CVE-2026-92933

vm2 do wersji 3.12.0 udostępnia funkcję crypto.setFips() z Node.js niezaufanemu kodowi gościa, gdy osadzający jawnie zezwoli na wbudowany moduł crypto dla NodeVM. Sanitizer nie blokuje crypto.setFips, co pozwala kodowi gościa zmienić tryb FIPS całego procesu hosta, naruszając izolację NodeVM. Naprawiono w vm2 3.12.1.

vm2, sandbox do uruchamiania niezaufanego kodu JavaScript, w wersjach do 3.11.3 włącznie używa przypisania indeksu z przechodzeniem po prototypie w defaultSandboxPrepareStackTrace, co pozwala kodowi w sandboxie przechwycić linie stosu błędów. Luka ma niski wpływ (kanał boczny informacji) i została naprawiona w wersji 3.11.4.

W vm2 w wersjach od 3.11.4 do 3.11.6 niekompletnie filtrowano zarejestrowane wewnętrzne symbole Node.js na granicy piaskownicy. Filtry w lib/setup-sandbox.js oraz sprawdzenia symboli i pułapki zapisu w lib/bridge.js używają stałej listy znanych niebezpiecznych symboli, pomijając nodejs.stream.disturbed i nodejs.stream.errored, które są eksponowane na prototypach WebStream w nowszych wersjach Node.js. Gdy osadzający udostępnia obiekt WebStream i moduł stream/web piaskownicy, kod piaskownicy może uzyskać prawdziwe symbole hosta i użyć ich jako kluczy zapisu na obiektach strumieni hosta, uszkadzając widoczny dla hosta stan strumienia. Może to obejść logikę hosta opartą na publicznych pomocnikach stanu strumienia Node.js. Nie jest to prymityw wykonania kodu hosta w zgłoszonym dowodzie podatności. To niekompletna poprawka wcześniejszego problemu filtrowania symboli nodejs.*. Naprawiono w vm2 3.11.7.

Podatność w narzędziu CLI vm2 (przed wersją 3.11.7) umożliwia ucieczkę z piaskownicy i wykonanie dowolnego kodu w procesie Node.js hosta. Atakujący może dostarczyć złośliwy plik skryptu, który używa require(__filename) do ponownego wykonania siebie w środowisku hosta, omijając izolację piaskownicy i uzyskując dostęp do modułów takich jak fs i child_process.

vm2 w wersjach przed 3.11.7 zawiera podatność obejścia listy dozwolonych modułów w funkcji isPathAllowedForModule, która używa dopasowania prefiksu ciągu znaków zamiast porównania z granicami ścieżki. Atakujący może uzyskać dostęp do niedozwolonych pakietów dzielących prefiks z modułami z listy dozwolonych, wykonując względne require z dozwolonych pakietów przy wyłączonym ładowaniu tranzytywnym.

vm2 w wersjach od 3.11.0 do 3.11.6 ujawnia bezwzględne ścieżki systemu plików hosta do kodu w sandboxie poprzez formatowanie stosu błędów. Kod dostarczony przez atakującego może wymusić na transformatorze źródła hosta zgłoszenie SyntaxError i odczytać właściwość .stack błędu, omijając redakcję ścieżek hosta po stronie sandboxa. Domyślne konfiguracje new VM() i new NodeVM() są podatne bez specjalnych opcji.

Podatność w bibliotece vm2 (npm) w wersjach do 3.12.0 umożliwia ucieczkę z sandboxa w klasach VM i NodeVM. Gdy aplikacja udostępnia funkcję hosta zwracającą Promise z innej domeny, mechanizm czyszczący odrzucenia nie obejmuje wszystkich przypadków, a kod w sandboxie może podmienić właściwości Promise i uzyskać nieprzefiltrowany obiekt hosta. Może to prowadzić do wykonania dowolnego kodu na hoście. Problem naprawiono w wersji 3.12.1.

Podatność w NodeVM biblioteki vm2 przed wersją 3.12.1 umożliwia ucieczkę z sandboxa, ponieważ lista zablokowanych modułów DANGEROUS_BUILTINS nie zawiera child_process, mimo że blokuje inne moduły uruchamiające procesy. Atakujący może zażądać modułu child_process i wykonać dowolne polecenia na hoście, gdy NodeVM jest skonfigurowany z builtin:['*'] lub jawnym zezwoleniem na child_process.

Podatność w vm2 do wersji 3.12.0 (naprawiona w 3.12.1) dotyczy nieprawidłowej obsługi odbiorcy `this` o wartości null w pułapce apply mostka. Gdy kod w sandboxie wywołuje funkcję hosta w trybie nieścisłym bez odbiorcy, niezdefiniowany odbiorca jest przekazywany do hosta, a V8 podstawia globalny obiekt domeny hosta. vm2 zwraca ten obiekt do sandboxa, co umożliwia pełną ucieczkę i dostęp do procesu. Wymaga to, aby aplikacja udostępniała co najmniej jedną funkcję hosta w trybie nieścisłym.

W vm2 przed wersją 3.11.6 konfiguracja builtin: ['*'] nie ogranicza dostępu do modułów os i dns, co pozwala kodowi w piaskownicy na odczytanie informacji o procesie hosta i topologii sieci. Atakujący mogą użyć funkcji dns.setServers(), aby przejąć globalny resolver DNS procesu hosta.