Katalog podatności CVE

Wtyczka Pods dla WordPressa przed wersją 3.3.9.1 nieprawidłowo porównuje wywołanie zwrotne wyświetlania z listą zablokowanych funkcji, co pozwala użytkownikom z rolą autora i wyżej na wykonanie dowolnego kodu na serwerze. Dotyczy to tylko witryn korzystających z trybu ograniczonego wywołania zwrotnego, który jest domyślny, gdy pierwsza wersja Pods była starsza niż 3.1.

Funkcja mp_SetEnddisc() kopiuje wartość punktu końcowego PSN dostarczoną przez użytkownika bez walidacji długości, co pozwala na przepełnienie bufora przez interfejs poleceń ppp(8). Lokalny użytkownik z dostępem do interfejsu poleceń ppp(8) może spowodować awarię ppp(8) lub potencjalnie wykonać dowolny kod jako root.

Funkcja LcpDecodeConfig() nie sprawdzała długości otrzymanych opcji dyskryminatora punktu końcowego względem minimalnej wymaganej przez RFC 1717. Zbyt krótkie opcje powodowały zapis poza dozwolonym obszarem pamięci. Złośliwy peer PPP może wykorzystać tę podatność do zawieszenia ppp(8) lub potencjalnie wykonania dowolnego kodu jako root.

Funkcja mp_Enddisc() używała nieprawidłowych obliczeń długości podczas formatowania adresów dyskryminatora punktu końcowego do wyświetlenia, co pozwalało otrzymanej opcji punktu końcowego na przepełnienie globalnego bufora wynikowego. Złośliwy peer PPP może zawiesić ppp(8) lub potencjalnie wykonać dowolny kod jako root.

Operacja ioctl(2) FIOSSHMLPGCNF konfiguruje rozmiar strony dla obiektu pamięci współdzielonej dużych stron. Obsługa sprawdzała, czy rozmiar strony został już skonfigurowany, bez trzymania rangelock. Dwóch współbieżnych wywołujących mogło zaobserwować nieskonfigurowany obiekt i ustawić sprzeczne rozmiary stron, pozostawiając obiekt w niespójnym stanie. Nieuprzywilejowany użytkownik lokalny może wykorzystać ten wyścig do eskalacji uprawnień.

Obsługa ioctl TIOCSCTTY zwalnia blokadę tty, aby uzyskać blokadę drzewa procesów. Po ponownym uzyskaniu blokady tty, obsługa nie sprawdzała ponownie stanu terminala i mogła połączyć terminal, który był jednocześnie niszczony, z sesją procesu wywołującego. Nieuprzywilejowany użytkownik lokalny może wykorzystać ten wyścig do eskalacji uprawnień.

Wtyczka WP Fastest Cache dla WordPressa jest podatna na przechowywany XSS przez nagłówek HTTP Host we wszystkich wersjach do 1.5.0 włącznie, z powodu niewystarczającej sanityzacji i escapowania. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wstrzykiwać dowolne skrypty na strony, które wykonają się przy dostępie użytkownika. Wymaga to aktywnej wtyczki Polylang lub Polylang Pro oraz włączonej opcji Combine JS.

Wtyczki BlogVault Backup & Staging, MalCare WordPress Security oraz WP Remote WordPress (wszystkie przed wersją 6.65) nie uniemożliwiają nieuwierzytelnionym użytkownikom uzyskania danych pochodzących z sekretu wiążącego witrynę z usługą zdalnego zarządzania oraz generują ten sekret za pomocą słabego generatora liczb pseudolosowych, co pozwala atakującym na jego odzyskanie i uzyskanie administracyjnego dostępu do witryny.

Wtyczka Royal Addons for Elementor dla WordPressa przed wersją 1.7.1066 nie waliduje niektórych ustawień widżetów przed wypisaniem ich wewnątrz atrybutu HTML, co może pozwolić użytkownikom z rolą Współautor (Contributor) i wyżej na przeprowadzanie ataków Stored Cross-Site Scripting.

Wtyczka Forminator Forms dla WordPressa przed wersją 1.57.1 nie weryfikuje, czy rejestracja witryn jest włączona w sieci przed utworzeniem rejestracji nowej witryny. Pozwala to nieuwierzytelnionym odwiedzającym na utworzenie nowej witryny w sieci WordPress multisite i uzyskanie na niej uprawnień administratora.

Wtyczka Tutor LMS dla WordPressa przed wersją 4.0.6 nie waliduje wartości używanych do budowy zapytania do bazy danych i nie ogranicza, który plik szablonu może zostać załadowany, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na wstrzyknięcie SQL oraz odczyt treści pytań i odpowiedzi z kursów, które nie są publicznie dostępne. Wstrzyknięty tekst trafia do zapytania jako gramatyka, a nie jako dane, a na testowanych silnikach baz danych nie pozwala na wyodrębnienie dowolnych danych, więc wpływ na poufność to ujawnienie treści kursu, a nie całej bazy danych.

Wtyczka Booking Package dla WordPressa przed wersją 1.7.25 nie weryfikuje po stronie serwera kwoty płatności względem zapisanej ceny usługi, wyprowadzając oczekiwaną opłatę z wartości dostarczonych przez atakującego, więc nieuwierzytelniony atakujący może zapłacić dowolną ułamek rzeczywistej ceny usługi.

Wtyczka Privacy Policy Generator, Terms & Conditions, GDPR, CCPA, Cookie Policy & Disclaimer Templates przed wersją 3.7.1 nie zawiera kontroli autoryzacji na trasie REST, która zwraca zapisane dane konta. Pozwala to nieuwierzytelnionym odwiedzającym na pobranie sekretu API i szczegółów konta podłączonej usługi, które mogą być następnie użyte do rozłączenia integracji wtyczki.

Niewłaściwa kontrola dostępu do interfejsów debugowania i inżynieryjnych w Danfoss iC7-Automation SP, iC7-Marine i iC7-Hybrid GR3 umożliwia atakującym uzyskanie dostępu do odczytu/zapisu wartości wewnętrznych, przesyłanie i wykonywanie niepodpisanych aplikacji oraz przesyłanie niepodpisanych danych EEPROM i oprogramowania układowego przez wystawione interfejsy serwisowe i mechanizmy aktualizacji oprogramowania.

Wtyczka WPCafe dla WordPressa przed wersją 3.0.18 nie przeprowadza kontroli autoryzacji podczas tworzenia rezerwacji przez swoje REST API, weryfikując tylko publicznie dostępny nonce, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na składanie rezerwacji z dowolnym statusem zatwierdzenia i ominięcie procesu moderacji administratora.

Wtyczka Booking for Appointments and Events Calendar dla WordPressa przed wersją 2.4.7 nie wymaga uwierzytelnienia przed przetworzeniem kolejki oczekujących powiadomień, co pozwala nieuwierzytelnionemu użytkownikowi na wymuszenie wysyłki oczekujących powiadomień i wywołań integracyjnych.

Wtyczka Booking for Appointments and Events Calendar przed wersją 9.8 nie weryfikuje, czy uwierzytelniony pracownik (dostawca) jest właścicielem aktualizowanego konta dostawcy. Pozwala to każdemu pracownikowi z loginem do Panelu Pracownika na nadpisanie hasła kabiny innego pracownika i przejęcie jego konta.

Wtyczka Royal Addons for Elementor przed wersją 1.7.1066 nie sprawdza uprawnień ani nonce przed zwróceniem danych taksonomii dla dowolnej taksonomii podanej przez użytkownika. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na ujawnienie nazw i identyfikatorów terminów należących do niepublicznych taksonomii.

Wtyczka Royal Addons for Elementor przed wersją 1.7.1066 nie sprawdza uprawnień ani własności (polegając tylko na publicznie dostępnym nonce) przed zapisem danych meta posta dotyczących polubień i śledzenia odwiedzin dla dowolnego ID posta. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na modyfikację tych metadanych na dowolnym poście, w tym prywatnym i szkicu.

Wtyczka Eventin przed wersją 4.1.22 nie ogranicza dostępu do nieopublikowanych treści pod względem statusu lub własności w jednym z przestrzeni nazw REST API. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na pobieranie szkiców, oczekujących i prywatnych postów należących do innych użytkowników, wraz z hasłami i zawartością postów chronionych hasłem.