Katalog podatności CVE

MuJS w wersji 1.3.6 przed 1.3.9 zawiera podatność heap out-of-bounds read i write w Array.prototype.sort, umożliwiającą uszkodzenie pamięci poprzez zwiększenie długości prostej tablicy. Atakujący może dostarczyć kod JavaScript, który powiększa długość gęstej tablicy i wywołuje sort, powodując dostęp funkcji Ap_sort_cmp i Ap_sort_swap do komórek poza buforem i zawieszenie procesu.

libsmb2 do wersji 6.2 zawiera podatność integer underflow w funkcji decode_acl, umożliwiającą złośliwym serwerom SMB wywołanie odczytu poza buforem sterty poprzez spreparowane deskryptory bezpieczeństwa. Atakujący kontrolujący serwer lub przechwytujący niepodpisane sesje może wysłać AclSize mniejsze niż 8 w odpowiedzi QUERY_INFO, omijając sprawdzenia granic ACE i powodując awarię klienta.

libsmb2 do wersji 6.2 zawiera podatność heap out-of-bounds read w funkcjach smb2_decode_file_fs_volume_info oraz smb2_decode_file_fs_attribute_info, umożliwiającą złośliwym serwerom SMB odczyt poza buforem odpowiedzi. Atakujący kontrolujący serwer lub przechwytujący niepodpisane sesje może wysłać spreparowane odpowiedzi QUERY_INFO z brakującymi lub zbyt dużymi długościami nazw, powodując awarię klienta.

libsmb2 do wersji 6.2 zawiera podatność heap out-of-bounds read w funkcji smb2_decode_file_all_info, umożliwiającą złośliwym serwerom SMB zawieszenie klientów poprzez wysłanie niesprawdzonego FileNameLength. Atakujący kontrolujący serwer lub przeprowadzający atak man-in-the-middle na niepodpisane sesje może zwrócić spreparowane odpowiedzi FileAllInformation na wywołania smb2_stat lub smb2_fstat, powodując awarię klienta.

CGNS do wersji 4.5.2 zawiera lukę typu stack out-of-bounds read w funkcji ADFI_read_node_header, która pozwala atakującym na zawieszenie aplikacji poprzez dostarczenie spreparowanych nagłówków węzłów ADF. Atakujący mogą przygotować pliki .cgns lub .adf, których niezakończony znakiem NUL tag końcowy powoduje, że ADFI_stridx_c skanuje poza disk_node_data, powodując awarię narzędzi takich jak cgnslist.

vgmstream do wersji r2117 zawiera lukę typu stack out-of-bounds read w dekoderze G.722.1/Siren14 w pliku g7221_lib.c, którego czytnik bitów uzupełnia dane bez sprawdzenia końca tablicy data_u32. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane pliki .s14 lub .sss, które podczas wykrywania formatu wyprowadzają funkcję decode_vector_quantized_mlt_indices() poza bufor stosu, powodując awarię aplikacji.

ELFIO do wersji 3.12 zawiera podatność dereferencji wskaźnika NULL w funkcji relocation_section_accessor get_entry(), umożliwiającą atakującym zawieszenie aplikacji poprzez niezwalidowany indeks sh_link. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik ELF, którego sekcja SHT_REL lub SHT_RELA ma wiszący sh_link, powodując dereferencję NULL w find_hash_section() i odmowę usługi.

Sofia-SIP do wersji 1.13.18 zawiera podatność heap out-of-bounds read w funkcji msg_multipart_parse(), umożliwiającą nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym zawieszenie procesu poprzez wysłanie zbyt dużych granic MIME. Atakujący może wysłać INVITE z wieloczęściowym Content-Type, którego granica przekracza długość ciała, powodując odczyt przez memcmp poza buforem sterty i awarię procesu.

Khronos NNEF-Tools (nnef do 1.0.10, nnef-tools do 1.0.11) zawiera podatność path traversal umożliwiającą zapis plików poza katalogiem modelu poprzez spreparowane etykiety zmiennych. Atakujący może dostarczyć plik graph.nnef z sekwencjami '../' lub ścieżkami absolutnymi w etykietach, aby tworzyć lub nadpisywać pliki '.dat' podczas konwersji, zapisu lub generowania wag.

miniupnpc do wersji 2.3.3 zawiera podatność jednobajtowego odczytu poza granicami sterty w funkcji parseelt biblioteki minixml, związaną z obsługą prefiksu przestrzeni nazw, która pomija sprawdzenie końca bufora po przejściu za ':'. Złośliwa lub podszyta brama UPnP w sieci lokalnej może wysłać opis urządzenia lub odpowiedź SOAP kończącą się ':' w nazwie elementu, powodując awarię klienta.

miniupnpc do wersji 2.3.3 zawiera podatność jednobajtowego odczytu poza granicami sterty w funkcji parseatt biblioteki minixml, umożliwiającą złośliwym bramom UPnP odczyt poza granicami bufora poprzez spreparowane odpowiedzi. Atakujący w sieci lokalnej może podszyć się pod bramę wysyłającą opisy urządzeń lub odpowiedzi SOAP kończące się '=', powodując awarię klienta.

Biblioteka libzvbi do wersji 0.2.45 zawiera podatność zapisu poza zakresem w dekoderze teletekstu. Atakujący może przesłać spreparowany strumień teletekstu z wartościami DRCS_MODE_6_5_4, co powoduje przepełnienie bufora chars[48][60] i awarię aplikacji.

3proxy w wersjach od 0.9.7 do 1.0.1 (naprawione w commicie 206c923) ujawnia niezainicjalizowane bajty stosu w odpowiedzi SOCKS4, gdy włączona jest opcja zewnętrznego NAT (-Ne). Nieuwierzytelniony atakujący może wywołać odpowiedź zawierającą niezainicjalizowane dane ze struktury sin, ujawniając wysokie bajty wskaźnika i osłabiając ochronę ASLR.

W mise przed wersją 2026.7.14, w domyślnym trybie non-safe, mise ładuje .mise.toml [settings] z niezaufanego lokalnego projektu przed zatwierdzeniem zaufania, a strip_local_only_settings usuwa tylko pola oznaczone jako global_only. Ustawienia unix_default_file_shell_args, unix_default_inline_shell_args, windows_default_file_shell_args i windows_default_inline_shell_args nie były oznaczone jako global_only, co pozwala repozytorium zastąpić domyślne argumenty interpretera używane przez zaufane zadania bez jawnego shella, dyrektywy postinstall, operacje exec szablonów lub hooki, które korzystają z domyślnego shella. Gdy mise dołącza zaufane polecenie po argumentach interpretera kontrolowanych przez atakującego, wybrane przez atakującego polecenie może zostać wykonane jako pierwsze z uprawnieniami konta dewelopera, mimo że lokalna konfiguracja nigdy nie została zaufana.

Zulip Server do wersji 12.1 zawiera podatność w backendzie GenericOpenIdConnectBackend, która nie odrzuca fałszywego claimu email_verified=false. Jeśli skonfigurowany dostawca tożsamości zwróci adres e-mail, którego uwierzytelniający użytkownik nie kontroluje, Zulip może zalogować użytkownika na istniejące konto dla tego adresu. Wymaga to błędnie skonfigurowanego zaufanego dostawcy tożsamości.

W OmniFaces w wersjach przed 1.14.3, 2.7.33, 3.14.23, 4.7.12 i 5.4.2, CombinedResourceHandler akceptuje strukturalnie poprawne, zdeflowane i zakodowane w base64 połączone ID zasobu bez weryfikacji, czy zostało ono wydane przez serwer. Sfałszowane ID może spowodować nieograniczone wyjście po dekodowaniu, dodanie unikalnych zrekonstruowanych ID do cache'u o czasie życia procesu lub łączenie zasobów innych niż arkusze stylów i skrypty. Ponieważ jakarta.faces.RESOURCE_EXCLUDES nie jest stosowane przez tę niestandardową ścieżkę rozwiązywania, sfałszowane ID może ujawnić źródło Facelets z drzewa zasobów aplikacji webowej lub META-INF/resources. W konfiguracji z mapowaniem CDN z symbolem wieloznacznym, sfałszowane ID wybierające omnifaces.graphic może również spowodować ślepe, zależne od wdrożenia pobranie po stronie serwera, którego cel częściowo pochodzi z nagłówka Host żądania. Luka nie zapewnia dowolnego odczytu plików ani nie ustanawia SSRF o dowolnym schemacie lub celu. Wspólna awaria autentyczności pozwala na wyczerpanie pamięci i ograniczone ujawnienie zasobów.

Angular DevTools w wersjach od 1.20.0 do 1.21.1 przyjmuje komunikaty chrome.runtime.sendMessage od niezaufanych stron lub skryptów treści bez weryfikacji źródła. Atakujący znający identyfikator tabId ofiary może zlecić rozszerzeniu podłączenie się przez chrome.debugger do innej karty i ustawienie punktów przerwania, co blokuje interakcję z kartą, ale nie prowadzi do wykonania kodu ani eskalacji uprawnień.

W Angular przed wersjami 20.3.32, 21.2.24 i 22.2.0 parser URL @angular/router przechowuje numeryczne nazwy parametrów macierzy i numeryczne nazwy outletów jako właściwości na początkowo pustych obiektach JavaScript podczas renderowania po stronie serwera w Node.js. V8 może interpretować te klucze pochodzące z URL jako indeksy tablicy i alokować gęste magazyny o rozmiarze odpowiadającym wysokim wartościom numerycznym, więc powtarzające się małe segmenty ścieżki powodują nieproporcjonalne zużycie sterty na segment. Nieuwierzytelniony atakujący może wysyłać nakładające się żądania zawierające powtarzające się numeryczne parametry macierzy, gdy SSR jest włączone, router bezpośrednio parsuje URL żądania, a proxy nadrzędne zezwalają na średniki i wiele segmentów ścieżki, ostatecznie wyczerpując stertę old-space Node.js i kończąc proces roboczy SSR. Czysto klienckie aplikacje Angular nie są dotknięte.

Zulip Server w wersjach do 12.1 ujawnia gościom zdarzenia nowych wiadomości z publicznych kanałów, do których nie są zapisani. Gość może zarejestrować kolejkę zdarzeń żądającą wiadomości z niezasubskrybowanego kanału publicznego lub istniejąca kolejka może pozostać aktywna po odebraniu dostępu do kanału.

Nezha Monitoring w wersjach od 2.2.7 do 2.2.11 zawiera błąd wyścigu w ServiceSentinel.worker, gdzie wskaźniki serviceStatusToday i serviceCurrentStatusData są używane bez ponownej walidacji po usunięciu usługi przez ServiceSentinel.Delete. Współbieżne zgłoszenie wyników TCP/ICMP i usunięcie usługi powoduje dereferencję pustego wskaźnika, a brak interceptora odzyskiwania w serwerze gRPC prowadzi do zatrzymania całego procesu dashboardu.