CVE-2026-102490

W Zammad przed wersją 1.0.4, 1.1.x przed 1.1.3 oraz 1.2.x przed 1.2.1 odkryto problem CSRF. Atakujący może wykorzystać tę podatność, wysyłając żądania międzydomenowe bezpośrednio do API REST dla użytkowników z ważnym ciasteczkiem sesji.

Zammad w wersjach 6.3.0 do 6.5.4 jest podatny na przejęcie sesji, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu jako użytkownik zammad. Podatność występuje również w wersjach 7.0.0 do 7.1.3, ale nie jest tam wykorzystywalna ze względu na warunki środowiskowe.

W Zammad przed wersją 7.1.2, gdy włączone jest ustawienie "Automatic account link on initial logon", system wiąże tożsamość zewnętrznego dostawcy SSO z istniejącym kontem lokalnym na podstawie adresu e-mail raportowanego przez dostawcę, bez weryfikacji, że dostawca potwierdził własność tego adresu. Atakujący kontrolujący dowolną tożsamość u skonfigurowanego dostawcy (domyślnie m.in. dowolny tenant Azure AD przez rejestrację aplikacji Microsoft 365 /common) może ustawić e-mail tożsamości na adres ofiary, uwierzytelnić się i zostać zalogowanym jako ofiara, omijając jej lokalne hasło. Problem dotyczy wszystkich istniejących kont, w tym agentów i administratorów.

W Zammad przed wersją 6.3.0 odkryto problem: Zammad Upload Cache używa niebezpiecznych, częściowo przewidywalnych identyfikatorów FormID do identyfikacji treści. Atakujący może próbować je odgadnąć (brute force), aby przesłać złośliwe treści do wersji roboczych artykułów, do których nie ma dostępu.

W Zammad przed wersją 1.0.4, 1.1.x przed 1.1.3 oraz 1.2.x przed 1.2.1 zidentyfikowano problem związany z brakiem mechanizmu ochrony w nagłówkach HTTP Access-Control. Atakujący może wysłać żądania międzydomenowe bezpośrednio do API REST dla użytkowników z ważnym ciasteczkiem sesji i otrzymać wynik.

W Zammad przed wersją 1.0.4, 1.1.x przed 1.1.3 oraz 1.2.x przed 1.2.1 odkryto problem, który pozwala atakującym logować się przy użyciu hasła w postaci skrótu zamiast prawidłowego ciągu hasła.

Zammad to internetowy system helpdesk typu open source. W wersjach przed 7.1.2, podczas sprawdzania podpisu cyfrowego przychodzącego e-maila podpisanego S/MIME, Zammad nie weryfikuje, czy certyfikat podpisujący jest rzeczywiście zaufany — sprawdza jedynie, czy certyfikat o pasującej nazwie jest już przechowywany w systemie. Atakujący może utworzyć własny certyfikat z nazwą prawdziwego, wcześniej zaufanego nadawcy i wysłać sfałszowany e-mail, który zostanie wyświetlony z oznaczeniem „prawidłowo podpisany”. Problem naprawiono w wersji 7.1.2.

Zammad to internetowy system helpdesk typu open source. W wersjach przed 7.1.2 funkcja External Data Source, używana do wyszukiwania rekordów w systemie zewnętrznym, nie weryfikowała odpowiednio, czy użytkownik ma prawo widzieć konkretny ticket, użytkownika, grupę lub organizację, zanim uwzględniła ich szczegóły w żądaniu do systemu zewnętrznego. Uwierzytelniony użytkownik, nawet z podstawowym dostępem klienta, mógł to wykorzystać, odwołując się do identyfikatora innego rekordu, i w ten sposób wyświetlić szczegóły ticketów, kont klientów, zespołów lub organizacji, które do niego nie należały. Problem naprawiono w wersji 7.1.2.

W Zammad przed wersją 7.1.2 użytkownik z prawem edycji bazy wiedzy może osadzić widget wideo ze specjalnie spreparowaną wartością, która nie jest escapowana w kontekście atrybutu HTML. Gdy inny użytkownik z uprawnieniem przełączania sesji otworzy taką odpowiedź, jego przeglądarka wysyła żądanie do endpointu przełączania sesji Zammad z jego własnymi poświadczeniami, co powoduje przełączenie go na konto wybrane przez autora odpowiedzi.

W Zammad przed wersją 7.1.2 krok logowania dwuskładnikowego pozwalał atakującemu na nieograniczone próby zgadywania hasła bez wyzwalania blokady konta ani ograniczania tempa. Odpowiedź ujawniała też, czy zgadywane hasło było poprawne, jeszcze przed sprawdzeniem drugiego składnika.