Katalog podatności CVE

Niebezpieczny mechanizm wyprowadzania PIN w ABR pozwala użytkownikowi o niskich uprawnieniach na eskalację uprawnień do administratora poprzez komunikację przez Cross-Process Communication (XPC) podszywając się pod proces podpisany przez Apple.

Wtyczka Mang Board WP dla WordPressa jest podatna na brak autoryzacji poprzez fałszowanie ciasteczek uwierzytelniających we wszystkich wersjach do 2.3.7 włącznie. Wynika to z błędnej generacji HMAC w funkcji mbw_get_hash_key(), która używa tożsamości bieżącego użytkownika zamiast parametru nazwy użytkownika z ciasteczka, gdy użytkownik WordPressa jest zalogowany, oraz z niewystarczającej walidacji w mbw_validate_auth_cookie(). Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie subskrybenta i wyżej fałszowanie ciasteczek uwierzytelniających administratora i zmianę haseł administratorów, co prowadzi do całkowitego przejęcia witryny.

Wtyczka WooCommerce Lottery dla WordPressa jest podatna na czasową iniekcję SQL przez parametry GET 'orderby' i 'order' we wszystkich wersjach do 2.2.9 włącznie, z powodu niewystarczającego escapowania i braku przygotowania zapytania SQL. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą dołączać dodatkowe zapytania SQL do istniejących, co pozwala na wyodrębnienie wrażliwych informacji z bazy danych.

Wtyczka Formidable Forms dla WordPressa jest podatna na przechowywany XSS przez parametr 'frm_user_id' we wszystkich wersjach do 6.33.1 włącznie, z powodu niewystarczającej sanityzacji i escapowania. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wstrzykiwać dowolne skrypty, które wykonają się przy dostępie użytkownika. Poprzez sfałszowanie frm_user_id na identyfikator administratora, atakujący może spowodować, że tylko wp_kses_post() będzie filtrem, a skrypt wykona się automatycznie.

Wtyczka Order Tip for WooCommerce dla WordPressa przed wersją 1.6.0 nie sprawdza uprawnień użytkownika żądającego usunięcia pliku ani nie ogranicza ścieżki, która może zostać usunięta, co pozwala użytkownikom z rolą Shop Manager i wyżej na usuwanie dowolnych plików na serwerze, co może prowadzić do przejęcia witryny.

Wtyczka AI Engine dla WordPressa przed wersją 3.7.2 nie ogranicza adresu URL podanego przez wywołującego podczas mapowania go na lokalną ścieżkę pliku przed odczytaniem pliku i przesłaniem jego zawartości do zewnętrznej usługi. Pozwala to użytkownikom z kontem subskrybenta na odczyt dowolnych plików z serwera i ich eksfiltrację poza host. Osiągnięcie podatności na poziomie subskrybenta wymaga włączenia niepublicznej funkcji API; w przeciwnym razie problem jest osiągalny przez administratora, co w multisite pozwala administratorowi podwitryny niebędącemu superadministratorem na odczyt współdzielonej konfiguracji i jej sekretów.

Wtyczka Project Manager dla WordPressa przed wersją 4.0.7 nie ma żadnej kontroli autoryzacji na swoich trasach importu, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na tworzenie kont WordPress z hasłem znanym atakującemu, omijając ustawienia rejestracji witryny.

Wtyczka Pods dla WordPressa przed wersją 3.3.9.1 nieprawidłowo porównuje wywołanie zwrotne wyświetlania z listą zablokowanych funkcji, co pozwala użytkownikom z rolą autora i wyżej na wykonanie dowolnego kodu na serwerze. Dotyczy to tylko witryn korzystających z trybu ograniczonego wywołania zwrotnego, który jest domyślny, gdy pierwsza wersja Pods była starsza niż 3.1.

Funkcja mp_SetEnddisc() kopiuje wartość punktu końcowego PSN dostarczoną przez użytkownika bez walidacji długości, co pozwala na przepełnienie bufora przez interfejs poleceń ppp(8). Lokalny użytkownik z dostępem do interfejsu poleceń ppp(8) może spowodować awarię ppp(8) lub potencjalnie wykonać dowolny kod jako root.

Funkcja LcpDecodeConfig() nie sprawdzała długości otrzymanych opcji dyskryminatora punktu końcowego względem minimalnej wymaganej przez RFC 1717. Zbyt krótkie opcje powodowały zapis poza dozwolonym obszarem pamięci. Złośliwy peer PPP może wykorzystać tę podatność do zawieszenia ppp(8) lub potencjalnie wykonania dowolnego kodu jako root.

Funkcja mp_Enddisc() używała nieprawidłowych obliczeń długości podczas formatowania adresów dyskryminatora punktu końcowego do wyświetlenia, co pozwalało otrzymanej opcji punktu końcowego na przepełnienie globalnego bufora wynikowego. Złośliwy peer PPP może zawiesić ppp(8) lub potencjalnie wykonać dowolny kod jako root.

Operacja ioctl(2) FIOSSHMLPGCNF konfiguruje rozmiar strony dla obiektu pamięci współdzielonej dużych stron. Obsługa sprawdzała, czy rozmiar strony został już skonfigurowany, bez trzymania rangelock. Dwóch współbieżnych wywołujących mogło zaobserwować nieskonfigurowany obiekt i ustawić sprzeczne rozmiary stron, pozostawiając obiekt w niespójnym stanie. Nieuprzywilejowany użytkownik lokalny może wykorzystać ten wyścig do eskalacji uprawnień.

Obsługa ioctl TIOCSCTTY zwalnia blokadę tty, aby uzyskać blokadę drzewa procesów. Po ponownym uzyskaniu blokady tty, obsługa nie sprawdzała ponownie stanu terminala i mogła połączyć terminal, który był jednocześnie niszczony, z sesją procesu wywołującego. Nieuprzywilejowany użytkownik lokalny może wykorzystać ten wyścig do eskalacji uprawnień.

Wtyczka WP Fastest Cache dla WordPressa jest podatna na przechowywany XSS przez nagłówek HTTP Host we wszystkich wersjach do 1.5.0 włącznie, z powodu niewystarczającej sanityzacji i escapowania. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wstrzykiwać dowolne skrypty na strony, które wykonają się przy dostępie użytkownika. Wymaga to aktywnej wtyczki Polylang lub Polylang Pro oraz włączonej opcji Combine JS.

Wtyczki BlogVault Backup & Staging, MalCare WordPress Security oraz WP Remote WordPress (wszystkie przed wersją 6.65) nie uniemożliwiają nieuwierzytelnionym użytkownikom uzyskania danych pochodzących z sekretu wiążącego witrynę z usługą zdalnego zarządzania oraz generują ten sekret za pomocą słabego generatora liczb pseudolosowych, co pozwala atakującym na jego odzyskanie i uzyskanie administracyjnego dostępu do witryny.

Moduł Virtualization Discovery w LibreNMS jest podatny na wstrzyknięcie poleceń. Uwierzytelniony administrator może wykonać dowolny kod na serwerze hosta.

Kimai przed wersją 2.56.0 nie egzekwuje sprawdzania przynależności do zespołu w TimesheetVoter::voteOnAttribute(), co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi z rolą ROLE_TEAMLEAD (lub posiadającemu uprawnienia edit_other_timesheet/delete_other_timesheet) na odczyt, modyfikację i trwałe usuwanie timesheetów dowolnego użytkownika w systemie przez API, niezależnie od przynależności do zespołu.

Kimai przed wersją 2.56.0 nie ogranicza funkcji Twig config() w szablonach faktur i eksportu w trybie piaskownicy, co pozwala administratorom na dostęp do dowolnych kluczy konfiguracyjnych. Atakujący z uprawnieniami administratora mogą przesłać złośliwe szablony, aby wyeksfiltrować sekrety serwera, takie jak hasła LDAP i klucze prywatne SAML, do dokumentów dostępnych dla użytkowników z niższymi uprawnieniami.

Kimai przed wersją 2.58.0 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania, gdzie linki do resetowania hasła pozostają ważne po zmianie hasła, ponieważ podpis LoginLink obejmuje tylko identyfikator użytkownika, a nie hash hasła. Atakujący, którzy przechwycą lub zbuforują link do resetowania hasła, mogą go użyć do 2 dodatkowych razy w ciągu 1 godziny, aby zalogować się jako użytkownik nawet po zmianie hasła przez uprawnionego użytkownika.

Kimai przed wersją 2.62.0 nie sprawdza uprawnienia create_other_timesheet w kontrolerze QuickEntry podczas tworzenia nowych wpisów czasu. Uwierzytelnieni użytkownicy z uprawnieniami view_other_timesheet i edit_other_timesheet mogą tworzyć wpisy czasu dla członków zespołu, omijając kontrolę autoryzacji.