Katalog podatności CVE

W SSSD, gdy skonfigurowano egzekwowanie wygaśnięcia konta przy użyciu atrybutów shadow LDAP, wartość wygaśnięcia równa zero nie jest traktowana jako konto wygasłe. Użytkownik z ważnymi poświadczeniami dla wygasłego konta może wykorzystać tę lukę, aby ominąć kontrolę dostępu i uwierzytelnić się w systemie, co pozwala na nieautoryzowany dostęp po dezaktywacji konta.

W SSSD nieuprzywilejowany lokalny użytkownik może wielokrotnie żądać aktualizacji głównej mapy automount przez responder autofs z powodu braku kontroli autoryzacji. To powoduje globalne unieważnienie pamięci podręcznej i wymusza powtarzane zapytania do dostawców katalogów, prowadząc do Denial of Service (DoS) z powodu obniżonej dostępności automount i zwiększonego zużycia zasobów.

W SSSD, gdy włączony jest responder autofs, pamięć przydzielona podczas przetwarzania udanych żądań nie jest zwalniana aż do zakończenia połączenia klienta. Lokalny atakujący może wykorzystać tę podatność, utrzymując otwarte połączenie i wielokrotnie wysyłając poprawne żądania, co prowadzi do wyczerpania pamięci i Denial of Service (DoS).

W usłudze vCast w ViewSonic ViewBoard występuje podatność na wstrzyknięcie danych wejściowych w wystawionych usługach sieciowych. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć dowolne dane do punktów końcowych usług poprzez żądania HTTP do nieuwierzytelnionych punktów końcowych.

W mechanizmie dostarczania APK vCast w ViewSonic ViewBoard istnieje podatność na dowolne pobieranie plików. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wywołać instalację nieuprzywilejowanego APK, serwując złośliwy adres URL APK przez nieuwierzytelniony punkt pobierania.

Joplin to aplikacja do notatek i zadań o otwartym kodzie źródłowym. Przed wersją 3.7.13 plik packages/server/src/models/ApplicationModel.ts akceptuje identyfikator autoryzacji aplikacji wybrany przez wywołującego, applications/:id/confirm wiąże ten identyfikator z zalogowanym użytkownikiem przez ogólną stronę zgody, a publiczny punkt końcowy packages/server/src/routes/api/application_auth.ts przekazuje go do ApplicationModel.createAppPassword bez uwierzytelniania lub wiązania osoby realizującej. Atakujący może spowodować, że ofiara zatwierdzi identyfikator atakującego, zrealizuje trwały identyfikator aplikacji i hasło, a następnie wymieni poświadczenie na sesję ofiary z pełnym dostępem do odczytu i zapisu do zsynchronizowanych danych. Podatność naprawiono w wersji 3.7.13.

Joplin Server przed wersją 3.7.2 przechowuje tokeny CSRF, potwierdzenia konta, zmiany e-maila i resetowania hasła bez celu, a UserModel.resetPassword akceptuje dowolny token zwrócony przez TokenModel.userFromToken. Atakujący, który zdobędzie token CSRF lub potwierdzenia ofiary przez osobny kanał ujawnienia, może wysłać go do publicznego punktu resetowania hasła, zmienić hasło ofiary i spowodować usunięcie istniejących sesji i aplikacji API. Problem naprawiono w Joplin Server 3.7.2.

W Joplin przed wersją 3.7.13, wybranie notatki zawierającej fence jsoncanvas powoduje, że komponenty whiteboard text i file-node renderują zawartość karty z pełnym rendererem Markdown, a następnie wstawiają wynikowy HTML do głównego dokumentu aplikacji przez dangerouslySetInnerHTML. Złośliwa notatka może wstrzyknąć elementy stylów i zdalne importy CSS, które modyfikują zaufane elementy aplikacji, sygnalizują otwarcie notatki i mogą ujawnić wartości atrybutów. Content Security Policy blokuje wykonanie skryptów inline, więc wpływ obejmuje wstrzyknięcie CSS i podmianę UI, a nie wykonanie kodu. Problem naprawiono w wersji 3.7.13.

Joplin to aplikacja do notatek i zadań o otwartym kodzie źródłowym. Przed wersją 3.7.13, gdy Joplin Desktop działa z opcjonalnym serwerem Web Clipper, serwer w packages/lib/ClipperServer.ts wysyła Access-Control-Allow-Origin: * i pozwala dowolnej stronie internetowej na wywołanie POST /auth i GET /auth/check, ponieważ punkty parowania nie odrzucają źródeł HTTP ani HTTPS. Okno dialogowe potwierdzenia na pulpicie nie identyfikuje źródła żądania, więc ofiara, która zatwierdzi ogólny monit, autoryzuje atakującą stronę, która następnie otrzymuje stały token API. Token zapewnia ciągły dostęp do odczytu i zapisu do notatek, folderów, tagów, zasobów i kluczy głównych. Problem naprawiono w wersji 3.7.13.

Scrapy to framework do przeszukiwania i scrapowania sieci w Pythonie. Od wersji 1.4.0 do 2.14.2, RefererMiddleware w scrapy/spidermiddlewares/referer.py traktował wartość nagłówka odpowiedzi Referrer-Policy, która przypominała ścieżkę importu Pythona, jako klasę polityki referrer, importował wskazany obiekt i wywoływał go. Złośliwa strona internetowa mogła dostarczyć wywoływalny obiekt, taki jak sys.exit, i zakończyć działanie przeszukiwacza przetwarzającego odpowiedź. Problem naprawiono w wersji 2.14.2.

Immich to wysokowydajne samodzielnie hostowane rozwiązanie do zarządzania zdjęciami i filmami. Przed wersją 3.2.4 uwierzytelniony użytkownik niebędący administratorem mógł przesyłać pliki SVG, które kod generowania miniatur w server/src/repositories/media.repository.ts przekazywał do libvips. Pliki, które ominęły natywny loader SVG libvips, trafiały do ImageMagick, gdzie wartości <image href> kontrolowane przez atakującego docierały do nieograniczonych operacji MSL i VIDEO coder. Przechowując jeden spreparowany zasób i odwołując się do jego ścieżki z drugiego SVG z opóźnionym znacznikiem, atakujący mógł wykonać kod w kontenerze immich-server podczas przetwarzania miniatur. Problem naprawiono w wersji 3.2.4.

Twenty to platforma CRM o otwartym kodzie źródłowym. Od wersji 1.20.10 do 2.7.0 zapytanie GraphQL /metadata connectedAccounts zwracało connectionParameters z ConnectedAccountDTO dla każdego konta w przestrzeni roboczej, w tym hasła IMAP, SMTP i CalDAV w postaci jawnego tekstu, ponieważ pole nie było ukryte, a wyszukiwanie nie wymuszało tożsamości ani widoczności konta. Zwykły członek przestrzeni roboczej mógł uzyskać poświadczenia usług zewnętrznych innych członków i wykorzystać je do dostępu do poczty lub kalendarzy oraz potencjalnie zresetować konta osób trzecich. Przestrzenie robocze korzystające wyłącznie z OAuth Google i Microsoft nie były dotknięte. Problem naprawiono w wersji 2.7.0.

Dify to platforma do tworzenia aplikacji LLM o otwartym kodzie źródłowym. Przed wersją 1.13.0 punkt końcowy /console/api/remote-files/upload w api/controllers/web/remote_files.py akceptował adres URL kontrolowany przez atakującego bez uwierzytelnienia i powodował, że serwer Dify go pobierał. Zdalny atakujący mógł użyć tego punktu końcowego do wysyłania żądań do wewnętrznych usług lub punktów końcowych metadanych chmury, potencjalnie ujawniając wrażliwe dane i używając serwera jako punktu przesiadkowego w sieci. Problem naprawiono w wersji 1.13.0.

W systemie Online-Appointment-Booking-System (girishsaraf) wykryto podatność SQL injection w pliku signup.php, w komponencie obsługi rejestracji. Manipulacja argumentem fname pozwala na wstrzyknięcie kodu SQL. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

Dify, platforma do tworzenia aplikacji LLM, przed wersją 1.16.0, w punkcie końcowym PUT /console/api/apps/<app_id>/server, nie weryfikowała, czy serwer MCP należy do żądanej aplikacji i dzierżawcy. Uwierzytelniony członek przestrzeni roboczej mógł zmienić status i parametry serwera MCP innej aplikacji, potencjalnie przekierowując dane lub wyłączając usługę.

W vLLM przed wersją 0.30.0, wywołujący może użyć pola media_io_kwargs do wybrania backendu wideo GLMGA i podać duże wartości fps i max_frames bez ścisłego limitu pracy, co prowadzi do nadmiernego zużycia CPU i pamięci.

W vLLM przed wersją 0.30.0, middleware track_http_metrics w Rust frontendzie rejestruje surowy token metody HTTP jako etykietę Prometheus dla żądań do zarejestrowanych tras, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na tworzenie unikalnych etykiet i zwiększanie zużycia pamięci.

W vLLM od wersji 0.24.0 do 0.30.0, klasy Qwen2VLVideoBackend i Qwen3VLVideoBackend akceptują wartości max_frames i fps z żądania bez narzucania limitów serwerowych, co pozwala nieuwierzytelnionemu wywołującemu na dekodowanie każdej klatki z kontrolowanego wideo i zużywanie nadmiernej pamięci.

W vLLM przed wersją 0.30.0, błędy w żądaniach z ograniczeniami struktury mogą uciec z walidacji i trafić do ścieżki błędu krytycznego EngineCore, co pozwala zwykłym żądaniom z ograniczeniami na przerwanie działania współdzielonego silnika.

W vLLM przed wersją 0.30.0, modele żądań zgodne z OpenAI akceptują niepustą wartość cache_salt bez egzekwowania ograniczeń znaków i długości wymaganych przez IPCCacheServerKey w LMCache-MP, co może prowadzić do nieobsłużonego ValueError i przerwania działania EngineCore.