CVE-2022-40735
ŚrednieStreszczenie
Protokół uzgadniania kluczy Diffie-Hellman (DH) pozwala na używanie długich wykładników, co czyni niektóre obliczenia niepotrzebnie kosztownymi. Artykuł van Oorschot i Wiener z 1996 roku wykazał, że można używać odpowiednio krótkich wykładników, jeśli istnieją odpowiednie ograniczenia podgrupy, a te krótkie wykładniki nie są tu wykorzystywane.
Ocena ryzyka
Używanie długich wykładników w DH może prowadzić do zwiększonego obciążenia CPU i potencjalnie wolniejszej komunikacji, ale nie stanowi bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa, chyba że połączone z innymi słabościami.
Rekomendacja
Zaleca się skonfigurowanie implementacji DH tak, aby używały krótkich wykładników zgodnie z zaleceniami, oraz aktualizację bibliotek kryptograficznych do najnowszych wersji.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
The Diffie-Hellman Key Agreement Protocol allows use of long exponents that arguably make certain calculations unnecessarily expensive, because the 1996 van Oorschot and Wiener paper found that "(appropriately) short exponents" can be used when there are adequate subgroup constraints, and these shor