CVE-2017-8855

Wersje wolfSSL przed 3.12.2 zawierają słabą orakl Bleichenbachera, gdy negocjowana jest jakakolwiek suite szyfrowania TLS z użyciem wymiany kluczy RSA. Atakujący może odzyskać klucz prywatny z podatnej aplikacji wolfSSL.

Wersje wolfSSL przed 3.10.2 mają problem z dostępem do pamięci poza przydzielonym zakresem podczas ładowania spreparowanych parametrów DH, co prowadzi do przepełnienia bufora wywołanego przez źle sformatowany tymczasowy plik DH.

Wersje wolfSSL (wcześniej CyaSSL) przed 3.6.8 są podatne na atak typu denial of service, który może być spowodowany przez złośliwie skonstruowane ciasteczko DTLS w wiadomości ClientHello.

Podatność CVE-2023-3724 dotyczy klientów TLS 1.3, które nie otrzymują rozszerzenia PSK ani KSE podczas łączenia się z złośliwym serwerem. W takim przypadku używany jest domyślny, przewidywalny bufor dla wartości IKM, co może prowadzić do kompromitacji klucza sesji.

Specjalnie przygotowany certyfikat x509 może spowodować nadpisanie bajtu poza zakresem w wolfSSL w wersji do 3.10.2, co prowadzi do potencjalnych luk w walidacji certyfikatów, odmowy usługi oraz możliwego zdalnego wykonania kodu.

W bibliotece wolfSSL w funkcjach wc_Blake2bHmacFinal i wc_Blake2sHmacFinal występuje błąd polegający na odrzuceniu wiadomości, gdy długość klucza przekracza rozmiar bloku BLAKE2. Powoduje to wygenerowanie kodu MAC niezależnego od wejściowej wiadomości, co narusza bezpieczeństwo uwierzytelniania.

Podatność w bibliotece wolfSSL umożliwia pominięcie ograniczeń nazw adresów IP, gdy makro WOLFSSL_IP_ALT_NAME nie jest zdefiniowane. W takiej konfiguracji certyfikat może naruszyć ograniczenia adresów IP nałożone przez urząd certyfikacji.

Podatność typu integer underflow w funkcji wc_PKCS7_DecryptOri biblioteki wolfSSL podczas przetwarzania spreparowanych informacji o innych odbiorcach (Other Recipient Info). Prowadzi to do nieprawidłowego obsłużenia długości podczas deszyfrowania.

Podatność w bibliotece wolfSSL powoduje, że ograniczenia nazw URI (nameConstraints) z certyfikatów pośrednich są parsowane, ale nie są egzekwowane podczas weryfikacji łańcucha certyfikatów. Oznacza to, że zaufany, ale skompromitowany podrzędny urząd certyfikacji (sub-CA) może wystawić certyfikat końcowy z wpisem URI w SAN, który narusza ograniczenia nałożone przez nadrzędny CA, a wolfSSL uzna go za prawidłowy.