Katalog podatności CVE

Notepad++ to darmowy edytor kodu źródłowego o otwartym kodzie. W wersjach przed 8.9.8 Notepad++ niekompletnie egzekwuje walidację HMAC pliku shortcuts.xml, ponieważ WM_MACRODLGRUNMACRO, punkt wejścia 'Run a Macro Multiple Times', wywołuje macroPlayback() bez walidacji używanej przez command(). Zmodyfikowane makro w shortcuts.xml, które jest blokowane przez menu Macro lub skrót klawiszowy, może zostać wykonane przez okno wielokrotnego uruchamiania i wywołać wewnętrzne komendy Notepad++, w tym komendy uruchamiające zewnętrzne programy, w kontekście bieżącego użytkownika. Problem naprawiono w wersji 8.9.8.

Notepad++ w wersji przed 8.9.8 zawiera przepełnienie bufora stosu w funkcji PluginsManager::loadPluginFromPath, ponieważ wynik GetLexerCount() dostarczony przez wtyczkę steruje pętlą zapisującą do tablicy containers[30] bez egzekwowania limitu NB_MAX_EXTERNAL_LANG. Złośliwa lub przejęta wtyczka zgłaszająca więcej niż 30 lekserów może zapisać poza tablicą stosu i uszkodzić dane kontrolne, co może umożliwić wykonanie dowolnego kodu w kontekście procesu Notepad++.

Adobe Campaign Classic (ACC) zawiera podatność typu Code Injection wynikającą z niewłaściwej kontroli generowania kodu, co może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika. Zakres (scope) jest zmieniony.

Adobe Campaign Classic (ACC) zawiera podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF), która może prowadzić do eskalacji uprawnień. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika. Zakres (scope) jest zmieniony.

Netdata Windows Agent w wersjach od 2.0.0 do 2.10.4 podczas naprawy MSI uruchamia powershell.exe i wevtutil.exe jako uprzywilejowane procesy interaktywne w sesji pulpitu użytkownika inicjującego. Nisko uprzywilejowany użytkownik lokalny może wchodzić w interakcję z tymi widocznymi oknami procesów lub je przejąć, aby wykonać dowolne polecenia z uprawnieniami SYSTEM.

Adobe Campaign Classic (ACC) zawiera podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF), która może prowadzić do eskalacji uprawnień. Atakujący z niskimi uprawnieniami może wykorzystać tę podatność do uzyskania podwyższonego dostępu do zasobów wewnętrznych. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika. Zakres (scope) jest zmieniony.

Adobe Campaign Classic (ACC) zawiera podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF), która może prowadzić do eskalacji uprawnień. Atakujący z niskimi uprawnieniami może wykorzystać tę podatność do uzyskania podwyższonego dostępu do zasobów wewnętrznych. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika. Zakres (scope) jest zmieniony.

Adobe Campaign Classic zawiera podatność SQL Injection wynikającą z niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów w zapytaniach SQL. Atakujący z niskimi uprawnieniami może obejść mechanizmy bezpieczeństwa i uzyskać nieautoryzowany dostęp do odczytu oraz ograniczony zapis danych. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Adobe Campaign Classic zawiera podatność SQL Injection wynikającą z niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów w zapytaniach SQL. Atakujący z niskimi uprawnieniami może wykonać dowolny kod w kontekście bieżącego użytkownika. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Adobe Campaign Classic zawiera podatność SQL Injection wynikającą z niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów w zapytaniach SQL. Atakujący z wysokimi uprawnieniami może wykonać dowolne polecenia SQL w kontekście bieżącego użytkownika. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Adobe Campaign Classic zawiera podatność niewłaściwej walidacji danych wejściowych, która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący z niskimi uprawnieniami może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

Adobe Campaign Classic jest podatny na niewłaściwą walidację danych wejściowych, co może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Nisko uprzywilejowany atakujący może wykorzystać tę podatność, a eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika, choć zależy od warunków poza kontrolą atakującego.

RTI Connext Professional (Core Libraries) zawiera podatność przepełnienia bufora na stosie, która umożliwia przepełnienie buforów. Podatność dotyczy wersji od 7.4.0 przed 7.7.0.1, od 7.0.0 przed 7.3.1.6, od 6.1.0 przed 6.1.*, od 6.0.0 przed 6.0.*, od 5.3.0 przed 5.3.*, od 5.2.0 przed 5.2.* oraz od 4.3x przed 5.1.*.

Notepad++ w wersji przed 8.9.8 w akcji Folder as Workspace Run by system może rozwiązać inny plik sąsiedni niż wybrany przez użytkownika. Gdy atakujący umieści skrypt polecenia o nazwie będącej ścieżką wybranego pliku tekstowego z dodanym rozszerzeniem .cmd, a użytkownik wywoła Run by system na tym pliku w Windows 10 lub 11, Notepad++ może wykonać sąsiedni skrypt jako bieżący użytkownik zamiast otworzyć wybrany plik.

MCP Atlassian w wersji przed 0.22.0 ma w funkcji validate_url_for_ssrf mylenie autorytetu z powodu ukośnika odwrotnego, ponieważ interpretuje autorytet inaczej niż warstwa połączeń Requests w przepływie uwierzytelniania URL Jira i Confluence opartym na nagłówkach. Spreparowany URL może przejść walidację jako zewnętrzna nazwa hosta, podczas gdy klient HTTP łączy się z hostem wewnętrznym, umożliwiając żądania po stronie serwera do chronionych zasobów sieciowych.

MCP Atlassian w wersji przed 0.22.0 ma funkcję validate_safe_path, która domyślnie ustawia katalog bazowy na os.getcwd(), a dotknięte miejsca wywołań załączników Confluence pomijają base_dir, co pozwala atakującemu na zapisy w katalogu roboczym. Nadpisanie modułu Pythona może umożliwić wykonanie kodu, gdy aplikacja później zaimportuje zmodyfikowany moduł, obchodząc poprawkę CVE-2026-27825.

MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 traktuje wartości file_path dostarczone przez wywołującego jako zaufane ścieżki lokalne serwera. Serwer otwiera wybrany plik i przesyła go do zgłoszenia lub strony Atlassian, co pozwala wywołującemu z dostępem do przesyłania na ujawnienie dowolnego pliku czytelnego dla procesu serwera. Problem został naprawiony w wersji 0.22.0.

MCP Atlassian w wersji przed 0.22.0 przetwarza nagłówki X-Atlassian-Jira-Url i X-Atlassian-Confluence-Url w funkcji _process_authentication_headers i używa ich do budowy klientów Atlassian bez wywołania validate_url_for_ssrf. Podmiot mogący ustawić te nagłówki może podać wewnętrzny URL lub URL usługi metadanych i spowodować wysłanie żądań do tego celu, obchodząc niekompletną poprawkę CVE-2026-27826.

MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 najpierw rozwiązuje i waliduje adresy URL Jira lub Confluence dostarczone w nagłówkach, a następnie klient HTTP ponownie rozwiązuje nazwę hosta podczas połączenia. Nieuwierzytelniony wywołujący może użyć nazwy hosta z DNS rebinding, która zwraca publiczny adres podczas walidacji i wewnętrzny adres podczas połączenia, co umożliwia wysyłanie żądań do usług wewnętrznych lub metadanych. Problem został naprawiony w wersji 0.22.0.

MCP Atlassian w wersji przed 0.22.0 pomija _make_ssrf_safe_hook w sesjach JiraFetcher i ConfluenceFetcher tworzonych przez gałęzie basic-auth i oauth_pat. Jeśli kontrolowana przez atakującego lub przejęta skonfigurowana instancja Atlassian zwróci przekierowanie na adres wewnętrzny, te sesje mogą podążyć za przekierowaniem bez ponownej walidacji celu.