Katalog podatności CVE

W MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 funkcja upload_attachment w pliku src/mcp_atlassian/confluence/attachments.py przyjmuje kontrolowaną przez wywołującego ścieżkę file_path i otwiera wybrany plik lokalny serwera bez ograniczenia do obszaru roboczego. Uprawniony wywołujący Confluence MCP może przesłać ten plik jako załącznik i ujawnić dane czytelne dla procesu serwera.

MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 pozwala wywołującemu na zastąpienie skonfigurowanych przez administratora list dozwolonych (allowlist) za pomocą argumentów projects_filter i spaces_filter, a także na pominięcie ograniczeń przez podanie własnych klauzul project lub space. Wywołujący może przeszukiwać projekty lub przestrzenie poza zamierzonym zakresem, jeśli skonfigurowane poświadczenia Atlassian mają do nich dostęp. Problem został naprawiony w wersji 0.22.0.

W MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 wyszukiwanie Jira akceptuje zabronioną klauzulę projektu, ponieważ sprawdza tylko obecność składni projektu; wyszukiwanie Confluence używa niekompletnego, wrażliwego na wielkość liter sprawdzenia spacji; a API tablic Jira pomijają egzekwowanie filtra projektów. Ścieżki te ujawniają problemy, tablice lub strony poza filtrami JIRA_PROJECTS_FILTER lub CONFLUENCE_SPACES_FILTER, gdy poświadczenia operatora mają szerszy dostęp.

MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 zapisuje tokeny dostępu i odświeżania w pliku tekstowym w katalogu użytkownika .mcp-atlassian z domyślnymi uprawnieniami procesu. Na systemach z permisywną maską umask, inni lokalni użytkownicy lub procesy z tej samej grupy mogą odczytać zapisane tokeny i wykorzystać powiązany dostęp do Atlassian. Problem został naprawiony w wersji 0.22.0.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol (MCP) dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). W wersjach przed 0.22.0 transport HTTP akceptuje żądania bez zweryfikowanej tożsamości użytkownika, a konstrukcja pobierającego spada do globalnie skonfigurowanych poświadczeń Jira lub Confluence operatora. Klient sieciowy mogący dotrzeć do punktu końcowego MCP może wywoływać narzędzia Atlassian jako operator, w tym operacje odczytu i zapisu dostępne dla tego konta.

W MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 ustawienia ENABLED_TOOLS i TOOLSETS są stosowane przy wyświetlaniu narzędzi, ale nie są ponownie sprawdzane przy wysyłaniu żądania tools/call. Klient znający nazwę ukrytego narzędzia może bezpośrednio wywołać wykluczone narzędzia odczytu, zapisu lub usuwania, mimo skonfigurowanych ograniczeń najmniejszych uprawnień.

W MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 funkcja validate_url_for_ssrf sprawdza rozwiązane adresy hosta, ale Requests i urllib3 ponownie rozwiązują nazwę hosta podczas łączenia. Wywołujący może użyć krótkotrwałej odpowiedzi DNS, która jest publiczna podczas walidacji, a prywatna podczas połączenia, zachowując nieuwierzytelniony dostęp do wewnętrznych lub metadanych punktów końcowych mimo wcześniejszej poprawki CVE-2026-27826.

Adobe Campaign Classic zawiera podatność nieprawidłowej autoryzacji, która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Adobe Campaign Classic zawiera podatność nieprawidłowej autoryzacji, która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Adobe Campaign Classic zawiera podatność nieprawidłowej kontroli generowania kodu (Code Injection), która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Adobe Campaign Classic zawiera podatność nieprawidłowej kontroli generowania kodu (Code Injection), która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Adobe Campaign Classic (ACC) jest dotknięty podatnością na niekontrolowane generowanie kodu (wstrzykiwanie kodu), która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika, a zakres podatności jest zmieniony.

Adobe Campaign Classic (ACC) jest dotknięty podatnością na niekontrolowane generowanie kodu (wstrzykiwanie kodu), która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika, a zakres podatności jest zmieniony.

Softaculous Virtualizor przed wersją 3.2.9 (Patch 9) i 3.0.0 zawiera lukę obejścia autoryzacji w module rozliczeniowym, która pozwala nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym modyfikować saldo dowolnego najemcy poprzez dostarczenie spreparowanych parametrów act i from_billing_module do dyspozytora panelu administracyjnego. Atakujący mogą wysłać żądanie POST z dowolnymi wartościami uid i balance w polu billing_data, aby wywołać nieuwierzytelnioną parametryzowaną aktualizację tabeli użytkowników, umożliwiając manipulację saldem konta i potencjalne automatyczne zawieszenie usług dla wybranych kont.

Softaculous Virtualizor przed wersją 3.2.9 (Patch 9) i 3.0.0 zawiera lukę wstrzyknięcia obiektu PHP w module rozliczeniowym, która pozwala nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym dostarczyć dowolne serializowane obiekty PHP do deserializacji poprzez ustawienie parametru act na login z obecnym parametrem from_billing_module. Atakujący mogą przekazać złośliwe serializowane dane przez pole POST billing_data do funkcji unserialize() bez ograniczeń allowed_classes, umożliwiając wykorzystanie dostępnych łańcuchów POP do osiągnięcia zdalnego wykonania kodu jako root.

Softaculous Virtualizor przed wersją 3.2.9 (Patch 9) i 3.0.0 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego w module obsługi rozliczeń, która pozwala nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym na wykonanie dowolnych poleceń jako root poprzez ominięcie uwierzytelniania za pomocą określonych kombinacji parametrów. Atakujący mogą zdeserializować spreparowane pole billing_data POST i wstrzyknąć ładunki powłoki przez pole uid, które jest przekazywane bez modyfikacji do proc_open() przez vexec(), co daje pełną kontrolę nad hostem i wszystkimi zarządzanymi instancjami VPS.

RTI Connext Professional (Core Libraries) ma podatność na odczyt poza zakresem (Out-of-bounds Read), która pozwala na nadmierny odczyt buforów. Dotyczy wersji od 7.4.0 przed 7.7.0.1, od 7.0.0 przed 7.3.1.6, od 6.1.0 przed 6.1.*, od 6.0.0 przed 6.0.*, od 5.3.0 przed 5.3.*, od 5.2.0 przed 5.2.*, od 5.0.0 przed 5.1.*.

Luka typu przepełnienie liczb całkowitych lub zawijanie oraz nieprawidłowa kontrola dostępu w RTI Connext Professional (Core Libraries) pozwala na manipulację współdzielonymi zasobami. Problem dotyczy Connext Professional od wersji 7.4.0 przed 7.7.0.1, od 7.0.0 przed 7.3.1.6 oraz od 6.1.0 przed 6.1.*.

Podatność na użycie zewnętrznie kontrolowanego ciągu formatującego w RTI Connext Professional (biblioteki podstawowe) umożliwia wstrzykiwanie ciągu formatującego. Problem dotyczy Connext Professional: od 7.5.0 przed 7.7.0.1 oraz od 7.3.0.10 przed 7.3.1.6.

RTI Connext Professional (Core Libraries) ma podatność na błąd off-by-one i zapis poza zakresem (Out-of-bounds Write), która pozwala na przepełnienie buforów. Dotyczy wersji od 7.4.0 przed 7.7.0.1 oraz od 7.0.0 przed 7.3.1.6.