CVE-2026-103249

Wersje n8n przed 2.39.6 oraz 2.40.0 przed 2.40.1 zawierają podatność polegającą na obejściu procesu zatwierdzania w węźle Send and Wait w trybie Approve Within Chat. Atakujący mogą wysyłać żądania wznowienia bez weryfikacji tożsamości lub uprawnień do zatwierdzania, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na kontynuowanie oczekujących egzekucji i wyzwalanie chronionych akcji.

n8n w wersjach przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na wyciek tokenu sesji w punktach końcowych autoryzacji i odwołania Dynamic Credentials. Atakujący z możliwością rejestracji resolvera mogą przechwycić tokeny sesji współpracowników, ustawiając fallback resolver na punkt końcowy kontrolowany przez atakującego podczas przepływu łączenia konta, co umożliwia nieautoryzowany dostęp do poświadczeń.

Wersje n8n przed 2.39.6 oraz 2.40.0 przed 2.40.1 zawierają podatność polegającą na niepoprawnym interpolowaniu parametrów w węzłach SendGrid, Freshservice i ServiceNow, co pozwala atakującym na ominięcie filtrów przez wyrwanie się z literałów zapytań. Atakujący mogą wykorzystać to, wiążąc podatne parametry węzłów z niezaufanymi danymi zewnętrznymi, aby rozszerzyć pojedyncze wyszukiwania na zapytania dopasowujące wszystko, ujawniając duże ilości danych, w tym listy kontaktów, zgłoszenia i wpisy katalogowe.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na path traversal w węźle n8n, który nie waliduje identyfikatorów zasobów. Atakujący mogą spreparować złośliwe identyfikatory zasobów, aby przekierować wywołania API do niezamierzonych zasobów, co umożliwia nieautoryzowany dostęp do przepływów pracy, wykonań i sekretów poświadczeń w zakresie klucza API.

n8n w wersjach przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na wyciek poświadczeń w poświadczeniach nazwy użytkownika i hasła Wekan i Baserow, która wysyła niezaszyfrowane hasła do niezwalidowanych hostów. Atakujący z uprawnieniami do aktualizacji poświadczeń mogą zmodyfikować pole hosta, aby otrzymać hasła kont na dowolnych hostach, omijając kontrolę walidacji domeny.

Wersje n8n przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawierają podatność typu path traversal w generowaniu podpisanych URL-i wznowienia dla zatwierdzeń Send-and-Wait. Atakujący z uprawnieniami do tworzenia workflow mogą tworzyć prawidłowe URL-e zatwierdzeń dla bramek w projektach, do których nie mają dostępu, wykorzystując nierozwiązane sekwencje traversal w kontrolowanych przez wywołującego identyfikatorach węzłów, co umożliwia fałszowanie zatwierdzeń między projektami.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w operacji Delete Table Drop węzła Oracle Database. Atakujący mogą wstrzyknąć pojedyncze cudzysłowy w polach tabeli lub schematu, aby dołączyć dowolne instrukcje SQL i wykonać polecenia DDL lub DML na połączonej bazie danych z uprawnieniami poświadczeń.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na obejście autoryzacji w punkcie końcowym testu poświadczeń, który rozwiązuje zmienne o zasięgu projektu bez walidacji dostępu wywołującego. Atakujący mogą podać dowolny identyfikator projektu w treści żądania, aby interpolować wrażliwe zmienne do żądań testu poświadczeń wysyłanych do hostów kontrolowanych przez atakującego w celu eksfiltracji.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na obejście walidacji w module obsługi instalacji pakietów społecznościowych dla wdrożeń w trybie kolejki. Atakujący z dostępem do zapisu Redis mogą obejść walidację nazw, kontrole uprawnień, weryfikację sumy kontrolnej i kontrole bezpieczeństwa npm, aby zainstalować dowolne pakiety npm we wszystkich instancjach klastra bez uwierzytelnienia.

n8n w wersjach przed 1.123.80, od 2.0.0 przed 2.39.6 oraz od 2.40.0 przed 2.40.1 zawiera podatność na wstrzyknięcie NoSQL w węźle MongoDB Chat Memory, który nie waliduje parametru sessionId. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą podać operatory zapytań MongoDB w polu sessionId, aby uzyskać dostęp do historii rozmów innych użytkowników i wykonać nieautoryzowane operacje zapisu i usuwania.