CVE-2026-11611

Serwer katalogowy 389 w wersjach przed 1.3.3.10 pozwala atakującym na obejście zamierzonych ograniczeń dostępu oraz modyfikację wpisów katalogowych za pomocą spreparowanego wywołania ldapmodrdn.

Serwer katalogowy 389 w systemach Red Hat Enterprise Linux 6 i 7 umożliwia zdalnym atakującym odczyt domyślnych instrukcji kontroli dostępu.

Serwer katalogowy 389 w systemach Red Hat Enterprise Linux 6 i 7 umożliwia zdalnym atakującym wnioskowanie o istnieniu obiektów komponentów RDN.

W 389 Directory Server (wcześniej Fedora Directory Server) w wersjach 1.3.4.x przed 1.3.4.7 występuje podatność, która pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez wykorzystanie nienormalnie zamkniętego połączenia, co prowadzi do nieskończonej pętli i blokowania połączeń.

Serwer katalogowy 389 (wcześniej Fedora Directory Server) przed wersją 1.3.3.12 nie egzekwuje preferencji nsSSL3Ciphers podczas tworzenia sslSocket, co pozwala zdalnym atakującym na wykorzystanie wyłączonego szyfru.

W 389 Directory Server podczas uwierzytelniania SASL PLAIN, nieaktualna tożsamość przenoszona w pomocniczej właściwości Cyrus SASL z poprzedniego nieudanego wiązania może zostać zainstalowana na połączeniu po kolejnym, niezwiązanym, udanym wiązaniu, niezależnie od mechanizmu SASL użytego w drugim wiązaniu. Atakujący może wysłać wiązanie SASL PLAIN jako cn=Directory Manager z nieprawidłowym hasłem, a następnie wykonać wiązanie SASL ANONYMOUS na tym samym połączeniu, co spowoduje przyznanie uprawnień Directory Managera bez ważnych poświadczeń. Możliwy jest również wariant z użyciem udanego wiązania konta o niskich uprawnieniach.

Serwer katalogowy 389 w systemach Red Hat Enterprise Linux (Desktop, HPC Node, Server, Workstation) w wersjach 6 i 7 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie haseł użytkowników.

Brak sprawdzenia wskaźnika NULL w obsłudze stronicowanych wyników w op_shared_search w 389 Directory Server. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wysłać specjalnie spreparowaną sekwencję żądań wyszukiwania z kontrolą USE_ONE_BACKEND, powodując awarię serwera LDAP (odmowa usługi).

Przepełnienie bufora sterty w warstwie SASL I/O w 389 Directory Server. W sasl_io_start_packet() długość zawiniętego rekordu jest walidowana tylko od góry. Mała długość (0, 1 lub 2) powoduje niedomiar w odejmowaniu bez znaku, co prowadzi do żądania odczytu około 4 GiB do 1024-bajtowego bufora sterty. Zdalny, uwierzytelniony atakujący po udanym wiązaniu SASL z ochroną integralności może spowodować odmowę usługi lub potencjalnie zdalne wykonanie kodu.

Wada w 389 Directory Server w ewaluatorze reguł ACI SELFDN. Puste DN anonimowego klienta LDAP jest błędnie dopasowywane do pustej wartości atrybutu, co pozwala nieuwierzytelnionemu klientowi spełnić kontrolę dostępu przeznaczoną dla uwierzytelnionych tożsamości. Może to pozwolić anonimowemu klientowi na wykonanie operacji, takich jak dodawanie lub modyfikowanie wpisów, które powinny być ograniczone do konkretnego uwierzytelnionego użytkownika.