Katalog podatności CVE

W jądrze systemu Linux zidentyfikowano podatność związaną z chipem ASP, który jest starszą wersją chipa GSP używanego w stacjach roboczych HP 730. Próba przeprogramowania affinity na tym chipie prowadzi do awarii systemu z powodu HPMC.

W jądrze Linuxa zidentyfikowano podatność związaną z rejestracją nieobsługiwanych zdarzeń perf. Brak funkcji do rejestrowania syntetycznych zdarzeń prowadzi do wywołania funkcji rejestrujących tracepoint z wskaźnikiem NULL.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność, która mogła prowadzić do dereferencji wskaźnika NULL w funkcji raid5_store_group_thread_cnt(). Problem występował, gdy zmienna mddev->private była pusta, co mogło prowadzić do nieprzewidzianych zachowań systemu.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność związaną z nieprawidłowym usuwaniem akcji w przypadku nieudanej próby wykrycia urządzenia. Funkcje drm_kms_helper_poll_fini() i drm_atomic_helper_shutdown() powinny być wywoływane tylko po pomyślnym zarejestrowaniu urządzenia.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność związaną z dmaengine w Xilinx XDMA, gdzie pole max_register było błędnie przypisane do rozmiaru regionu pamięci rejestru zamiast do offsetu ostatniego rejestru. Może to prowadzić do problemów podczas odczytu z regmap przez debugfs.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność związaną z potencjalnym użyciem po zwolnieniu pamięci w sterowniku sama5d2_adc. Funkcja at91_adc_interrupt może wywołać handler at91_adc_touch_data_handler, co prowadzi do problemów, jeśli moduł zostanie usunięty.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność dotyczącą kontrolera Rockchip DWC MSHC. Problem polegał na tym, że w trybach czasowych HS200 lub HS400, obniżenie częstotliwości zegara poniżej 52MHz prowadziło do zerwania połączenia.

W narzędziu Pdfinfo z biblioteki Poppler wykryto błąd. Użycie parametru -dests z odpowiednio spreparowanym plikiem wejściowym może spowodować awarię narzędzia.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje odczyt poniżej bufora (heap-based buffer under-read) w funkcji xmlSchemaIDCFillNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje dostęp do pamięci poza zakresem w API Pythona (Python bindings) z powodu nieprawidłowej wartości zwracanej. Problem występuje w funkcjach xmlPythonFileRead i xmlPythonFileReadRaw z powodu różnicy między bajtami a znakami.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje przepełnienie bufora na stosie w funkcji xmlSnprintfElements w pliku valid.c. Do wykorzystania wymagana jest walidacja DTD dla niezaufanego dokumentu lub niezaufanego DTD. Podatność jest podobna do CVE-2017-9047.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje użycie po zwolnieniu w funkcjach xmlSchemaIDCFillNodeTables i xmlSchemaBubbleIDCNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

W bibliotece libxml2 przed wersją 2.11.0 w funkcji xmlXIncludeAddNode w pliku xinclude.c występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free).

Podatność w bibliotece Crass umożliwia atakującemu wywołanie przepełnienia stosu lub nadmiernego zużycia pamięci poprzez rekurencyjne parsowanie głęboko zagnieżdżonych bloków CSS.

W bibliotece Libtiff w pliku `tif_dirinfo.c` występuje błąd polegający na dereferencji wskaźnika null. Może to pozwolić atakującemu na wywołanie awarii alokacji pamięci, np. poprzez ograniczenie rozmiaru sterty lub wstrzykiwanie błędów, co prowadzi do błędu segmentacji i awarii aplikacji.

Protokół uzgadniania kluczy Diffie-Hellman (DH) pozwala na używanie długich wykładników, co czyni niektóre obliczenia niepotrzebnie kosztownymi. Artykuł van Oorschot i Wiener z 1996 roku wykazał, że można używać odpowiednio krótkich wykładników, jeśli istnieją odpowiednie ograniczenia podgrupy, a te krótkie wykładniki nie są tu wykorzystywane.

W CPython moduł venv i CLI nieprawidłowo cytują ścieżki podane podczas tworzenia wirtualnego środowiska. Pozwala to twórcy na wstrzyknięcie komend do skryptów aktywacyjnych (np. source venv/bin/activate), co umożliwia wykonanie dowolnego kodu przy aktywacji środowiska.

W CPython moduł zipfile (konkretnie zipfile.Path) zawiera podatność wysokiego ryzyka (HIGH). Podczas iteracji po nazwach wpisów w archiwum zip (np. metody namelist(), iterdir()) może dojść do nieoczekiwanego zachowania. Należy zauważyć, że popularniejsza klasa zipfile.ZipFile nie jest dotknięta.

W CPython występuje podatność średniego ryzyka (MEDIUM) związana z wyrażeniami regularnymi. Podczas analizy nagłówków plików tar w tarfile.TarFile, nadmierne cofanie się (backtracking) w wyrażeniach regularnych może prowadzić do ataku ReDoS (Regular Expression Denial of Service) poprzez specjalnie spreparowane archiwa tar.

Funkcje urllib.parse.urlsplit() i urlparse() w Pythonie nieprawidłowo walidują hosty w nawiasach kwadratowych (`[]`), akceptując hosty, które nie są IPv6 ani IPvFuture. To zachowanie jest niezgodne z RFC 3986 i może potencjalnie umożliwić ataki SSRF (Server-Side Request Forgery), jeśli URL jest przetwarzany przez więcej niż jeden parser URL.