Katalog podatności CVE

W systemie CMS e107 przed wersją 2.3.7 plik install.php dekoduje kontrolowany przez atakującego parametr POST previous_steps i przekazuje go do unserialize() na poziomie pliku oraz ponownie w konstruktorze e_install bez ograniczenia dozwolonych klas. Instalator pozostaje dostępny po normalnej instalacji, a spreparowany graf obiektów wykorzystujący dołączoną klasę GuzzleHttp\Psr7\PumpStream może przepłynąć przez paths.hash do site_path, gdzie koercja łańcucha wywołuje kontrolowaną przez atakującego funkcję. Nieuwierzytelniony atakujący, który może uzyskać dostęp do install.php, może zatem wykonać dowolne funkcje PHP z uprawnieniami procesu serwera WWW, prowadząc do pełnego przejęcia serwera.

W systemie CMS e107 przed wersją 2.3.7 dołączony plugin alt_auth, w backendach uwierzytelniania otherdb i e107db, wstawia przesłaną nazwę użytkownika bezpośrednio do zapytań SQL w plikach e107_plugins/alt_auth/otherdb_auth.php i e107_plugins/alt_auth/e107db_auth.php. Metody login() wykonują te ciągi za pomocą PDO::query() przed skuteczną sanityzacją, więc nieuwierzytelniony użytkownik może wstrzyknąć SQL, gdy alt_auth jest zainstalowany, a którykolwiek backend jest skonfigurowany z aktywnym połączeniem do zewnętrznej bazy danych. Wstrzyknięcie może ujawnić lub zmodyfikować dane dostępne dla skonfigurowanego konta bazy danych, a błędy zapytań mogą dodatkowo ujawnić wygenerowane zapytanie przez ścieżkę komunikatów debugowania.

FOG to darmowy system do klonowania, obrazowania, ratowania i zarządzania inwentarzem. W wersjach przed 1.5.10.1870 punkt końcowy adInfo() w packages/web/lib/fog/fogpage.class.php zwracał wartość FOG_AD_DEFAULT_PASSWORD w polu JSON domainpass i mógł być wywołany przez node=ipxe bez uwierzytelnionej sesji. Odpowiedź była również wykorzystywana przez interfejsy konfiguracji Active Directory hosta i grupy. Mogło to ujawnić domyślne poświadczenia do przyłączania do domeny zdalnemu nieuwierzytelnionemu żądającemu. Podatność naprawiono w wersji 1.5.10.1870.

Redash to pakiet do wizualizacji i udostępniania danych. W wersjach po 8.0.0 do 26.9.0 moduł Query Results w redash/query_runner/query_results.py przyjmuje parametry param_query_N_{key=value} i przekazuje wartości kontrolowane przez atakującego do replace_query_parameters() w celu surowego podstawienia do SQL zapytania referencyjnego. Ta ścieżka omija walidację schematu ParameterizedQuery używaną przy normalnym wykonywaniu zapytań i pomija sprawdzenie uprawnień is_safe. Uwierzytelniony użytkownik z co najmniej dostępem tylko do odczytu do źródła danych Query Results i źródła referencyjnego może wstrzyknąć SQL poprzez parametry tekstowe i wykonać go z uprawnieniami źródła referencyjnego. Problem naprawiono w wersji 26.9.0.

W evolution-data-server wydarzenia kalendarza zawierające URI file:// w polu ATTACH automatycznie odczytują wskazany plik lokalny, kodują jego zawartość w base64 i wysyłają z powrotem na serwer przy zapisie wydarzenia. Brak ograniczeń ścieżek i weryfikacji pochodzenia załącznika pozwala atakującemu z dostępem do współdzielonego kalendarza CalDAV na eksfiltrację dowolnych plików dostępnych dla użytkownika.

Model Context Protocol Python SDK to oficjalny zestaw SDK dla serwerów i klientów Model Context Protocol. W wersjach mcp przed 1.29.1 oraz od 2.0.0a1 do 2.0.1 menedżer sesji Streamable HTTP, punkt końcowy wiadomości SSE oraz trasy serwera autoryzacji OAuth buforują pełne treści żądań HTTP bez wymuszania maksymalnego rozmiaru. Nieuwierzytelniony zdalny klient mogący dotrzeć do podatnego punktu końcowego może wysłać duże zadeklarowane lub strumieniowane ciało żądania, które zużywa wielokrotność rozmiaru ciała w pamięci procesu i może wielokrotnie wyczerpać pamięć lub zakończyć działanie serwera. Serwery tylko ze Stdio i wdrożenia z skutecznym limitem rozmiaru żądań na poziomie nadrzędnym nie są podatne, a aplikacje używające bezpośrednio StreamableHTTPServerTransport pozostają odpowiedzialne za wymuszenie własnego limitu. Standardowe aplikacje serwera SDK i menedżery sesji są naprawione w wersjach 1.29.1 i 2.1.0.

Wtyczka Best Payments Plugin for WP (wp-payment-form) zawiera podatność typu Cross-site Scripting (Stored XSS) wynikającą z nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych. Podatność występuje w wersjach do 4.6.27 włącznie.

Wtyczka Hippoo Mobile App for WooCommerce (hippoo) zawiera podatność typu Reflected Cross-site Scripting (XSS) wynikającą z nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych. Podatność występuje w wersjach do 1.12.0 włącznie.

Wtyczka Skydropx (skydropx) zawiera podatność typu Missing Authorization, która pozwala na wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Podatność występuje w wersjach do 2.1.4 włącznie.

Model Context Protocol Java SDK w wersjach od 0.8.0 do 0.12.0 (artefakt mcp) oraz od 0.13.0 do 0.18.3 i od 1.0.0 do 1.1.3 (mcp-core), a także mcp-core od 2.0.0-M1 do 2.0.0, w transportach serwera opartych na Servlet (SSE, Streamable HTTP, Stateless) wczytuje ciało żądania HTTP do pamięci bez limitu rozmiaru. Nieuwierzytelniony zdalny klient może przesłać dowolnie duże ciało POST (także z kodowaniem chunked), aż do wyczerpania sterty JVM i niedostępności procesu.

W Hestia Control Panel w wersjach od 1.9.7 do 1.10.4 funkcja update_object_value() w pliku func/main.sh nie escapuje apostrofów podczas zapisu niestandardowej wartości document-root do pliku web.conf użytkownika. Uwierzytelniony użytkownik panelu z uprawnieniami do domeny może wstrzyknąć dodatkowe pole PATH, a następnie poprzez zwykłą funkcję wyszukiwania doprowadzić do wykonania dowolnego kodu jako root. Podatność została naprawiona w wersji 1.10.5.

Wtyczka WordPress MDTF (wp-meta-data-filter-and-taxonomy-filter) zawiera podatność typu Code Injection (niewłaściwa kontrola generowania kodu). Problem dotyczy wersji od nieznanej do 1.3.9.

Nieprawidłowa autoryzacja w PgBouncer w wersjach od 1.17.0 do 1.26.0 pozwala zdalnemu atakującemu znającemu hasło użytkownika z auth_file zalogować się jako dowolny inny użytkownik uwierzytelniany przez SCRAM, w tym jako administrator PgBouncer lub superużytkownik backendu. Drugi StartupMessage wysłany podczas uwierzytelniania SCRAM do nieistniejącej bazy nie jest odrzucany i zmienia użytkownika, przy czym wymiana SCRAM jest weryfikowana względem kluczy pierwszego użytkownika.

Nieskończona pętla w PgBouncer w wersjach od 1.20.0 do 1.26.0 pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu wywołać odmowę usługi. StartupMessage, którego parametr options zawiera pustą nazwę parametru (np. "-c="), powoduje zapętlenie wyszukiwania na liście ignore_startup_parameters. Ponieważ PgBouncer obsługuje wszystkich klientów w jednym procesie, nasyca to rdzeń CPU i czyni PgBouncer nieosiągalnym dla wszystkich klientów do czasu restartu procesu.

W PgBouncer w wersjach od 1.21.0 do 1.26.0 występuje przepełnienie liczb całkowitych w logice rozszerzania bufora wiadomości (mbuf_make_room), gdy max_packet_size jest ustawione powyżej 2147483648. Nagłówek pakietu deklarujący długość powyżej 2^31 powoduje przepełnienie obliczeń rozmiaru bufora i pętlę, która nie może się zakończyć, co nasyca rdzeń CPU i blokuje wszystkie połączenia w puli. Od wersji 1.23.0 przepełnienie jest osiągalne przed uwierzytelnieniem za pomocą pięciobajtowego nagłówka pakietu.

Serwer NetX Secure DTLS wysyła HelloVerifyRequest z nowo wygenerowanym cookie, ale nigdy nie sprawdza cookie zwróconego przez klienta. Parser ClientHello kopiuje bajty cookie klienta nad wartością wydaną przez serwer, a serwer decyduje o weryfikacji klienta wyłącznie na podstawie długości cookie. Peer, który umieści dowolny pojedynczy bajt cookie w pierwszym ClientHello, pomija całą wymianę weryfikacyjną, więc serwer nie wykonuje sprawdzenia return-routability i kończy handshake dla sfałszowanych adresów źródłowych.

Funkcja `_nx_secure_x509_parse_signature_data` oblicza długość podpisu certyfikatu jako `tlv_length - 1` bez uprzedniego sprawdzenia, czy `tlv_length` jest różne od zera. Certyfikat, którego podpis jest pustym ASN.1 BIT STRING, parsuje się pomyślnie i pozostawia certyfikat z długością podpisu `0xFFFFFFFF` oraz wskaźnikiem podpisu o jeden bajt za końcem bufora. Certyfikaty są parsowane od peera podczas handshake TLS, więc dane wejściowe są zdalne i nieuwierzytelnione.

Podatność typu Cross-site Scripting (Reflected XSS) w wtyczce SimplyRETS Real Estate IDX (simply-rets) wynika z nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych. Problem dotyczy wersji od n/a do 3.2.9.

Ludwig to framework low-code do budowania modeli LLM i sieci neuronowych. Przed wersją 0.17.8 funkcja `ludwig.datasets.archives.extract_archive()` walidowała nazwy członków tar przed wywołaniem `TarFile.extractall()`, ale nie walidowała dowiązań symbolicznych ani twardych. Spreparowane archiwum mogło utworzyć dowiązanie wychodzące poza katalog ekstrakcji, a następnie zapisać kolejny element przez to dowiązanie, umieszczając treść kontrolowaną przez atakującego w dowolnej ścieżce systemu plików z uprawnieniami procesu ekstrahującego. Ta sama kontrola zawierania używała `os.path.commonprefix`, więc ścieżka sąsiednia dzieląca prefiks znaków z celem również mogła przejść. Ścieżka ładowania zbiorów danych może pobierać i rozpakowywać skonfigurowane adresy URL archiwów, ale wykorzystanie wymaga przetworzenia archiwum ze źródła kontrolowanego lub przejętego przez atakującego na obsługiwanych środowiskach Python 3.12 i 3.13. Python 3.14 nie jest podatny, ponieważ jego domyślny filtr danych tar odrzuca wychodzące dowiązania. Problem naprawiono w wersji 0.17.8.

W @appium/support przed wersją 7.2.6 rozpakowywanie archiwów ZIP akceptuje wpis tworzący dowiązanie symboliczne poza katalogiem docelowym, a następnie wpis zwykłego pliku, którego nazwa prowadzi przez to dowiązanie. Leksykalne sprawdzenie zawartości nie weryfikuje celu dowiązania ani rzeczywistego miejsca docelowego, co pozwala na zapis plików w dowolnych lokalizacjach z uprawnieniami procesu Appium, potencjalnie prowadząc do wykonania kodu. Problem naprawiono w wersji 7.2.6.