Katalog podatności CVE

Narzędzia sieciowe net-tools do wersji 2.10 nieprawidłowo walidują strukturę plików /proc, co może prowadzić do błędów podczas odczytu danych.

W bibliotece libxslt przed wersją 1.1.43 w pliku numbers.c występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free) spowodowane tym, że w zagnieżdżonych ewaluacjach XPath węzeł kontekstu XPath może zostać zmodyfikowany, ale nigdy przywrócony. Problem dotyczy funkcji xsltNumberFormatGetValue, xsltEvalXPathPredicate, xsltEvalXPathStringNs i xsltComputeSortResultInternal.

W CPython moduł email nieprawidłowo cytuje znaki nowej linii w nagłówkach wiadomości e-mail podczas serializacji. Umożliwia to wstrzyknięcie nagłówka (header injection) podczas serializacji wiadomości e-mail, co stanowi podatność średniego ryzyka (MEDIUM).

W bibliotece libxslt przed wersją 1.1.43 w funkcji xsltGetInheritedNsList występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free) związane z wykluczaniem prefiksów wynikowych.

Sudo VISudo w wersji 1.6.8 i wcześniejszych umożliwia lokalnym użytkownikom uszkodzenie dowolnych plików poprzez atak symlink na pliki tymczasowe.

Problem został rozwiązany poprzez poprawę zarządzania pamięcią. Luka została załatana w systemach macOS Ventura 13.6, tvOS 17, iOS 16.7 i iPadOS 16.7, macOS Monterey 12.7, watchOS 10, iOS 17 i iPadOS 17 oraz macOS Sonoma 14. Przetwarzanie treści internetowych może ujawnić poufne informacje.

W obliczeniach podpisu ECDSA wykryto kanał boczny czasowy, który może potencjalnie umożliwić odzyskanie klucza prywatnego. Atakujący mógłby wykorzystać pomiary czasu do odtworzenia klucza prywatnego.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje odczyt poniżej bufora (heap-based buffer under-read) w funkcji xmlSchemaIDCFillNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

W GnuTLS, które używa libtasn1 do przetwarzania danych ASN.1, wykryto wadę polegającą na nieefektywnym algorytmie w libtasn1. Dekodowanie specjalnie spreparowanych danych certyfikatów DER może zająć nadmiernie dużo czasu, prowadząc do zwiększonego zużycia zasobów.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje dereferencja wskaźnika NULL w funkcji xmlPatMatch w pliku pattern.c.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje dostęp do pamięci poza zakresem w API Pythona (Python bindings) z powodu nieprawidłowej wartości zwracanej. Problem występuje w funkcjach xmlPythonFileRead i xmlPythonFileReadRaw z powodu różnicy między bajtami a znakami.

W GnuTLS wykryto podatność kryptograficzną znaną jako atak Minerva. Wykorzystuje ona deterministyczne zachowanie GnuTLS, prowadząc do wycieków informacji przez kanały boczne. W szczególnych scenariuszach, np. przy użyciu flagi GNUTLS_PRIVKEY_FLAG_REPRODUCIBLE, może wystąpić zauważalny krok w wartości nonce.

Użycie niskopoziomowych API krzywych eliptycznych GF(2^m) z niezaufanymi jawnymi wartościami wielomianu pola może prowadzić do odczytu lub zapisu poza zakresem pamięci.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje przepełnienie bufora na stosie w funkcji xmlSnprintfElements w pliku valid.c. Do wykorzystania wymagana jest walidacja DTD dla niezaufanego dokumentu lub niezaufanego DTD. Podatność jest podobna do CVE-2017-9047.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje użycie po zwolnieniu w funkcjach xmlSchemaIDCFillNodeTables i xmlSchemaBubbleIDCNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

W bibliotece libxml2 przed wersją 2.11.0 w funkcji xmlXIncludeAddNode w pliku xinclude.c występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free).

W bibliotece Libtiff w pliku `tif_dirinfo.c` występuje błąd polegający na dereferencji wskaźnika null. Może to pozwolić atakującemu na wywołanie awarii alokacji pamięci, np. poprzez ograniczenie rozmiaru sterty lub wstrzykiwanie błędów, co prowadzi do błędu segmentacji i awarii aplikacji.

Protokół uzgadniania kluczy Diffie-Hellman (DH) pozwala na używanie długich wykładników, co czyni niektóre obliczenia niepotrzebnie kosztownymi. Artykuł van Oorschot i Wiener z 1996 roku wykazał, że można używać odpowiednio krótkich wykładników, jeśli istnieją odpowiednie ograniczenia podgrupy, a te krótkie wykładniki nie są tu wykorzystywane.

W sshd w OpenSSH przed wersją 10.0 dyrektywa DisableForwarding nie działa zgodnie z dokumentacją, nie wyłączając przekazywania X11 i agenta.

W CPython moduł venv i CLI nieprawidłowo cytują ścieżki podane podczas tworzenia wirtualnego środowiska. Pozwala to twórcy na wstrzyknięcie komend do skryptów aktywacyjnych (np. source venv/bin/activate), co umożliwia wykonanie dowolnego kodu przy aktywacji środowiska.