Katalog podatności CVE

SysReptor to w pełni konfigurowalna platforma do raportowania testów penetracyjnych. W wersjach przed 2026.68 nieuwierzytelniony atakujący posiadający publiczny link do notatki z prawem odczytu i zapisu może ujawnić przesłany plik lub obraz z tego samego projektu, aktualizując współdzieloną notatkę tak, aby odwoływała się do nazwy pliku docelowego. Kontrolowane przez użytkownika odwołanie powoduje, że logika autoryzacji współdzielonej notatki traktuje zasób jako dozwolony, po czym atakujący może go pobrać. Atakujący musi znać nazwę pliku, a problem nie pozwala na dostęp między projektami. Problem został naprawiony w wersji 2026.68.

SysReptor przed wersją 2026.68 nie rotuje identyfikatora sesji po pomyślnym uwierzytelnieniu hasłem do chronionych notatek udostępnianych, co umożliwia atak session fixation. Atakujący może przejąć sesję ofiary po jej zalogowaniu się do udostępnionej notatki. Główny proces logowania SysReptor nie jest dotknięty.

SysReptor to platforma do raportowania testów penetracyjnych. W wersjach przed 2026.61 uwierzytelnieni użytkownicy SysReptor Professional mogą przesyłać pliki obrazów, których formaty powodują wywołanie Ghostscript, pozwalając na działanie osadzonego PostScript w współdzielonym katalogu tymczasowym. Atakujący może to wykorzystać w połączeniu z wyścigiem na plikach konfiguracyjnych GnuPG, aby wstrzyknąć kontrolowany kod Python do katalogu aplikacji.

SysReptor to platforma do raportowania testów penetracyjnych. W wersjach przed 2026.58 instalacje z włączonym resetowaniem hasła e-mailem i skonfigurowanym ALLOWED_HOSTS z wildcardem akceptują kontrolowany przez atakującego nagłówek Host podczas generowania linku resetowania hasła. Nieuwierzytelniony atakujący może zażądać e-maila resetującego, którego link wskazuje na system atakującego.

SysReptor przed wersją 2026.55 ujawnia metadane edycji współpracy na poziomie projektu nieuwierzytelnionemu posiadaczowi publicznego linku do udostępniania notatki. Metadane mogą ujawniać nazwy użytkowników, identyfikatory notatek i aktywność edycyjną notatek, które nie zostały udostępnione. Treść nieudostępnionych notatek pozostaje chroniona, a luka nie daje prawa zapisu.

PJSIP to darmowa i otwarta biblioteka komunikacji multimedialnej napisana w C. W wersjach 2.17 i wcześniejszych parser AVI w PJSIP w pliku pjmedia/src/pjmedia/avi_player.c używa długości fragmentu wideo z pliku wejściowego jako liczby bajtów kopiowanych do bufora ramki, którego pojemność jest wyliczana na podstawie zadeklarowanych wymiarów mediów. Spreparowany plik AVI może zatem spowodować kontrolowane przez atakującego zapis poza granicami alokacji sterty, gdy aplikacja odtwarza plik lub pobiera jego ramki. Istniejąca asercja rozmiaru nie chroni produkcyjnych kompilacji, w których asercje są wyłączone. Typowe lokalne odtwarzanie może spowodować awarię procesu, podczas gdy aplikacje przyjmujące niezaufane źródła AVI są narażone na poważniejsze uszkodzenie pamięci. W momencie przeglądu nie jest dostępna żadna poprawiona wersja.

Kyoo to samodzielnie hostowany serwer multimediów skupiony na filmach, serialach i anime. W wersjach przed 5.1.0 nieuwierzytelniony atakujący mógł zainicjować przepływ logowania OIDC z kontrolowanym przez siebie redirectUrl. Obsługa logowania w auth/oidc.go przechowywała ten URL wraz z nieprzejrzystym stanem logowania, a /auth/oidc/logged/{provider} dołączał wartości provider, token i error przed przekierowaniem przeglądarki ofiary bez walidacji miejsca docelowego. Ponieważ jednorazowy token nie był powiązany z sesją przeglądarki, która zainicjowała logowanie, atakujący, który nakłonił ofiarę do zakończenia uwierzytelniania OIDC, mógł przechwycić token w kontrolowanym przez siebie miejscu docelowym i wymienić go przez /auth/oidc/callback/{provider} na sesję Kyoo ofiary. Problem został naprawiony w wersji 5.1.0.

W serwerze multimedialnym Kyoo w wersjach przed 5.1.0 zarejestrowany użytkownik z uprawnieniem core.play mógł podać ścieżkę systemu plików zakodowaną w base64 do transkodera. Obsługa ścieżek sprawdzała jedynie prefiks Settings.SafePath, a nie weryfikowała istnienia rekordu w katalogu Kyoo, co pozwalało na odczyt ukrytych, tymczasowych lub niekatalogowanych plików w katalogu mediów, jeśli ścieżka była znana lub odgadnięta.

W Paymenter przed wersją 1.5.7 funkcja doUpgrade() polegała na Service::upgradable do sprawdzenia oczekującej aktualizacji, a następnie zwiększała saldo kredytu bez transakcji bazodanowej ani blokady. Uwierzytelniony klient z aktywną usługą podlegającą downgrade'owi mógł wysłać równoległe żądania downgrade'u, tworząc wiele rekordów aktualizacji i wielokrotnie zwiększając to samo saldo kredytu.

W bibliotece c-ares przed wersją 1.34.7 funkcja ares_dns_parse() ufała polom ANCOUNT, NSCOUNT i ARCOUNT kontrolowanym przez atakującego, zanim potwierdziła, że odpowiedź DNS zawiera wystarczającą liczbę bajtów. Złośliwa odpowiedź DNS mogła powodować rezerwację nieproporcjonalnie dużej pamięci sterty dla małej wiadomości, prowadząc do degradacji lub odmowy rozwiązywania nazw.

c-ares to asynchroniczna biblioteka resolvera DNS. W wersjach przed 1.34.7 funkcja ares_dns_name_parse() wymusza wsteczne wskaźniki kompresji DNS, ale nie ogranicza całkowitej liczby przeskoków wskaźników ani długości składanej nazwy. Złośliwy serwer DNS może wysłać odpowiedź z długim łańcuchem zstępujących wskaźników i wieloma rekordami zasobów, powodując powtarzalną dekompresję o złożoności kwadratowej.

W frameworku AnyIO przed wersją 4.14.2 procesy robocze puli procesów były uruchamiane ze standardowym błędem podłączonym do potoku, którego rodzic nigdy nie opróżniał. Kod roboczy zapisujący wystarczającą ilość danych do sys.stderr mógł zapełnić potok i zablokować się przed zwróceniem odpowiedzi, powodując trwałe zablokowanie oczekującego wywołania puli procesów.

Perses to projekt dashboardów i wizualizacji danych obserwowalności. W wersjach przed 0.54.0-beta.3 uwierzytelniony użytkownik z dostępem viewer do jednego projektu może podać inny projekt w parametrze zapytania project na endpointach listy, co pozwala na dostęp do dashboardów, źródeł danych i zmiennych bez autoryzacji dla wybranego projektu.

Perses to projekt dashboardów i wizualizacji danych obserwowalności. W wersjach przed 0.54.0-rc.0 endpointy listy używane z bazą danych systemu plików wiążą kontrolowany przez żądanie parametr project z strukturą Query bez walidacji pod kątem znaków przejścia katalogów, co pozwala na odczyt dowolnych plików YAML lub JSON dostępnych dla procesu Perses.

Perses w wersjach od 0.43.0 do 0.54.0-rc.0 nie wymaga uprawnień odczytu do powiązanego projektu lub globalnego Sekretu podczas tworzenia lub proxy niezapisanego datasource. Użytkownik z niskimi uprawnieniami może podłączyć Sekret, którego normalnie nie może odczytać, wskazać datasource na kontrolowaną przez siebie usługę i spowodować wysłanie odszyfrowanego sekretu w postaci jawnej.

LubeLogger przed wersją 1.6.8 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi przesłać kontrolowane identyfikatory rekordów do endpointu DuplicateRecordsToOtherVehicles, wskazując docelowe pojazdy, które może edytować. Endpoint autoryzuje pojazdy docelowe, ale pobiera rekordy źródłowe bez sprawdzania uprawnień do pojazdu źródłowego, co umożliwia kopiowanie rekordów należących do innego użytkownika do pojazdu kontrolowanego przez atakującego.

LubeLogger przed wersją 1.6.8 pozwala uwierzytelnionym użytkownikom niebędącym administratorami wpływać na nazwę przekazywaną do funkcji RenameFile, która buduje nową ścieżkę bez weryfikacji, czy rozwiązana ścieżka bezwzględna pozostaje w katalogu web root lub data. Spreparowana nazwa przesyłanego pliku może przenieść plik poza zamierzony katalog przechowywania.

Icinga 2 od wersji 2.4 do 2.14.9, 2.15.4 i 2.16.2 zapisuje kontrolowane przez atakującego nazwy szablonów do generowanej konfiguracji bez ich escapowania. Uwierzytelniony ApiUser z uprawnieniem objects/create/* może wstrzyknąć konfigurację Icinga 2 DSL, utworzyć dodatkowe obiekty i przekroczyć przypisane uprawnienia.

Icinga 2 przed wersjami 2.14.9, 2.15.4 i 2.16.2 nie ogranicza głębokości zagnieżdżenia JSON, co może wyczerpać stos wywołań. Ścieżki parsowania JSON są dostępne dla nieuwierzytelnionych klientów sieciowych przez usługę Icinga 2 na porcie TCP 5665, co pozwala zdalnemu atakującemu na zawieszenie procesu.

Icinga 2 od wersji 2.8 do 2.14.9, 2.15.4 i 2.16.2 zawiera podatność w obsłudze wiadomości JSON-RPC dotyczących aktualizacji certyfikatów, gdzie nie weryfikuje się, czy nadawca jest zaufanym punktem końcowym. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem do portu TCP 5665 może podmienić certyfikat węzła i certyfikat CA, podszyć się pod zaufany węzeł i przejąć kontrolę.