Podatności 389 Directory Server

Serwer katalogowy 389 w wersjach przed 1.3.3.10 pozwala atakującym na obejście zamierzonych ograniczeń dostępu oraz modyfikację wpisów katalogowych za pomocą spreparowanego wywołania ldapmodrdn.

Serwer katalogowy 389 w systemach Red Hat Enterprise Linux 6 i 7 umożliwia zdalnym atakującym odczyt domyślnych instrukcji kontroli dostępu.

Serwer katalogowy 389 w systemach Red Hat Enterprise Linux 6 i 7 umożliwia zdalnym atakującym wnioskowanie o istnieniu obiektów komponentów RDN.

W 389 Directory Server (wcześniej Fedora Directory Server) w wersjach 1.3.4.x przed 1.3.4.7 występuje podatność, która pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez wykorzystanie nienormalnie zamkniętego połączenia, co prowadzi do nieskończonej pętli i blokowania połączeń.

Serwer katalogowy 389 (wcześniej Fedora Directory Server) przed wersją 1.3.3.12 nie egzekwuje preferencji nsSSL3Ciphers podczas tworzenia sslSocket, co pozwala zdalnym atakującym na wykorzystanie wyłączonego szyfru.

Serwer katalogowy 389 w systemach Red Hat Enterprise Linux (Desktop, HPC Node, Server, Workstation) w wersjach 6 i 7 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie haseł użytkowników.

W 389 Directory Server znaleziono usterkę. Operacje rozszerzone CleanAllRUV i Abort CleanAllRUV (utrzymanie replikacji) nie wykonują żadnej kontroli autoryzacji, co pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na ich wywołanie, gdy nsslapd-allow-anonymous-access jest włączone (domyślnie), lub dowolnemu uwierzytelnionemu użytkownikowi z niskimi uprawnieniami w przeciwnym razie. Umożliwia to usunięcie identyfikatora repliki z metadanych replikacji, przeczyszczenie rekordów changelogu i przerwanie czyszczenia inicjowanego przez administratora, co może pozostawić replikację niespójną lub niedostępną.

389 Directory Server zawiera podatność w uwierzytelnianiu SASL PLAIN. Serwer instaluje poświadczenia bind na poziomie połączenia przed sprawdzeniem blokady konta. Jeśli konto jest zablokowane, bind jest zgłaszany jako nieudany, ale stan uwierzytelnienia na połączeniu nie jest cofany. Klient z prawidłowymi danymi dla zablokowanego konta może nadal korzystać z tego połączenia z uprawnieniami tego konta.

W 389 Directory Server (389-ds-base) znaleziono przepełnienie bufora stosu w funkcji get_ruvelement_from_berval() w repl5_ruv.c. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wysłać spreparowane żądanie StartNSDS50ReplicationRequest z polem replica ID zawierającym więcej niż 16 cyfr, powodując przepełnienie i awarię serwera LDAP.

W 389 Directory Server znaleziono podatność, w której nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wstrzyknąć filtry wyszukiwania LDAP do operacji CleanAllRUV. Ponieważ zapytanie jest wykonywane z podwyższonymi uprawnieniami, atakujący może wydobyć poufne metadane konfiguracji serwera, w tym DN-y replikacji i informacje o schemacie haseł.

W 389 Directory Server funkcja weryfikacji haseł PBKDF2-SHA256 używa standardowego memcmp() zamiast funkcji porównania o stałym czasie. Umożliwia to zdalnemu atakującemu potencjalne odtworzenie części informacji o skrócie poprzez pomiar czasu odpowiedzi na żądania LDAP bind.

W 389 Directory Server znaleziono usterkę polegającą na tym, że podczas przeładowywania schematu funkcja attr_syntax_swap_ht() bezwarunkowo zwalnia węzły informacji o składni atrybutów, pomijając mechanizm odroczonego usuwania oparty na licznikach referencji. Jeśli administrator uruchomi przeładowanie schematu w czasie, gdy aktywne są równoczesne zapytania LDAP, wątki robocze mogą uzyskać dostęp do zwolnionej pamięci, co prowadzi do użycia po zwolnieniu lub podwójnego zwolnienia i awarii serwera.

W 389 Directory Server w funkcji __aclp__normalize_acltxt() w pliku aclparse.c wykryto podatność polegającą na braku walidacji długości słowa kluczowego ACI po usunięciu białych znaków. Może to prowadzić do zapisu i odczytu poza dozwolonym obszarem pamięci sterty (heap-buffer-overflow).

W 389 Directory Server wykryto podatność polegającą na przepełnieniu bufora sterty. Podczas serializacji definicji klas obiektów, długość pola oc_superior (SUP) jest pomijana w obliczeniach rozmiaru bufora w funkcjach read_schema_dse() i schema_oc_to_string(), ale pole to jest nadal zapisywane za pomocą strcat(). Atakujący z uprawnieniami Directory Manager lub skompromitowany dostawca replikacji może doprowadzić do awarii serwera poprzez tworzenie klas obiektów z długimi wartościami SUP. Jest to niekompletna poprawka podatności CVE-2025-14905.

W 389 Directory Server stwierdzono przepełnienie bufora stosu w funkcji checkPrefix() w pliku pw.c. Atakujący z uprawnieniami Directory Manager może przechowywać spreparowane dane uwierzytelniające z zbyt długim identyfikatorem algorytmu, co prowadzi do awarii serwera LDAP. Dzięki FORTIFY_SOURCE podatność ogranicza się do odmowy usługi.

Podatność przepełnienia bufora sterty w 389 Directory Server. Funkcja create_masked_entry_string() w auditlog.c kopiuje maskę hasła do precyzyjnie określonego bufora bez sprawdzania dostępnego miejsca, co prowadzi do przepełnienia przy logowaniu krótkiego hasła w czystym tekście.

W 389 Directory Server wtyczka przechowywania haseł PBKDF2-SHA256 nie wymusza górnego ograniczenia liczby iteracji wyodrębnionej z przechowywanych skrótów haseł. Uprzywilejowany atakujący, który może zmodyfikować skrót hasła użytkownika, może spowodować nadmierne zużycie procesora podczas uwierzytelniania, co prowadzi do odmowy usługi.

W 389 Directory Server stwierdzono błąd w wtyczce przechowywania haseł SMD5. Przy przetwarzaniu spreparowanego skrótu hasła krótszego niż 16 bajtów dochodzi do niedomiaru liczby całkowitej bez znaku przy obliczaniu długości soli, co powoduje odczyt poza buforem i awarię serwera LDAP podczas uwierzytelniania.

W 389 Directory Server wtyczka dereference control nie sprawdza błędu alokacji przed użyciem struktury BER. Nieuwierzytelniony atakujący zdalny może spowodować awarię serwera LDAP, gdy system jest pod presją pamięci.

389 Directory Server zawiera podatność w funkcji ldap_utf8prev(), która odczytuje bajty przed początkiem bufora bez sprawdzania granic, powodując odczyt poza zakresem sterty podczas parsowania filtrów ciągów. Może to wpływać na wewnętrzne przetwarzanie filtrów.

W 389 Directory Server parser LDIF odczytuje dane poza granicami bufora sterty podczas przetwarzania typów atrybutów z końcowymi średnikami podczas importu bazy danych, co powoduje odczyt poza zakresem wykrywalny przez instrumentację pamięci.

389 Directory Server zawiera podatność na pomieszanie typów w rozszerzonej obsłudze operacji tokena SSO, która powoduje ujawnienie częściowych informacji o adresie stosu w odpowiedziach LDAP dla uwierzytelnionych użytkowników.

W 389 Directory Server wykryto błąd wtyczki Content Synchronization persistent search, który prowadzi do nieograniczonego wzrostu pamięci, gdy uwierzytelniony klient przestaje czytać odpowiedzi synchronizacji, umożliwiając atak DoS. Dodatkowo, błędy wyścigu w cyklu życia wątków wtyczki mogą powodować awarie podczas zamykania połączenia lub wyłączania serwera.