzewodowej w postaci jawnego tekstu w systemie plików.

Rozszerzenie Semantic MediaWiki w wersjach 7.0.0 do 7.1.0 zawiera podatność na refleksyjne XSS w funkcji Special:Ask. Parametr 'cursor' jest niepodpisany i w pełni kontrolowany przez atakującego; brak walidacji prowadzi do wstrzyknięcia surowego HTML do strony.

Przed wersją 7.2.0 rozszerzenia Semantic MediaWiki dane debugowania zapytań (format=debug lub parametr 'debug' na Special:Ask) są generowane jako surowy HTML bez odpowiedniego kodowania kontekstu, co prowadzi do refleksyjnego XSS.