Katalog podatności CVE

Podatność umożliwia nieautoryzowane generowanie fizycznych kodów QR dostępu z powodu użycia twardo zakodowanych poświadczeń w aplikacji. Mechanizm generowania używa parametru 'badge_number' jako klucza prywatnego HMAC, którego wartość pozostaje statyczna i jest dostępna przez API za pomocą endpointu '/club/_id_club_/member/_id_member_/resamania_qr_info'. Atakujący z dostępem do tej wartości i do logiki kryptograficznej aplikacji, którą można wyodrębnić przez reverse engineering APK (brak obfuskacji kodu), może generować ważne kody QR w nieskończoność, nawet po zmianie hasła przez użytkownika lub wylogowaniu.

Apache APISIX zawiera podatność polegającą na poleganiu na niezaufanych danych wejściowych w decyzji bezpieczeństwa. Atakujący może eskalować uprawnienia lub ominąć autoryzację, wysyłając określone wartości, które nie są poprawnie sanityzowane przez plugin attach-consumer-label.

Wtyczka Classified Listing - Mobile Number Verification dla WordPressa jest podatna na obejście uwierzytelniania we wszystkich wersjach do 1.6.0 włącznie. Wynika to z braku weryfikacji OTP Firebase po stronie serwera w funkcji process_otp_login(). Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym uwierzytelnienie się jako dowolny użytkownik z numerem telefonu zarejestrowanym w tabeli telefonów wtyczki, poprzez przesłanie dowolnego kodu OTP i UID w procesie logowania Firebase OTP. Skuteczne wykorzystanie wymaga włączenia logowania OTP z Firebase jako bramki weryfikacyjnej oraz znajomości lub zgadnięcia zarejestrowanego numeru telefonu docelowego konta. Przejęcie konta administratora jest możliwe, jeśli konto administratora ma zarejestrowany numer telefonu.

Wersje NLTK przed 3.10.0 zawierają podatność na odmowę usługi przez wyrażenia regularne w metodach Text.findall() i TokenSearcher.findall(), które akceptują wyrażenia regularne dostarczone przez użytkownika bez walidacji lub limitu czasu. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane wzorce regex, które powodują katastrofalne cofanie się, prowadząc do nieograniczonego zużycia procesora i odmowy usługi dla wszystkich użytkowników procesu Pythona.

Osoba atakująca z dostępem do sąsiedniej sieci może wykorzystać podatność przepełnienia bufora w przełączniku EdgeMAX EdgeSwitch z obsługą DHCPv6, co umożliwia zdalne wykonanie kodu na urządzeniu.

Kontrola celu webhooka w OneUptime odrzuca adresy prywatne i pętli zwrotnej podane w formie IPv4 oraz mały zestaw form IPv6, ale nie obsługuje zakresu IPv4-mapped IPv6. Ścieżka dostarczania webhooka wywołuje SSRFProtection.validateWebhookTargetIsSafe, a sprawdzanie literałów hosta w Common/Server/Utils/SSRFProtection.ts, wykonywane przez isBlockedHostnameLiteral, odrzuca prywatne i pętli zwrotnej zakresy IPv4 i testuje wartość IPv6 przeciwko adresowi nieokreślonemu, pętli zwrotnej, prefiksowi link-local i prefiksom unique-local. Wartość taka jak [::ffff:127.0.0.1] nie pasuje do żadnego z nich. Wartość jest również rozpoznawana jako literał adresu, a nie nazwa, więc ścieżka ponownie sprawdzająca adresy uzyskane z rozwiązywania nazw nie jest wykonywana. Klient HTTP traktuje formę zmapowaną jako osadzony adres IPv4 i łączy się z nim, więc uwierzytelniony członek projektu, który może skonfigurować webhook, może skierować serwer do usług pętli zwrotnej, prywatnych zakresów sieciowych i punktów końcowych metadanych link-local, a odpowiedź jest rejestrowana tam, gdzie można odczytać wynik webhooka. Wersja 12.0.7 dodaje obsługę zmapowanego zakresu.

TarsWeb nie egzekwuje kontroli dostępu w czterech metodach kontrolera PatchController, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na przesyłanie pakietów, wyzwalanie wdrożeń na dowolnym serwerze, pobieranie/usuwanie pakietów innych aplikacji oraz zmianę domyślnego pakietu.

mcp-fetch sprawdza cel pobierania pod kątem zabezpieczeń SSRF bez usuwania nawiasów otaczających literał IPv6. isSafeUrl odczytuje nazwę hosta z przeanalizowanego URL, która dla literału takiego jak http://[::1]/ daje string w nawiasach, a następnie testuje go za pomocą net.isIP. To wywołanie zwraca zero dla wartości w nawiasach, więc gałąź zawierająca sprawdzenia adresów prywatnych jest całkowicie pomijana. Zabezpieczenie przechodzi do rozwiązywania nazwy hosta, string w nawiasach nie jest rozwiązywalną nazwą, nie są zwracane żadne adresy, a cel jest zgłaszany jako bezpieczny. Klient HTTP następnie usuwa nawiasy i łączy się. Ponieważ adres może być podany w formie IPv4-mapped, ta sama ścieżka dociera do dowolnego celu IPv4, który miał być wykluczony przez sprawdzenia pętli zwrotnej i prywatnych, w tym punktów końcowych metadanych link-local. isPrivateIPv6 również nie obsługuje prefiksu ::ffff:, więc forma zmapowana przeszłaby nawet po usunięciu nawiasów. Cel pobierania jest dostarczany jako argument narzędzia, więc atakujący, który może wpływać na to, o co model prosi, może odczytać wewnętrzne odpowiedzi z powrotem do kontekstu modelu.

StarRocks nie sprawdza uprawnień przy usuwaniu starszych synchronicznych widoków materializowanych. Brak autoryzacji w procesie usuwania pozwala każdemu uwierzytelnionemu kontu na usunięcie widoku należącego do dowolnej bazy danych.

Złośliwy aktor z dostępem do sieci może wykorzystać podatność Niewłaściwej Kontroli Dostępu w aplikacji UniFi Connect Application, aby eskalować uprawnienia w aplikacji UniFi Connect Application.

Podatność na wstrzykiwanie poleceń w TeamViewer Full Client i Host dla systemu Linux przed wersją 15.81.5. Zdalny atakujący może wykonać dowolne polecenia w kontekście bieżącego użytkownika poprzez specjalnie spreparowany URL wysłany przez funkcję czatu poza sesją. Wymaga interakcji użytkownika (kliknięcia złośliwego linku).

Protokół sieciowy OpenRGB pozwala atakującym na spowodowanie wyczerpania pamięci oraz odczytów i zapisów poza zakresem pamięci poprzez przekazywanie niespójnych danych.

Niewłaściwa neutralizacja sekwencji przejść ścieżek w TeamViewer Desktop Clients przed wersją 15.81.5 pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu uczestnikowi sesji na zapisywanie plików w nieprzewidzianych lokalizacjach w lokalnym systemie plików poprzez mechanizmy transferu plików lub wirtualnego schowka. Atakujący może wykorzystać to do zapisu dowolnych plików i potencjalnie wykonać kod z uprawnieniami dotkniętego użytkownika.

EFence firmy Thinking Software Technology ma podatność na dowolne przesyłanie plików. Uwierzytelnieni zdalni atakujący mogą przesłać i wykonać backdoory web shell, co umożliwia wykonanie dowolnego kodu na serwerze.

Efence firmy Thinking Software Technology ma podatność na iniekcję SQL. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą uzyskać dostęp do funkcji przesyłania plików i odczytać zawartość bazy danych.

Produkty CAYIN CMS-WS, CMS-SE i SMP mają podatność na dowolne przesyłanie plików. Uprzywilejowani zdalni atakujący mogą przesyłać i wykonywać backdoory web shell, umożliwiając wykonanie dowolnego kodu na serwerze.

Elementy listy kontroli dostępu typu BLOCKED, które mają odmawiać dostępu na porcie protokołu proxy, mogą zostać całkowicie ominięte podczas połączenia przez TCP lub TLS, gdy zapytanie zostanie wysłane dwukrotnie na utrzymywanym połączeniu.

Każdy zdalny klient może doprowadzić do awarii procesu serwera NSD (w wersji debugowania/nie-release) poprzez wysłanie specjalnie spreparowanej wiadomości z odpowiednią liczbą opcji DNS Cookie (17 przy rozmiarze ładunku UDP 512). Ciągłe awarie mogą poważnie utrudnić lub całkowicie uniemożliwić świadczenie usług DNS.

Każdy zdalny klient może spowodować awarię procesu serwera NSD, ograniczając okno odbiorcze TCP po zapytaniu TCP. Poprzez ciągłe powodowanie awarii procesów serwera, zdalny klient może odmówić całego ruchu TCP dla tej instancji NSD.

Niewystarczająca walidacja danych wejściowych w ABR pozwala użytkownikowi o niskich uprawnieniach na wstrzyknięcie złośliwych wpisów do pliku sudoers, co skutkuje trwałym dostępem root, który pozostawał aktywny po zakończeniu sesji ABR.