Podatności Net::OAuth

W bibliotece Net::OAuth dla Perla przed wersją 0.33 nadawca wiadomości może wybrać algorytm podpisu używany do weryfikacji. Parametr signature_method jest wymagany w każdym żądaniu, więc strona weryfikująca nie może narzucić metody. Jeśli wiadomość wskazuje HMAC-SHA1 lub HMAC-SHA256, klucz jest wyprowadzany z consumer_secret i token_secret, a nie z klucza dostawcy. Dostawca używający RSA-SHA1 posiada tylko publiczny klucz konsumenta, a RFC 5849 nie używa consumer_secret dla tej metody, więc wymagany parametr jest wypełniany wartością zastępczą. Klient, który zamiast tego użyje HMAC-SHA1, ma sprawdzany podpis względem tej wartości zastępczej, więc łatwa do odgadnięcia wartość wystarczy do sfałszowania żądań dla dowolnego klucza konsumenta i tokena.

Net::OAuth dla Perla przed wersją 0.33 sprawdza podpisy HMAC-SHA1, HMAC-SHA256 i PLAINTEXT za pomocą porównania nie w stałym czasie w funkcji verify. Każde z trzech porównań używa operatora eq, który zwraca wynik natychmiast po wykryciu różnicy, co pozwala na odtworzenie podpisu bajt po bajcie na podstawie czasu odpowiedzi. W przypadku PLAINTEXT porównywana wartość to sam klucz podpisu, co umożliwia odzyskanie consumer_secret i token_secret.

Net::OAuth przed wersją 0.32 dla Perla pozwala na wyczerpanie pamięci poprzez nieograniczone buforowanie nieudanych ładowań modułów w smart_require. smart_require przechowuje wyniki w globalnym hashu procesu bez limitu i bez usuwania, zachowując wpis dla każdej nazwy klasy, o którą zapytano, w tym nazw, które nie załadowały się, ponieważ wartość zwracana przez nieudane eval jest przechowywana przed sprawdzeniem błędu. Klucz pochodzi z sieci po stronie serwera: _signature_method_class buduje nazwę klasy z parametru signature_method przychodzącej wiadomości, a verify rozwiązuje ją przed sprawdzeniem podpisu. Zdalny klient wybiera zarówno liczbę wpisów, jak i długość każdego klucza. W trwałym serwerze hash rośnie przez cały czas życia procesu roboczego, aż do wyczerpania pamięci. Limity rozmiaru nagłówka ograniczają długość klucza w ścieżce nagłówka Authorization, ale nie w treści POST.