CVE-2026-18416
NiskieCVSS 3.7Prawdopodobieństwo exploitacji (EPSS)
Niskie ryzykoPercentyl 11 - wyżej niż 11% wszystkich znanych CVE
Streszczenie
W podsystemie CoAP (subsys/net/lib/coap/coap_link_format.c) funkcja match_path_uri() porównuje zarejestrowaną ścieżkę zasobu z URI w opcji Uri-Query href. URI nie jest zakończone znakiem NUL, a wewnętrzna pętla nie sprawdza indeksu k względem długości opcji len, co prowadzi do odczytu poza końcem bufora, gdy ścieżka zasobu jest dłuższa niż URI i URI jest jej prefiksem. Podatność jest osiągalna przez nieuwierzytelnione żądanie GET /.well-known/core?href=/<prefix> do urządzenia z włączonym CONFIG_COAP_SERVER_WELL_KNOWN_CORE (domyślnie y) i posiadającego zasoby z atrybutami struct coap_core_metadata.
Ocena ryzyka
Ryzyko jest ograniczone — odczyt poza zakresem dotyczy najwyżej jednego bajta w praktyce i nie prowadzi do ujawnienia informacji ani błędów dopasowania. Skutkiem jest niezdefiniowane zachowanie, które w skrajnych przypadkach może powodować awarię lub nieprzewidywalne działanie systemu, ale nie umożliwia zdalnego przejęcia kontroli.
Rekomendacja
Zaleca się natychmiastowe zastosowanie poprawki dodającej zabezpieczenie k >= len na początku wewnętrznej pętli, aby każdy odczyt uri[k] mieścił się w wartości opcji. Należy zaktualizować system do wersji zawierającej poprawkę lub ręcznie załatać kod źródłowy.
Powiązane podatności
- CVE-2026-91107Krytyczne
openSIS Classic 9.3 umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi z wbudowaną rolą nauczyciela wybranie dowolnego rekordu pracownika przez staff_id i spowodowanie, że ścieżka aktualizacji informacji o szkole zresetuje hasło wybranego konta.
- CVE-2026-21589Krytyczne
Podatność typu Arbitrary File Access w produktach Atlassian (Bitbucket, Confluence, Crowd, Jira, Bamboo, Crucible, Fisheye) pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na dostęp do konkretnych plików w katalogu głównym aplikacji. Wykorzystanie wymaga wcześniejszej znajomości dokładnej nazwy i ścieżki pliku — nie ma możliwości enumeracji zawartości katalogów. W niektórych konfiguracjach mogą być dostępne wrażliwe pliki, co znacząco zwiększa wagę podatności.
- CVE-2026-105740Krytyczne
Langflow przed wersją 1.9.0 pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na zdalne wykonanie kodu (RCE) na serwerze poprzez dodanie serwera MCP z transportem "Stdio". Pole komendy jest przekazywane bezpośrednio do bash -c "exec {command}" bez walidacji, listy dozwolonych komend ani sandboxa. Komenda wykonuje się natychmiast po pobraniu listy serwerów. Dodatkowo pole env pozwala na wstrzyknięcie dowolnych zmiennych środowiskowych (np. LD_PRELOAD, PATH).
- CVE-2026-105697Krytyczne
Langflow przed wersją 1.10.3 uruchamia dowolne polecenia/argumenty podane przez użytkownika w konfiguracji serwera MCP, bez listy dozwolonych i (przed 1.10.3) owinięte w bash -c "exec {command} ...". Każdy użytkownik mający dostęp do ustawień MCP lub budujący przepływ z komponentem MCP Tools może dodać "serwer" z dowolnym poleceniem OS. Polecenie wykonuje się na hoście Langflow jako proces użytkownika Langflow przy próbie połączenia z serwerem. Przy domyślnym LANGFLOW_AUTO_LOGIN=true, GET /api/v1/auto_login wydaje token bez poświadczeń, więc na wystawionej instancji z domyślną konfiguracją jest to osiągalne bez konta. Z wyłączonym AUTO_LOGIN, każdy uwierzytelniony (nie-admin) użytkownik może to wykorzystać.
- CVE-2026-105691Krytyczne
Penpot przed wersją 2.18.0 w eksporcie SVG umieszcza wartość koloru wypełnienia kontrolowanego przez atakującego obiektu tekstowego w ciągu polecenia ppmcolormask i wykonuje go przez child_process.exec. Użytkownik, który może edytować plik, może przechowywać metaznaki powłoki w kolorze wypełnienia i wywołać eksport SVG, powodując wykonanie poleceń z uprawnieniami usługi eksportera. Ten sam eksport może być wywołany przez ważny publiczny link do złośliwego pliku.
- CVE-2026-97283Krytyczne
Wtyczka Advanced Post Manager (od Liquid Web / StellarWP) do WordPressa do wersji 4.5.5 zawiera podatność na deserializację niezaufanych danych, umożliwiającą wstrzyknięcie obiektów (Object Injection).
- CVE-2026-105641Krytyczne
Plane przed wersją 1.4.0 w manifestach deployments/aio/community/ i deployments/cli/community/ zawiera stałe, publicznie znane domyślne wartości SECRET_KEY i LIVE_SERVER_SECRET_KEY, które pozostają aktywne, gdy operatorzy ich nie nadpiszą. Znajomość SECRET_KEY umożliwia atakującym fałszowanie podpisanych przez Django wartości i kompromitację kont lub sesji. Znajomość LIVE_SERVER_SECRET_KEY omija uwierzytelnianie usługi live na niezmienionych wdrożeniach community.
- CVE-2026-105640Krytyczne
Plane przed wersją 1.4.0 ufa adresom e-mail zwracanym przez Gitea OAuth oraz przez samodzielnie zarządzane wdrożenia GitLab OAuth, gdzie potwierdzenie e-maila jest wyłączone, bez weryfikacji, czy dostawca uwierzytelnił własność adresu. Atakujący może ustawić niezweryfikowany e-mail dostawcy na adres ofiary, który Plane dopasowuje bezpośrednio do istniejącego lokalnego konta ofiary. Atakujący może następnie zalogować się na konto ofiary bez znajomości hasła. GitHub, GitLab.com i Google nie są dotknięte, ponieważ zwracają zweryfikowane adresy e-mail.
- CVE-2026-105639Krytyczne
Plane przed wersją 1.4.0 w procesie rejestracji tworzy zalogowany wiersz User dla każdego przesłanego e-maila bez weryfikacji własności poza pasmem, podczas gdy User.email jest unique=True. Uwierzytelniony użytkownik może wywołać GET /api/users/me/workspaces/invitations/, który zwraca każdą WorkspaceMemberInvite, której e-mail pasuje do request.user.email. WorkSpaceMemberInviteSerializer używa fields = "all", ujawniając token chroniący endpoint dołączania do zaproszenia. Nieuwierzytelniony atakujący znający e-mail ofiary może zarejestrować konto z tym adresem, wyliczyć oczekujące zaproszenia i zaakceptować zaproszenie jako ofiara, dołączając do workspace na zaproszonej roli.
- CVE-2026-105638Krytyczne
Plane przed wersją 1.4.0 w logowaniu przez kod magiczny używa sześciocyfrowego OTP z około 20 bitami entropii. Weryfikator nie ma licznika nieudanych prób na kod, a błędny kod nie zwiększa licznika, nie unieważnia wpisu Redis ani nie blokuje adresu e-mail. Weryfikator rozszerza django.views.View zamiast DRF APIView, więc limit AnonRateThrottle nie ma zastosowania. Stos middleware nie zawiera również ogranicznika szybkości na poziomie Django, takiego jak django-ratelimit, django-axes lub IP-throttling.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
The CoAP link-format helper match_path_uri() in subsys/net/lib/coap/coap_link_format.c compares a registered resource path against the URI carried in a Uri-Query href= option. That URI is not NUL terminated, but the inner character loop advanced its index k once per path character without ever testing it against the option length len. When a registered path segment is longer than the supplied URI and the URI is a prefix of it, the loop reads uri[len] and beyond, past the end of the option value. The path is reached from coap_well_known_core_get_len() and coap_well_known_core_get() via match_queries_resource(), i.e. by any unauthenticated GET /.well-known/core?href=/<prefix> request to a device that serves /.well-known/core (for the CoAP server subsystem, CONFIG_COAP_SERVER_WELL_KNOWN_CORE, default y) and has at least one resource that declares struct coap_core_metadata attributes. The over-read does not reach the receive buffer. The well-known-core builders parse the query into a stack-local struct coap_option, whose value is a fixed array (value[12], or CONFIG_COAP_EXTENDED_OPTIONS_LEN_VALUE bytes) that the option bytes are copied into, so uri points into that copy. Reading past len therefore reads the unused, uninitialized tail of the array and, when the option fills it, the bytes just past it in the same stack frame. (In the ZoAP library of v1.8.0 to v1.9.x the option value was instead a pointer into the received packet, and the over-read ran past the option inside the packet buffer.) The impact is bounded. The number of bytes read past the end is limited by the length of the resource path segment, and each additional byte is only read if it happens to equal the next path character, so in practice the over-read is one byte. It also cannot influence the response: returning a match requires the final compared index to be len - 1 or len, both in bounds, so out-of-bounds bytes only ever steer the loop to the next candidate resource. The consequence is undefined behaviour, not information disclosure and not a matching error. The fix adds a k >= len guard at the top of the inner loop, so every uri[k] dereference is within the option value while still allowing a trailing * wildcard to match a longer path.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS

