CVE-2026-97029

W Flatpak przed wersją 0.8.7, zewnętrzne repozytoria aplikacji mogły zawierać złośliwe aplikacje z plikami o niewłaściwych uprawnieniach, takimi jak setuid lub zapisywalne dla wszystkich. Takie pliki mogły być uruchamiane przez lokalnego atakującego lub umożliwiały zapis do lokalizacji zapisywalnej dla wszystkich.

Flatpak w wersjach przed 1.16.4 zawiera podatność, w której portal Flatpak akceptuje ścieżki w opcjach sandbox-expose, które mogą być dowiązaniami symbolicznymi kontrolowanymi przez aplikację, wskazującymi na dowolne ścieżki. Flatpak montuje rozwiązaną ścieżkę hosta w piaskownicy, co daje aplikacjom dostęp do wszystkich plików hosta i może być używane jako prymityw do uzyskania wykonania kodu w kontekście hosta.

Podatność polegająca na przechodzeniu poza katalog (path traversal) w Flatpak podczas obsługi katalogu files/etc podczas wdrażania aplikacji pozwala złośliwej aplikacji Flatpak na wyczyszczenie lub zastąpienie niektórych plików systemowych (takich jak passwd, group, machine-id lub resolv.conf) symlinkiem podczas instalacji lub aktualizacji. W instalacjach systemowych zapis jest wykonywany jako root.

Flatpak przekazuje dowolne klucze rozszerzeń dostawcy bez modyfikacji podczas eksportowania plików Desktop Entry (.desktop) i D-Bus Service (.service), zamiast walidować je względem listy dozwolonych. Złośliwa aplikacja Flatpak może to wykorzystać do spowodowania odmowy usługi (np. wymuszonych pętli restartu aplikacji) lub wpływania na aktywację hosta D-Bus/systemd poza zamierzony zakres sandboxa.

Flatpak tworzy tymczasowe katalogi repozytoriów podrzędnych w pamięci podręcznej użytkownika z uprawnieniami światowego zapisu (0777). Na systemach wieloużytkownikowych z permisywnym umask, inni lokalni użytkownicy mogą odczytywać lub modyfikować tymczasowy katalog używany podczas instalacji aplikacji lub środowisk uruchomieniowych, co może powodować błędy instalacji (odmowa usługi); zmodyfikowana zawartość nie zostanie zaufana, ponieważ nie przejdzie weryfikacji podpisu/skrótu.

Flatpak zapisuje token uwierzytelniający repozytorium OCI z uprawnieniami światowego odczytu (0644) w katalogu pamięci podręcznej systemowego pomocnika, co pozwala innym lokalnym użytkownikom na systemie wieloużytkownikowym odczytać token i podszywać się pod uwierzytelnionego użytkownika wobec repozytorium OCI. Dotyczy to tylko źródeł opartych na OCI (np. używanych przez Fedorę); źródła oparte na libostree, takie jak Flathub, nie są dotknięte.

Podatność na przechodzenie po ścieżkach w obsłudze katalogu export/bin przez Flatpak podczas wdrażania aplikacji pozwala złośliwej aplikacji Flatpak na usunięcie wybranych przez atakującego plików poza katalogiem wdrożenia podczas instalacji lub aktualizacji aplikacji. W instalacjach systemowych usunięcie jest wykonywane z uprawnieniami roota.

Złośliwy użytkownik może uzyskać dostęp do odczytu plików w kontekście flatpak-system-helper, jeśli skonfigurowane jest systemowe repozytorium OCI, ponieważ ścieżki kodu OCI w systemowym helperze podążają za dowiązaniami symbolicznymi podczas importowania obrazów OCI, które są pod kontrolą użytkownika.

Wywołanie org.freedesktop.Flatpak.SystemHelper.CancelPull na pobieraniu innego użytkownika nie powoduje faktycznego anulowania, ale usuwa je z wewnętrznego śledzenia, co uniemożliwia właścicielowi zatrzymanie go. Trwające pobierania nie mogą być zatrzymane.

Złośliwe rozszerzenie Flatpak może badać system plików hosta, aby określić, jakie pliki i katalogi istnieją w dowolnych ścieżkach, a listy katalogów hosta mogą być ujawniane aplikacjom w piaskownicy korzystającym z rozszerzenia. Dodatkowo niezweryfikowane metadane rozszerzenia mogą spowodować zamontowanie zawartości rozszerzenia w niezamierzonych lokalizacjach wewnątrz piaskownicy.