Katalog podatności CVE

Wtyczka WordPress Royal Addons for Elementor przed wersją 1.7.1070 nie wykonuje żadnej kontroli autoryzacji przed użyciem zapisanego poświadczenia Mailchimp właściciela witryny do dodawania rekordów subskrybentów do wybranej przez żądanie grupy odbiorców. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wstrzyknąć dowolne adresy e-mail i dane kontaktowe do konta Mailchimp właściciela witryny jako potwierdzonych subskrybentów.

Wtyczka WordPress Court Reservation w wersji przed 1.12.4 nie wykonuje żadnej autoryzacji, uwierzytelniania ani walidacji nonce w jednej ze swoich akcji AJAX. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom dodawanie lub usuwanie typów rezerwacji w konfiguracji wtyczki.

Wtyczka WordPress Court Reservation w wersji przed 1.12.4 nie wykonuje autoryzacji ani weryfikacji nonce w jednej z akcji zarządzania wyzwaniami. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom usuwanie dowolnych rekordów wyzwań drabinkowych turniejów wraz z powiązanym wydarzeniem rezerwacji kortu.

Wtyczka WordPress Booking Package w wersji przed 1.7.33 nie ogranicza, kto może wyzwalać wysyłkę e-maili z kodem weryfikacyjnym rezerwacji, ani nie wiąże odbiorcy ze stanem po stronie serwera. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom zmuszenie witryny do wysyłania szablonowych e-maili z kodem weryfikacyjnym na dowolne adresy.

Wtyczka WordPress Thrive Automator w wersji przed 11.2 nieprawidłowo sanityzuje i escapuje klucz tablicy parametru przed użyciem go w zapytaniu SQL. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z uprawnieniami edytora przeprowadzanie ataków blind SQL injection.

Wtyczka WordPress Casso Flow w wersji przed 4.2.0 nieprawidłowo uwierzytelnia przychodzące powiadomienia o płatnościach przelewem, ponieważ token używany do ich weryfikacji jest pusty w domyślnej instalacji. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym sfałszowanie powiadomienia i oznaczenie dowolnego oczekującego zamówienia WooCommerce jako opłaconego, niezależnie od metody płatności.

Wtyczka WordPress Payconiq w wersji do 1.0.4 włącznie nie sprawdza, czy odwiedzający ma prawo zobaczyć zamówienie, przed zwróceniem jego linku potwierdzenia. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom uzyskanie klucza dowolnego opłaconego zamówienia, a w przypadku niedawnych zamówień gości — wgląd w dane osobowe klienta.

Wtyczka WordPress UniPAY Payment Gateway For WooCommerce w wersji do 2.3 włącznie nieprawidłowo weryfikuje autentyczność powiadomień o płatnościach, ponieważ ich podpis jest sprawdzany względem sekretu sprzedawcy, który domyślnie jest pusty. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym sfałszowanie prawidłowego powiadomienia i oznaczenie dowolnych zamówień jako opłaconych.

W FileArtifactService w Google Agent Development Kit (ADK) for Python (google-adk) w wersjach 1.19.0 przed 1.39.1 oraz 2.0.0a1 przed 2.7.0 występuje ekspozycja zasobu na niewłaściwą sferę (CWE-668), co pozwala wywołującemu z jednej aplikacji na listowanie, odczyt, nadpisywanie lub usuwanie artefaktów należących do innej aplikacji, gdy obie aplikacje współdzielą katalog główny FileArtifactService i używają tego samego user_id (oraz session_id dla artefaktów w zakresie sesji).

W projekcie a2ui w wersjach do 0.10.6 wykryto podatność w funkcji DataContext.resolveSignal w pliku data-context.ts komponentu Resolver. Manipulacja prowadzi do zużycia zasobów, a atak można przeprowadzić zdalnie. Exploit został publicznie ujawniony, a poprawka jest dostępna pod identyfikatorem c76e17272e52c12c6dcf68905b1df978c39e9aa5.

Wtyczka Appointment Booking Calendar dla WordPressa jest podatna na przechowywany cross-site scripting (XSS) poprzez parametr 'vs_text_submitbtn' w wersjach do 1.4.05. Z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i ucieczki danych wyjściowych uwierzytelniony atakujący z poziomem Subscriber lub wyższym może wstrzyknąć dowolne skrypty, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Wymaga to przypisania atakującego jako właściciela kalendarza.

GNU mtools w wersjach przed 4.0.50 zawiera zapis poza granicami bufora w funkcji parse_vses w pliku vfat.c. Podatność może prowadzić do uszkodzenia pamięci podczas przetwarzania spreparowanych danych systemu plików VFAT.

W WeKnora przed wersją 0.8.2 występuje podatność SSRF w funkcji isRestrictedIP(), która błędnie klasyfikuje adresy IPv6 z prefiksem NAT64 jako publiczne. Uwierzytelniony atakujący może podać adresy URL rozwiązujące się do wewnętrznych adresów w kodowaniu NAT64 poprzez web_fetch lub import wiedzy oparty na URL, aby dotrzeć do usług wewnętrznych lub punktów końcowych metadanych chmury.

W LibreSSL ocspcheck do wersji 4.4.0 występuje podatność wyczerpania pamięci, pozwalająca złośliwym responderom OCSP na wyczerpanie pamięci poprzez wysyłanie nieograniczonych odpowiedzi HTTP. Atakujący kontrolujący responder lub przechwytujący ruch OCSP przez zwykły HTTP AIA może przesyłać niekończące się nagłówki lub dane ciała do http_head_read() i http_body_read(), blokując sprawdzanie statusu certyfikatów.

W libexpat do wersji 2.9.0 występuje podatność przepełnienia liczb całkowitych ze znakiem w funkcji storeAtts() w pliku lib/xmlparse.c, pozwalająca atakującym wywołać zapisy poza granicami bufora poprzez nadmierną liczbę atrybutów. Atakujący może dostarczyć dokument wielogigabajtowy z tagiem początkowym zawierającym ponad 2^30 atrybutów, aby przepełnić attIndex i nPrefixes, powodując awarię aplikacji lub uszkodzenie pamięci sterty.

W a2ui do wersji 0.10.6 występuje podatność w nieznanej funkcjonalności pliku renderers/web_core/src/v0_9/rendering/generic-binder.ts komponentu Binder, prowadząca do wyczerpania zasobów. Atak można zainicjować zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany.

W a2ui do wersji 0.10.6 występuje podatność w funkcji DataModel.set pliku renderers/web_core/src/v0_9/state/data-model.ts, prowadząca do wyczerpania zasobów. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został opublikowany i może być wykorzystany.

W libexpat do wersji 2.9.0 występuje podatność dereferencji wskaźnika NULL w funkcji externalEntityInitProcessor2() w pliku lib/xmlparse.c, która nieprawidłowo obsługuje token XML_TOK_NONE z pustego wejścia. Atakujący kontrolujący podział strumienia na fragmenty może wymusić pusty, niekońcowy pierwszy parse na podparserze encji zewnętrznej, powodując awarię aplikacji przy późniejszym parsowaniu.

W Assimp do wersji 6.0.5 występuje podatność przepełnienia liczb całkowitych w funkcji MD2Importer::ValidateHeader(), pozwalająca atakującym obejść sprawdzanie granic tablicy klatek za pomocą spreparowanych pól nagłówka. Atakujący może dostarczyć złośliwy plik .md2, którego wartości numFrames i numVertices powodują przepełnienie 32-bitowego sprawdzenia rozmiaru, wywołując odczyty poza granicami sterty, które powodują awarię aplikacji lub ujawnienie sąsiedniej pamięci sterty.

NexoPOS do wersji 6.3.0 zawiera podatność braku autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym kasjerom na manipulowanie sesjami kasowymi innych kasjerów, ponieważ CashRegistersService nigdy nie porównuje pola used_by z użytkownikiem. Atakujący posiadający domyślne uprawnienie nexopos.use.registers może wysyłać akcje zamknięcia, cash-in lub cash-out do POST /api/cash-registers/{action}/{register}, aby wymusić zamknięcie sesji lub zmienić salda.