CVE-2026-54073
ŚrednieCVSS 4.6Prawdopodobieństwo exploitacji (EPSS)
Niskie ryzykoPercentyl 3 - wyżej niż 3% wszystkich znanych CVE
Streszczenie
VeraCrypt od wersji 1.26.6 do 1.26.29, tworzenie ukrytego woluminu opartego na pliku wymusza szybkie formatowanie, a funkcje FormatNoFs w src/Common/Format.c i FormatFat w src/Common/Fat.c używają WriteFile do umieszczania surowych wyzerowanych sektorów w przewidywalnych odstępach 128 MiB. Te zapisy omijają normalną ścieżkę formatowania EncryptDataUnits, pozostawiając deterministyczne znaczniki plaintext w obszarze, który powinien przypominać losowy ciphertext. Znaczniki mogą osłabić wiarygodne zaprzeczenie podczas inspekcji kryminalistycznej, chociaż nie ujawniają zawartości ukrytego woluminu ani nie zmniejszają siły szyfrowania VeraCrypt.
Ocena ryzyka
Osłabienie wiarygodnego zaprzeczenia może narazić użytkowników na ujawnienie istnienia ukrytego woluminu podczas analizy kryminalistycznej.
Rekomendacja
Zaleca się aktualizację VeraCrypt do wersji 1.26.29 lub nowszej, która zawiera poprawkę.
Inne podatności w VeraCrypt
Zobacz wszystkie- CVE-2026-77572Niskie
W VeraCrypt w wersji 1.26.29 i wcześniejszych wybrane procedury obsługi IOCTL w sterowniku Windows veracrypt.sys przyjmują ścieżki obiektów menedżera obiektów i urządzeń szersze niż wymagają tego przepływy pracy VeraCrypt. Lokalny użytkownik mogący otworzyć celowo dostępne urządzenie \\.\VeraCrypt może wywołać wyszukiwania dowiązań symbolicznych lub urządzeń dyskowych w kontekście jądra poza zamierzonym zakresem ścieżek. Może to ujawnić mało wrażliwe informacje o literach dysków, partycjach, geometrii dysku, stanie GPT lub MBR oraz ograniczone metadane ścieżek menedżera obiektów.
- CVE-2026-108982Wysokie
VeraCrypt 1.26.29 (kompilacja FUSE-T) na macOS czasami pozwala na niezamierzony dostęp do odszyfrowanych danych. Po odmontowaniu wolumenu nie kończy usługi pomocniczej FUSE-T (go-nfsv4) ani powiązanych procesów pomocniczych VeraCrypt, które nadal udostępniają odszyfrowany obraz wolumenu (volume.dmg) przez sesję SMB na interfejsie loopback i zachowują uchwyt do surowego urządzenia.
- CVE-2026-53762Średnie
W VeraCrypt przed wersją 1.26.29, niestandardowe kompilacje z WOLFCRYPT=1 i WOLFCRYPT_BACKEND kierują wyprowadzanie klucza nagłówka woluminu SHA-256 i SHA-512 przez derive_key_sha256 i derive_key_sha512 w src/Crypto/wolfCrypt.c, gdzie skonfigurowana wartość iteracji jest odrzucana i używane jest wc_HKDF zamiast PBKDF2-HMAC. Zmiana PIM lub liczby iteracji nie zwiększa zatem kosztu wyprowadzania, co pozwala atakującemu z dotkniętym kontenerem, obrazem dysku lub nagłówkiem woluminu na znacznie tańsze odgadywanie hasła offline. Oficjalne prekompilowane binaria VeraCrypt i normalne pakiety dystrybucyjne używają standardowego backendu PBKDF2 i nie są dotknięte. Woluminy utworzone przez dotkniętą kompilację WOLFCRYPT=1 wymagają kopii zapasowej i ponownego utworzenia, ponieważ poprawione kompilacje wyprowadzają inne klucze.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
VeraCrypt provides disk encryption with strong security based on TrueCrypt. From 1.26.6 until 1.26.29, file-hosted hidden volume creation forces quick format and the FormatNoFs function in src/Common/Format.c and FormatFat function in src/Common/Fat.c use WriteFile to place raw zeroed sectors at predictable 128 MiB intervals. These writes bypass the normal EncryptDataUnits formatting path, leaving deterministic plaintext markers in an area expected to resemble random ciphertext. The markers can weaken plausible deniability during forensic inspection, although they do not disclose hidden-volume content or reduce the strength of VeraCrypt encryption. This issue is fixed in version 1.26.29.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS