CVE-2026-86345

W 389-ds-base znaleziono błąd, w którym nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać pełną operację LDAP, a następnie pierwsze bajty niekompletnej wiadomości LDAPMessage na tym samym połączeniu, powodując przekazanie połączenia do drugiego wątku roboczego przed wysłaniem wyniku pierwszego wątku. Drugi wątek blokuje się do czasu nsslapd-ioblocktimeout, trzymając mutex połączenia, uniemożliwiając dostarczenie wyniku ukończonej operacji. Powtarzanie tego na kilku połączeniach proporcjonalnie do rozmiaru puli wątków roboczych wyczerpuje całą pulę w domyślnej konfiguracji, odmawiając usługi wszystkim klientom (anonimowym i uwierzytelnionym, w plaintext i TLS) tak długo, jak atakujący utrzymuje połączenia.

Wersje 389-ds-base przed 1.3.5.19 oraz 1.3.6.7 są podatne na ataki brute-force haseł podczas blokady konta, z powodu różnych kodów zwracanych podczas prób wprowadzenia hasła.

Wada w 389-ds-base, w edytorze LDAP konsoli Cockpit 389. Nazwa wyróżniająca (DN) wpisu LDAP jest osadzana w poleceniu powłoki bez odpowiedniego escapowania. Użytkownik LDAP z uprawnieniami do tworzenia lub zmiany nazw wpisów może wstrzyknąć znaki specjalne powłoki, co prowadzi do wykonania polecenia z uprawnieniami roota, gdy administrator przegląda wpis.

W 389-ds-base znaleziono błąd w procesie SASL UNBIND. Zdalny, uwierzytelniony atakujący może wysłać specjalnie spreparowane żądanie, powodując zablokowanie połączenia, co prowadzi do wyczerpania zasobów i odmowy usługi (DoS) dla serwera.

W 389-ds-base znaleziono błąd podwójnego zwolnienia pamięci w funkcji get_ldapmessage_controls_ext(). Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wywołać ten błąd pojedynczym żądaniem BIND z krytyczną kontrolą Session Tracking, co prowadzi do uszkodzenia sterty i potencjalnej odmowy usługi.

W serwerze katalogowym 389-ds-base wykryto przepełnienie sterty (heap-buffer-overflow). Gdy DN zawiera wartość w starym cudzysłowie, serwer nie zamyka alokacji sterty, co pozwala innemu wywołaniu odnieść się do tego samego wskaźnika pamięci, prowadząc do odmowy usługi lub dowolnej operacji zapisu do pamięci.

W 389-ds-base stwierdzono podatność polegającą na użyciu zakodowanego na stałe wektora inicjalizującego (IV) dla szyfrów AES-CBC i 3DES-CBC w backendzie LDBM. Umożliwia to atakującemu z uprzywilejowanym dostępem do systemu plików wykrycie równości tekstu jawnego pomiędzy zaszyfrowanymi wpisami poprzez porównanie bloków ciphertextu.

W 389 Directory Server (389-ds-base) wykryto podatność przepełnienia bufora sterty. Podczas normalizacji wyróżnionej nazwy (DN) zawierającej starsze cytowane wartości kodujące wielowartościowe zagnieżdżone względne wyróżnione nazwy (RDN), serwer może zapisywać dane poza przydzieloną pamięcią sterty podczas sortowania par atrybut-wartość RDN. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wywołać ten stan, wysyłając operację LDAP, której DN trafia do procedury normalizacji DN, na przykład wyszukiwanie z spreparowaną bazową DN.

W bibliotece SASL I/O warstwy 389 Directory Server (389-ds-base) wykryto przepełnienie bufora sterty. Uwierzytelniony atakujący może wysłać specjalnie spreparowany pakiet LDAP UNBIND, który bez sprawdzenia granic jest kopiowany do 512-bajtowego bufora odbiorczego, powodując awarię serwera.

W bibliotece 389 Directory Server (389-ds-base) w warstwie SASL I/O wykryto przepełnienie liczby całkowitej. Dodanie sizeof(uint32_t) do spreparowanego prefiksu długości pakietu SASL o wartości 0xFFFFFFFC powoduje zawinięcie do zera, omijając limit nsslapd-maxsasliosize i prowadząc do przepełnienia sterty o około 2 megabajty danych kontrolowanych przez atakującego.