Katalog podatności CVE

Fleet przed wersją 4.87.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w API urządzeń, która akceptuje nazwy hostów i numery seryjne sprzętu jako tokeny uwierzytelniające oprócz identyfikatorów UUID urządzeń. Nieuwierzytelnieni atakujący, którzy znają lub zgadną te niejawne identyfikatory, mogą uwierzytelnić się jako hosty iOS/iPadOS, aby odczytać dane urządzenia i wywołać akcje na urządzeniu, w tym instalację oprogramowania i migrację MDM.

Tornado przed wersją 6.5.9 zawiera podatność na traversal ścieżek w StaticFileHandler, która podąża za dowiązaniami symbolicznymi wewnątrz katalogu statycznego bez potwierdzenia, że rozwiązany cel pozostaje w jego obrębie. Gdy wewnątrz katalogu statycznego istnieje dowiązanie symboliczne wskazujące poza katalog statyczny, nieuwierzytelnieni atakujący mogą je wykorzystać do odczytu plików takich jak pliki konfiguracyjne, klucze prywatne i sekrety aplikacji dostępne dla procesu użytkownika.

Tornado w wersjach przed 6.5.9 zawiera podatność na nieograniczone gromadzenie pamięci w CurlAsyncHTTPClient, która pozwala zdalnym atakującym wywołać odmowę usługi poprzez wysłanie skompresowanej odpowiedzi. Atakujący mogą wysłać bombę dekompresyjną zakodowaną w gzip, która gromadzi się w pamięci bez limitów rozmiaru, powodując zabicie procesu aplikacji przez warunki braku pamięci.

Tornado przed wersją 6.5.9 nie ogranicza liczby pól ciągu zapytania w HTTPServerRequest.__init__, co umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie zablokowania pętli zdarzeń poprzez wysyłanie żądań z tysiącami parametrów zapytania. Atakujący mogą wysyłać nieuwierzytelnione żądania GET z nieograniczoną liczbą pól ciągu zapytania, aby pogorszyć czasy odpowiedzi dla wszystkich klientów korzystających z tego samego IOLoop.

Wersje n8n przed 2.39.6 oraz 2.40.0 przed 2.40.1 zawierają podatność polegającą na obejściu procesu zatwierdzania w węźle Send and Wait w trybie Approve Within Chat. Atakujący mogą wysyłać żądania wznowienia bez weryfikacji tożsamości lub uprawnień do zatwierdzania, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na kontynuowanie oczekujących egzekucji i wyzwalanie chronionych akcji.

n8n w wersjach przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na wyciek tokenu sesji w punktach końcowych autoryzacji i odwołania Dynamic Credentials. Atakujący z możliwością rejestracji resolvera mogą przechwycić tokeny sesji współpracowników, ustawiając fallback resolver na punkt końcowy kontrolowany przez atakującego podczas przepływu łączenia konta, co umożliwia nieautoryzowany dostęp do poświadczeń.

Wersje n8n przed 2.39.6 oraz 2.40.0 przed 2.40.1 zawierają podatność polegającą na niepoprawnym interpolowaniu parametrów w węzłach SendGrid, Freshservice i ServiceNow, co pozwala atakującym na ominięcie filtrów przez wyrwanie się z literałów zapytań. Atakujący mogą wykorzystać to, wiążąc podatne parametry węzłów z niezaufanymi danymi zewnętrznymi, aby rozszerzyć pojedyncze wyszukiwania na zapytania dopasowujące wszystko, ujawniając duże ilości danych, w tym listy kontaktów, zgłoszenia i wpisy katalogowe.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na path traversal w węźle n8n, który nie waliduje identyfikatorów zasobów. Atakujący mogą spreparować złośliwe identyfikatory zasobów, aby przekierować wywołania API do niezamierzonych zasobów, co umożliwia nieautoryzowany dostęp do przepływów pracy, wykonań i sekretów poświadczeń w zakresie klucza API.

n8n w wersjach przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na wyciek poświadczeń w poświadczeniach nazwy użytkownika i hasła Wekan i Baserow, która wysyła niezaszyfrowane hasła do niezwalidowanych hostów. Atakujący z uprawnieniami do aktualizacji poświadczeń mogą zmodyfikować pole hosta, aby otrzymać hasła kont na dowolnych hostach, omijając kontrolę walidacji domeny.

n8n przed wersjami 1.123.80, 2.39.6 i 2.40.1 zawiera podatność typu path traversal w węźle Supabase, gdzie parametr tableId jest wstawiany do ścieżek żądań bez walidacji. Atakujący mogą wykorzystać przepływy pracy wiążące tableId z niezaufanym wejściem, aby przejść do API Auth i Storage przy użyciu administracyjnego klucza serviceRole, omijając Row Level Security i umożliwiając nieautoryzowany dostęp i modyfikację danych.

Wersje n8n przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawierają podatność typu path traversal w generowaniu podpisanych URL-i wznowienia dla zatwierdzeń Send-and-Wait. Atakujący z uprawnieniami do tworzenia workflow mogą tworzyć prawidłowe URL-e zatwierdzeń dla bramek w projektach, do których nie mają dostępu, wykorzystując nierozwiązane sekwencje traversal w kontrolowanych przez wywołującego identyfikatorach węzłów, co umożliwia fałszowanie zatwierdzeń między projektami.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w operacji Delete Table Drop węzła Oracle Database. Atakujący mogą wstrzyknąć pojedyncze cudzysłowy w polach tabeli lub schematu, aby dołączyć dowolne instrukcje SQL i wykonać polecenia DDL lub DML na połączonej bazie danych z uprawnieniami poświadczeń.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na obejście autoryzacji w punkcie końcowym testu poświadczeń, który rozwiązuje zmienne o zasięgu projektu bez walidacji dostępu wywołującego. Atakujący mogą podać dowolny identyfikator projektu w treści żądania, aby interpolować wrażliwe zmienne do żądań testu poświadczeń wysyłanych do hostów kontrolowanych przez atakującego w celu eksfiltracji.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na obejście walidacji w module obsługi instalacji pakietów społecznościowych dla wdrożeń w trybie kolejki. Atakujący z dostępem do zapisu Redis mogą obejść walidację nazw, kontrole uprawnień, weryfikację sumy kontrolnej i kontrole bezpieczeństwa npm, aby zainstalować dowolne pakiety npm we wszystkich instancjach klastra bez uwierzytelnienia.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na wstrzyknięcie NoSQL w węźle MongoDB Chat Memory, który nie waliduje parametru sessionId. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą podać operatory zapytań MongoDB w polu sessionId, aby uzyskać dostęp do historii rozmów innych użytkowników i wykonać nieautoryzowane operacje zapisu i usuwania.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na trwałe DOM cross-site scripting w obsłudze linków rozwijanych w parametrach Resource Locator. Autorzy przepływów pracy mogą wstrzyknąć złośliwe adresy URL skryptów, które wykonują dowolny JavaScript w kontekście edytora, gdy inni użytkownicy otworzą rozwijane menu węzła i klikną ikonę linku zewnętrznego, a ładunek utrzymuje się po importach i udostępnieniach przepływów pracy.

n8n przed wersjami 1.123.80, 2.39.6 i 2.40.1 zawiera podatność typu filter injection w węźle Supabase w trybie Filters (String), która nie escapuje wartości pól. Atakujący mogą wstrzykiwać wyrażenia filtrów z niezaufanego wejścia, aby odczytać wszystkie wiersze tabeli, zaktualizować wszystkie rekordy lub usunąć całe tabele w jednym żądaniu.

n8n przed wersją 1.123.80 zawiera podatność na manipulację poświadczeniami, gdzie zduplikowane identyfikatory węzłów omijają zabezpieczenie przepływu pracy przed manipulacją poświadczeniami. Atakujący z dostępem edytora do współdzielonych przepływów pracy mogą wykorzystać niedopasowanie identyfikatorów i nazw węzłów, aby zachować poświadczenia ofiary i przekierować sekrety na kontrolowane przez atakującego hosty.

n8n przed wersjami 2.39.6 i 2.40.1 nie weryfikuje własności poświadczeń podczas introspekcji narzędzi węzłów inline. Atakujący mogą odwoływać się do dowolnych identyfikatorów poświadczeń, aby odszyfrować i eksfiltrować jawne sekrety na kontrolowane przez atakującego hosty bez weryfikacji własności.

Wersje n8n przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 nie weryfikują poprawnie podpisu HMAC x-webflow-signature w webhooku węzła Webflow Trigger. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać sfałszowane żądania webhook z kontrolowanymi danymi, aby wyzwalać workflow i manipulować akcjami downstream, takimi jak tworzenie rekordów czy wywołania API.