CVE-2026-86818

fast-uri to parser URI zgodny z RFC 3986 dla Node.js używany przez Fastify i ajv. W wersjach przed 2.4.7, od 3.0.0 do 3.1.7 oraz od 4.0.0 do 4.1.4 fast-uri zamienia host na małe litery przed jego dekodowaniem procentowym, więc zakodowany procentowo wielki oktet, np. %41, dekoduje się do dosłownego A, które nigdy nie zostaje zamienione na małą literę. Dla referencji względem schematu, takiej jak //host, nie ma schematu, więc kanonizacja hosta, która normalnie by to naprawiła, nie uruchamia się, a parse, normalize i equal dają różne wyniki dla tego samego hosta. Aplikacja podejmująca decyzję o hoście z rozróżnianiem wielkości liter na podstawie wyniku fast-uri, np. lista dozwolonych lub zabronionych hostów porównująca sparsowany host lub używająca equal, może zostać ominięta przez zakodowany procentowo wielki oktet, a ponieważ nazwy hostów w DNS i HTTP są niewrażliwe na wielkość liter, omijający zapis i tak trafia do hosta, który kontrola miała blokować.

fast-uri akceptuje host zawierający niezbalansowany lub źle umieszczony nawias bez zgłaszania błędu. Host zaczynający się od nawiasu otwierającego, ale nie kończący się nawiasem zamykającym, nie jest walidowany jako literał IP ani kanonizowany jako nazwa domeny, więc parse() zwraca go jako host z błędem undefined, podczas gdy URL Node i klienci HTTP zbudowani na nim rozwiązują ten sam ciąg do innego hosta. Aplikacja, która odczytuje sparsowany host do podejmowania decyzji, np. denylist SSRF, allowlist przekierowań lub routing proxy, a następnie przekazuje oryginalny URL do klienta HTTP, ocenia swoją politykę względem ciągu, który nie jest hostem, do którego trafia żądanie. Ten sam host jest przenoszony przez normalize, equal i resolve. Dotyczy to wersji fast-uri 2.4.5, 3.1.6 i 4.1.3; naprawiono w 2.4.6, 3.1.7 i 4.1.4, gdzie parse() zgłasza nieprawidłowy host dla każdego hosta zawierającego nawias, ale niebędącego poprawnym literałem IPv6.

fast-uri serializuje komponent portu URI bez walidacji. Przy ponownym składaniu authority, userinfo i host są escapowane, ale port jest dołączany dosłownie, więc wartość portu niebędąca ciągiem cyfr może wstrzyknąć separatory authority, co prowadzi do przekierowania na host kontrolowany przez atakującego. Dotyczy to wersji przed 2.4.6, od 3.0.0 przed 3.1.7 i od 4.0.0 przed 4.1.4.

Parser URI fast-uri dla Node.js nieprawidłowo przetwarza schemat z zakodowanymi procentowo ukośnikami, co pozwala atakującemu na manipulację hostem i obejście list dozwolonych. Podatność dotyczy wersji 2.3.1 do 2.4.4, 3.0.0 do 3.1.5 oraz 4.0.0 do 4.1.2.

Parser URI fast-uri dla Node.js nieprawidłowo waliduje adresy IPv6 w nawiasach, co pozwala na przekształcenie złośliwego hosta w inny adres IPv6, np. loopback lub adres prywatny. Podatność dotyczy wersji 2.3.1 do 2.4.4, 3.0.0 do 3.1.5 oraz 4.0.0 do 4.1.2.

Parser URI fast-uri dla Node.js nie kanonizuje hosta w referencjach względnych schematu, co prowadzi do niespójności między funkcjami parse, resolve, normalize i equal. Podatność dotyczy wersji 2.4.2 do 2.4.4, 3.1.3 do 3.1.5 oraz 4.0.1 do 4.1.2.

Parser URI fast-uri dla Node.js dekoduje procentowe sekwencje w nazwie hosta dwukrotnie, co może prowadzić do zmiany docelowego adresu na loopback lub inny adres wewnętrzny. Podatność dotyczy wersji 2.4.1 do 2.4.4, 3.1.2 do 3.1.5 oraz 4.0.0 do 4.1.2.

Biblioteka fast-uri przed wersjami 4.1.2, 3.1.5 i 2.4.4 nieprawidłowo parsuje URI, gdy zamiast podwójnego ukośnika użyto znaku backslasha. Node.js traktuje backslash jako zamiennik ukośnika, co prowadzi do różnic w parsowaniu hosta. Aplikacje używające fast-uri do egzekwowania polityk opartych na hoście mogą zostać przekierowane na niezamierzony host.

Podatność w bibliotece fast-uri (wersje 2.3.1-4.1.0, 3.x do 3.1.3, 2.x do 2.4.2). Znak backslash nie jest traktowany jako ogranicznik autorytetu, podczas gdy parser Node.js normalizuje go do slash. Różnica w parsowaniu może prowadzić do ominięcia polityk opartych na hostach (allowlisty, filtrowanie SSRF).

fast-uri w wersjach 2.3.1 do 3.1.2 oraz 4.0.0 nie kanonizuje nazw hostów Unicode (IDN) w adresach URL rodziny HTTP. Powoduje to rozbieżności między fast-uri a natywnym parserem URL Node.js, co może prowadzić do obejścia polityk opartych na hostach.