Katalog podatności CVE

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność związaną z systemem plików ext4, która mogła prowadzić do błędów podczas aktualizacji dziennika w przypadku wystąpienia błędu przy niszczeniu dziennika. Problem ten występował, gdy próbowano rozpocząć transakcję na dzienniku oznaczonym jako JBD2_UNMOUNT.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność związaną z driverem wifi ath12k, która dotyczyła ustawiania wskazania przynależności IRQ przed wywołaniem funkcji ath12k_pci_free_irq() w ścieżce błędu. Problem występował, gdy używano współdzielonego IRQ z powodu ograniczeń platformy.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność, która powodowała awarię podczas przechodzenia do trybu switchdev, gdy urządzenie nie obsługiwało IPsec. Problem polegał na próbie oczyszczenia zasobów IPsec mimo braku ich wsparcia przez urządzenie.

Implementacja ImageResponse w Node.js z next/og jest podatna na zdalne wykonanie kodu z powodu podatności w upstream. Aplikacje przekazują kontrolowane przez atakującego wartości do treści SVG, atrybutów lub stylów podczas generowania obrazów.

Wersje XML::Parser do 2.45 dla Perla mogą powodować przepełnienie wstępnie przydzielonego rozmiaru bufora, co prowadzi do uszkodzenia sterty (podwójne zwolnienie lub uszkodzenie) oraz awarii aplikacji. Funkcja parse_stream() w Expat.xs może przepełnić bufor wejściowy XML z powodu zwracania przez funkcję read() z Perla zdekodowanych znaków.

W PostgreSQL w narzędziu pg_dump występuje podatność typu TOCTOU (Time-of-check Time-of-use). Osoba tworząca obiekt może podmienić inny typ relacji na widok lub tabelę zewnętrzną, co pozwala na wykonanie dowolnych funkcji SQL z uprawnieniami użytkownika uruchamiającego pg_dump, często superużytkownika. Atak wymaga oczekiwania na odpowiedni moment.

W PostgreSQL podczas walidacji kodowania GB18030 występuje błąd odczytu poza buforem (buffer over-read). Osoba dostarczająca dane do bazy może spowodować tymczasową odmowę usługi (DoS) na platformach, gdzie jednobajtowy odczyt poza zakresem prowadzi do zakończenia procesu. Podatność dotyczy serwera bazy danych oraz biblioteki libpq.

Funkcje urllib.parse.urlsplit() i urlparse() w Pythonie nieprawidłowo walidują hosty w nawiasach kwadratowych (`[]`), akceptując hosty, które nie są IPv6 ani IPvFuture. To zachowanie jest niezgodne z RFC 3986 i może potencjalnie umożliwić ataki SSRF (Server-Side Request Forgery), jeśli URL jest przetwarzany przez więcej niż jeden parser URL.

W CPython występuje podatność średniego ryzyka (MEDIUM) związana z wyrażeniami regularnymi. Podczas analizy nagłówków plików tar w tarfile.TarFile, nadmierne cofanie się (backtracking) w wyrażeniach regularnych może prowadzić do ataku ReDoS (Regular Expression Denial of Service) poprzez specjalnie spreparowane archiwa tar.

W CPython moduł zipfile (konkretnie zipfile.Path) zawiera podatność wysokiego ryzyka (HIGH). Podczas iteracji po nazwach wpisów w archiwum zip (np. metody namelist(), iterdir()) może dojść do nieoczekiwanego zachowania. Należy zauważyć, że popularniejsza klasa zipfile.ZipFile nie jest dotknięta.

W CPython moduł venv i CLI nieprawidłowo cytują ścieżki podane podczas tworzenia wirtualnego środowiska. Pozwala to twórcy na wstrzyknięcie komend do skryptów aktywacyjnych (np. source venv/bin/activate), co umożliwia wykonanie dowolnego kodu przy aktywacji środowiska.

Protokół uzgadniania kluczy Diffie-Hellman (DH) pozwala na używanie długich wykładników, co czyni niektóre obliczenia niepotrzebnie kosztownymi. Artykuł van Oorschot i Wiener z 1996 roku wykazał, że można używać odpowiednio krótkich wykładników, jeśli istnieją odpowiednie ograniczenia podgrupy, a te krótkie wykładniki nie są tu wykorzystywane.

W bibliotece Libtiff w pliku `tif_dirinfo.c` występuje błąd polegający na dereferencji wskaźnika null. Może to pozwolić atakującemu na wywołanie awarii alokacji pamięci, np. poprzez ograniczenie rozmiaru sterty lub wstrzykiwanie błędów, co prowadzi do błędu segmentacji i awarii aplikacji.

W bibliotece libxml2 przed wersją 2.11.0 w funkcji xmlXIncludeAddNode w pliku xinclude.c występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free).

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje użycie po zwolnieniu w funkcjach xmlSchemaIDCFillNodeTables i xmlSchemaBubbleIDCNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje przepełnienie bufora na stosie w funkcji xmlSnprintfElements w pliku valid.c. Do wykorzystania wymagana jest walidacja DTD dla niezaufanego dokumentu lub niezaufanego DTD. Podatność jest podobna do CVE-2017-9047.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje dostęp do pamięci poza zakresem w API Pythona (Python bindings) z powodu nieprawidłowej wartości zwracanej. Problem występuje w funkcjach xmlPythonFileRead i xmlPythonFileReadRaw z powodu różnicy między bajtami a znakami.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje odczyt poniżej bufora (heap-based buffer under-read) w funkcji xmlSchemaIDCFillNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

Problem został rozwiązany poprzez poprawę zarządzania pamięcią. Luka została załatana w systemach macOS Ventura 13.6, tvOS 17, iOS 16.7 i iPadOS 16.7, macOS Monterey 12.7, watchOS 10, iOS 17 i iPadOS 17 oraz macOS Sonoma 14. Przetwarzanie treści internetowych może ujawnić poufne informacje.

W bibliotece libxslt przed wersją 1.1.43 w funkcji xsltGetInheritedNsList występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free) związane z wykluczaniem prefiksów wynikowych.