Katalog podatności CVE

F´ (F Prime) przed wersją 4.2.0 posiada podatność w walidacji zapisu stosu dyrektywy STORE w Svc::FpySequencer. Sprawdzenie granic dodaje kontrolowany przez atakującego offset i rozmiar przed memcpy, co pozwala na przepełnienie liczbowe całkowite i sprawienie, że adres spoza zakresu wydaje się prawidłowy.

W F´ (F Prime) przed wersją 4.3.0 walidacja zakresu w Svc::FileDownlink SendPartial jest podatna, ponieważ niesprawdzona arytmetyka startOffset + length omija sprawdzenie zakresu i zapisuje zawinięty m_endOffset niespójny z m_byteOffset. Gdy plik źródłowy jest większy niż poprawny startOffset, a długość powoduje zawinięcie sumy U32 poniżej rozmiaru pliku, pierwsze przejście pakietu danych osiąga FW_ASSERT i przerywa lub resetuje proces.

W F´ (F Prime) przed wersją 4.3.0 pakietowanie w Svc::EventManager loqQueue_internalInterfaceHandler jest podatne, ponieważ EventManager akceptuje do maksimum LogBuffer, ale metadane deskryptora pakietu, identyfikatora zdarzenia i znacznika czasu zużywają część większego ComBuffer, pozostawiając mniejszy budżet na argumenty logu; niepowodzenie serializacji osiąga asercję. Gdy wdrożenie mostkuje zdarzenia przez GenericHub do EventManager i przekazuje legalny Fw::LogBuffer większy niż pozostały budżet, standardowa obsługa asercji przerywa lub resetuje proces.

F´ (F Prime) przed wersją 4.2.0 posiada podatność w deserializacji Fw::FilePacket używanego przez Svc::FileUplink. Deserializacja nagłówka rzutuje bajt na enum Type bez walidacji zakresu, a FilePacket::fromSerialBuffer osiąga domyślny FW_ASSERT, gdy pakiet sieciowy zawiera nieznany bajt typu.

F´ (F Prime) przed wersją 4.2.0 posiada podatność w walidacji offsetu i rozmiaru w Svc::FileUplink handleDataPacket. Komponent sprawdza byteOffset plus dataSize z użyciem arytmetyki U32 z zawijaniem, a następnie wykonuje seek do dużego, kontrolowanego przez atakującego offsetu przed zapisem.

W frameworku F´ (F Prime) od wersji 4.1.0 do 4.2.0 wysyłka portów wyjściowych Svc::GenericHub jest podatna, ponieważ zdeserializowane pole portu jest przekazywane do serialOut_out, bufferOut_out, eventOut_out lub tlmOut_out bez jawnego sprawdzenia zakresu. Gdy zdalny pakiet huba dostarczy indeks portu spoza skonfigurowanej tablicy portów wyjściowych, kompilacje z włączonymi asercjami przerywają działanie, a kompilacje bez asercji mogą uzyskać dostęp poza zakres tablicy portów wyjściowych, uszkodzić pamięć sterty i potencjalnie umożliwić zdalne wykonanie kodu.

F´ (F Prime) przed wersją 4.2.0 posiada podatność w deserializacji Svc::GenericHub fromBufferDriver_handler. Handler odbioru używa FW_ASSERT dla statusu deserializacji i walidacji typu pod wpływem zewnętrznym oraz pozwala na niedomiar przy odejmowaniu rozmiaru ładunku komendy.

W Microsoft Office SharePoint występuje brak autoryzacji, który pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na eskalację uprawnień przez sieć.

W sterowniku DPDK nfp vDPA wykryto błąd. Bufory stosu i sterty o rozmiarze pojedynczej pary kolejek mogą zostać przepełnione, gdy skonfigurowano więcej virtqueue, co prowadzi do awarii hosta lub uszkodzenia pamięci.

W DPDK lib/vhost vhost-crypto wykryto błąd. Przepełnienie liczb całkowitych w sprawdzaniu długości łańcucha oraz brak sprawdzania długości na ścieżce RSA mogą spowodować przepełnienie bufora hosta w backendzie vhost-crypto.

W bibliotece DPDK w module lib/vhost (vhost-crypto) występuje błąd polegający na podwójnym pobraniu indeksu następnego deskryptora gościa podczas tworzenia migawki deskryptorów pośrednich. Złośliwy gość może wykorzystać tę lukę do wywołania dostępu poza zakresem w backendzie hosta.

W bibliotece DPDK (lib/vhost, vhost-crypto) wykryto błąd, w którym sprzątanie łańcucha write-back może podążać za niezainicjalizowanym wskaźnikiem next, gdy mapowanie deskryptora gościa się nie powiedzie. Prowadzi to do zawieszenia lub awarii procesu vhost-crypto na hoście.

W bibliotece DPDK (lib/vhost, vhost-crypto) wykryto błąd, w którym indeks deskryptora avail-ring dostarczony przez gościa jest używany bez sprawdzenia zakresu. Powoduje to zapis poza zakresem bufora w backendzie vhost-crypto na hoście.

W bibliotece DPDK (lib/vhost, vhost-crypto) wykryto błąd, w którym sprzątanie sesji może pozostawić nieaktualny wskaźnik do sesji w pamięci podręcznej, a ścieżka danych nie sprawdza typu sesji przed jej przypisaniem. Prowadzi to do use-after-free lub pomylenia typów w backendzie vhost-crypto na hoście.

W bibliotece DPDK w module lib/vhost handler VDUSE nie unieważnia wskaźników vring przy unieważnieniu IOTLB, co prowadzi do użycia po zwolnieniu mapowania (use-after-unmap).

W bibliotece DPDK (lib/vhost) wykryto błąd, w którym gość z deskryptorami RX o zbyt małym rozmiarze może spowodować niedomiar długości kopiowania w funkcji enqueue vhost. Prowadzi to do odmowy usługi we współdzielonym backendzie vhost, takim jak OVS-DPDK.

Wtyczka FV Flowplayer Video Player dla WordPressa w wersjach do 7.5.54.7212 włącznie jest podatna na ograniczone dowolne przesyłanie plików poprzez funkcję check_mimetype. Niepełna walidacja typu pliku pozwala uwierzytelnionemu atakującemu z rolą subskrybenta lub wyższą przesłać pliki, które mogą być wykonywalne, co umożliwia zdalne wykonanie kodu. Wykorzystanie wymaga włączonej opcji 'profile videos on bio'.

ServiceNext zawiera podatność typu insecure direct object reference (IDOR) w punkcie końcowym /api/Usuario/GetUsuarios, który przyjmuje kontrolowany przez użytkownika identyfikator numeryczny w treści żądania bez weryfikacji, czy uwierzytelniony token należy do żądanego konta (CWE-639). Każdy uwierzytelniony użytkownik może iterować parametr ID, aby pobrać pełny profil każdego innego użytkownika, w tym hasła przechowywane jawnym tekstem (CWE-256), co umożliwia przejęcie konta i ataki credential-stuffing.

W Redash od wersji 26.0.0 do 26.9.0 ścieżka _connect() w runnerze zapytań DuckDB w pliku redash/query_runner/duckdb.py tworzyła połączenia z opcją enable_external_access pozostawioną na domyślnej wartości true. Użytkownik z dostępem do zapytań do utworzonego przez administratora źródła danych DuckDB mógł użyć natywnych funkcji odczytu plików, aby odczytać pliki dostępne dla procesu Redash, lub użyć COPY TO, aby zapisać pliki z uprawnieniami tego procesu. Odczytanie sekretów aplikacji, takich jak REDASH_COOKIE_SECRET lub REDASH_SECRET_KEY, mogło również umożliwić fałszowanie sesji i obejście uwierzytelniania.

W Redash (wersje od 10.0.0 do 26.9.0) mechanizm wykonywania zapytań do źródła danych JSON używał urljoin do łączenia skonfigurowanego base_url z adresem URL zapytania podanym przez użytkownika. Bezwzględny adres URL zastępował skonfigurowany base_url, umożliwiając użytkownikowi z uprawnieniem execute_query skierowanie żądania serwerowego do dowolnego zewnętrznego źródła, a przy skonfigurowanym HTTP Basic Auth także przekazanie tych poświadczeń. Problem naprawiono w wersji 26.9.0.