CVE-2026-96276

W Flatpak przed wersją 1.18.1, writer revokefs, używany przez flatpak-system-helper do odbierania danych repozytorium od nieuprzywilejowanych wywołań, walidował ścieżki plików odrzucając dosłowne składniki .., ale nie zapobiegał przechodzeniu przez dowiązania symboliczne. Złośliwy użytkownik lokalny w aktywnej sesji lokalnej mógł uzyskać dwie sesje revokefs przez systemowego pomocnika, utworzyć dowiązanie symboliczne w jednej sesji wskazujące na katalog drugiej sesji i zachować deskryptor pliku przez to dowiązanie. Pozwoliło to atakującemu na modyfikację plików należących do innej sesji revokefs po ich walidacji i imporcie przez systemowego pomocnika. W szczególności atakujący mógł manipulować obiektami commit ostree w repozytorium systemowym po przejściu weryfikacji podpisu, umożliwiając zapis plików kontrolowanych przez roota do wybranych przez atakującego ścieżek i lokalną eskalację uprawnień do roota.

W Flatpak przed wersją 1.18.1 złośliwa aplikacja w sandboxie może zamienić plik ~/.var/app/$appid/.ld.so na dowiązanie symboliczne, co powoduje zapis plików w dowolnej lokalizacji przez regenerate_ld_cache. Nazwy plików i ich treść nie są kontrolowane przez atakującego, co utrudnia wykorzystanie.

Złośliwe lub przejęte repozytorium Flatpak może zapisać treści kontrolowane przez atakującego w dowolnych lokalizacjach w systemie plików hosta poprzez extract_extra_data(). W instalacjach systemowych zapis odbywa się jako root. Łączą się dwa problemy: `files/extra` jest rozwiązywane przez operacje na ścieżkach, które podążają za dowiązaniami symbolicznymi, a nazwy blobów z `xa.extra-data-sources` nie są sanityzowane pod kątem traversal `..`.

W Flatpak przed wersją 0.8.7, zewnętrzne repozytoria aplikacji mogły zawierać złośliwe aplikacje z plikami o niewłaściwych uprawnieniach, takimi jak setuid lub zapisywalne dla wszystkich. Takie pliki mogły być uruchamiane przez lokalnego atakującego lub umożliwiały zapis do lokalizacji zapisywalnej dla wszystkich.

Flatpak w wersjach przed 1.16.4 zawiera podatność, w której portal Flatpak akceptuje ścieżki w opcjach sandbox-expose, które mogą być dowiązaniami symbolicznymi kontrolowanymi przez aplikację, wskazującymi na dowolne ścieżki. Flatpak montuje rozwiązaną ścieżkę hosta w piaskownicy, co daje aplikacjom dostęp do wszystkich plików hosta i może być używane jako prymityw do uzyskania wykonania kodu w kontekście hosta.

W Flatpak przed wersją 1.18.1 złośliwa aplikacja w sandboxie może uzyskać dowolny dostęp do odczytu i zapisu plików na hoście, co może zostać eskalowane do wykonania dowolnego kodu na hoście. Flatpak tworzy katalogi danych aplikacji (np. /var/cache, /var/data, /var/config, /var/tmp) w każdym sandboxie przy każdym uruchomieniu aplikacji, gdzie w niektórych przypadkach komponenty ścieżki są kontrolowane przez atakującego. Brak ochrony przed dowiązaniami symbolicznymi może przekierować te katalogi, a złośliwe dowiązanie może wskazywać na dowolne lokalizacje na hoście i zostać zamontowane wewnątrz sandboxa.

W Flatpak znaleziono usterkę. Istnieje podatność typu Time-of-check to time-of-use (TOCTOU) w komponencie `org.freedesktop.Flatpak.SystemHelper`. Podatność występuje, ponieważ uprzywilejowana operacja `chmod` jest wykonywana przed walidacją repozytorium OSTree w funkcji `Deploy()`. Atakujący może wykorzystać to okno czasowe, aby przekierować dowiązania symboliczne do dowolnych plików, co może prowadzić do nieautoryzowanej manipulacji plikami lub ujawnienia informacji.

W Flatpak przed wersją 1.16.4 mechanizm buforowania ld.so usuwa nieaktualne pliki cache bez sprawdzania, czy ścieżka kontrolowana przez aplikację znajduje się w katalogu cache. Umożliwia to aplikacjom Flatpak usuwanie dowolnych plików na hoście.