CVE-2026-75589
WysokieCVSS 7.5Prawdopodobieństwo exploitacji (EPSS)
Niskie ryzykoPercentyl 34 - wyżej niż 34% wszystkich znanych CVE
Streszczenie
Net::OAuth dla Perla przed wersją 0.33 sprawdza podpisy HMAC-SHA1, HMAC-SHA256 i PLAINTEXT za pomocą porównania nie w stałym czasie w funkcji verify. Każde z trzech porównań używa operatora eq, który zwraca wynik natychmiast po wykryciu różnicy, co pozwala na odtworzenie podpisu bajt po bajcie na podstawie czasu odpowiedzi. W przypadku PLAINTEXT porównywana wartość to sam klucz podpisu, co umożliwia odzyskanie consumer_secret i token_secret.
Ocena ryzyka
Ryzyko obejmuje możliwość odzyskania sekretów OAuth przez atakującego, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do chronionych zasobów.
Rekomendacja
Zaktualizuj Net::OAuth do wersji 0.33 lub nowszej, która zawiera poprawkę. Przejrzyj logi pod kątem podejrzanych prób uwierzytelnienia.
Inne podatności w Net::OAuth
Zobacz wszystkie- CVE-2026-72889Krytyczne
W bibliotece Net::OAuth dla Perla przed wersją 0.33 nadawca wiadomości może wybrać algorytm podpisu używany do weryfikacji. Parametr signature_method jest wymagany w każdym żądaniu, więc strona weryfikująca nie może narzucić metody. Jeśli wiadomość wskazuje HMAC-SHA1 lub HMAC-SHA256, klucz jest wyprowadzany z consumer_secret i token_secret, a nie z klucza dostawcy. Dostawca używający RSA-SHA1 posiada tylko publiczny klucz konsumenta, a RFC 5849 nie używa consumer_secret dla tej metody, więc wymagany parametr jest wypełniany wartością zastępczą. Klient, który zamiast tego użyje HMAC-SHA1, ma sprawdzany podpis względem tej wartości zastępczej, więc łatwa do odgadnięcia wartość wystarczy do sfałszowania żądań dla dowolnego klucza konsumenta i tokena.
- CVE-2026-72888Średnie
Net::OAuth przed wersją 0.32 dla Perla pozwala na wyczerpanie pamięci poprzez nieograniczone buforowanie nieudanych ładowań modułów w smart_require. smart_require przechowuje wyniki w globalnym hashu procesu bez limitu i bez usuwania, zachowując wpis dla każdej nazwy klasy, o którą zapytano, w tym nazw, które nie załadowały się, ponieważ wartość zwracana przez nieudane eval jest przechowywana przed sprawdzeniem błędu. Klucz pochodzi z sieci po stronie serwera: _signature_method_class buduje nazwę klasy z parametru signature_method przychodzącej wiadomości, a verify rozwiązuje ją przed sprawdzeniem podpisu. Zdalny klient wybiera zarówno liczbę wpisów, jak i długość każdego klucza. W trwałym serwerze hash rośnie przez cały czas życia procesu roboczego, aż do wyczerpania pamięci. Limity rozmiaru nagłówka ograniczają długość klucza w ścieżce nagłówka Authorization, ale nie w treści POST.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
Net::OAuth versions before 0.33 for Perl check HMAC-SHA1, HMAC-SHA256 and PLAINTEXT signatures with a non-constant-time comparison in verify. Each of the three compares the signature carried in the message against the locally computed one with the eq operator, which returns as soon as the two strings differ. The time taken to reject a signature varies with the length of the matching prefix. RSA-SHA1 is not affected, as it verifies through the RSA key object rather than by comparing strings. A client that can submit messages and time the replies may recover a valid signature one byte at a time rather than searching the whole signature space. Under PLAINTEXT the value compared against is the signature key itself, so the search recovers consumer_secret and token_secret.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS