CVE-2026-34248

Zammad to internetowy system helpdesk typu open source. W wersjach przed 7.1.2, podczas sprawdzania podpisu cyfrowego przychodzącego e-maila podpisanego S/MIME, Zammad nie weryfikuje, czy certyfikat podpisujący jest rzeczywiście zaufany — sprawdza jedynie, czy certyfikat o pasującej nazwie jest już przechowywany w systemie. Atakujący może utworzyć własny certyfikat z nazwą prawdziwego, wcześniej zaufanego nadawcy i wysłać sfałszowany e-mail, który zostanie wyświetlony z oznaczeniem „prawidłowo podpisany”. Problem naprawiono w wersji 7.1.2.

Zammad to internetowy system helpdesk typu open source. W wersjach przed 7.1.2 funkcja External Data Source, używana do wyszukiwania rekordów w systemie zewnętrznym, nie weryfikowała odpowiednio, czy użytkownik ma prawo widzieć konkretny ticket, użytkownika, grupę lub organizację, zanim uwzględniła ich szczegóły w żądaniu do systemu zewnętrznego. Uwierzytelniony użytkownik, nawet z podstawowym dostępem klienta, mógł to wykorzystać, odwołując się do identyfikatora innego rekordu, i w ten sposób wyświetlić szczegóły ticketów, kont klientów, zespołów lub organizacji, które do niego nie należały. Problem naprawiono w wersji 7.1.2.

Zammad przed wersją 7.0.2 zawiera podatność, która pozwala użytkownikowi z uprawnieniami edytora w jednej kategorii bazy wiedzy na zobaczenie tytułów odpowiedzi i znaczników czasu aktualizacji z kategorii, do których nie ma dostępu, poprzez globalne szybkie wyszukiwanie. Nazwy kategorii nie są ujawniane, ale tytuły mogą zawierać wrażliwe informacje.

W Zammad przed wersją 7.0.2 występuje problem z kontrolą uprawnień w obszarze zarządzania bazą wiedzy. W pewnych warunkach walidacja danych dla powiązanych elementów nie była w pełni egzekwowana, co mogło pozwolić użytkownikom z ograniczonymi uprawnieniami odczytu na interakcję z elementami poza ich zakresem dostępu.

W Zammad przed wersją 7.0.2 klient mogący wyświetlić zgłoszenie nie widzi wewnętrznych artykułów przez API listy artykułów, ale może bezpośrednio pobrać załącznik należący do wewnętrznego artykułu przez endpoint pobierania załączników. Endpoint ten sprawdza tylko nadrzędne zgłoszenie, a nie artykuł, co omija autoryzację na poziomie artykułu.

W Zammad przed wersją 1.0.4, 1.1.x przed 1.1.3 oraz 1.2.x przed 1.2.1 odkryto problem CSRF. Atakujący może wykorzystać tę podatność, wysyłając żądania międzydomenowe bezpośrednio do API REST dla użytkowników z ważnym ciasteczkiem sesji.

W Zammad przed wersją 7.1.2, gdy włączone jest ustawienie "Automatic account link on initial logon", system wiąże tożsamość zewnętrznego dostawcy SSO z istniejącym kontem lokalnym na podstawie adresu e-mail raportowanego przez dostawcę, bez weryfikacji, że dostawca potwierdził własność tego adresu. Atakujący kontrolujący dowolną tożsamość u skonfigurowanego dostawcy (domyślnie m.in. dowolny tenant Azure AD przez rejestrację aplikacji Microsoft 365 /common) może ustawić e-mail tożsamości na adres ofiary, uwierzytelnić się i zostać zalogowanym jako ofiara, omijając jej lokalne hasło. Problem dotyczy wszystkich istniejących kont, w tym agentów i administratorów.

W Zammad przed wersją 6.3.0 odkryto problem: Zammad Upload Cache używa niebezpiecznych, częściowo przewidywalnych identyfikatorów FormID do identyfikacji treści. Atakujący może próbować je odgadnąć (brute force), aby przesłać złośliwe treści do wersji roboczych artykułów, do których nie ma dostępu.

W Zammad przed wersją 1.0.4, 1.1.x przed 1.1.3 oraz 1.2.x przed 1.2.1 zidentyfikowano problem związany z brakiem mechanizmu ochrony w nagłówkach HTTP Access-Control. Atakujący może wysłać żądania międzydomenowe bezpośrednio do API REST dla użytkowników z ważnym ciasteczkiem sesji i otrzymać wynik.

W Zammad przed wersją 1.0.4, 1.1.x przed 1.1.3 oraz 1.2.x przed 1.2.1 odkryto problem, który pozwala atakującym logować się przy użyciu hasła w postaci skrótu zamiast prawidłowego ciągu hasła.