Katalog podatności CVE

laravel-backup-restore przed wersją 1.9.4 umożliwia wstrzyknięcie komend systemu operacyjnego podczas przywracania bazy danych z spreparowanego archiwum kopii zapasowej. Podatność może zostać wykorzystana przez atakującego, który dostarczy złośliwe archiwum.

nebula-mesh przed wersją 0.3.8 ma lukę w obsłudze webowej, gdzie renderMobileBundle przekazuje rzeczywisty *pki.CAResolver do mobilebundle.Build. W Build, resolver.LoadByID odszyfrowuje prywatny klucz ed25519 CA do *pki.CAManager, ale Build nigdy nie wywołuje CAManager.Wipe() na żadnej ścieżce powrotu. W rezultacie, gdy żądanie mobilnego pakietu przechodzi przez web UI i Build zwraca (szczególnie przy błędzie), klucz prywatny CA pozostaje w pamięci Go, nieusunięty, aż do garbage collection. Atakujący, który może odczytać pamięć procesu (core dump, swap, skanowanie pamięci), może odzyskać klucz podpisujący CA, co pozwoliłoby na tworzenie dowolnych certyfikatów hosta dla sieci mesh.

nebula-mesh przed wersją 0.3.8 przechowuje tokeny sesji operatora w postaci jawnego tekstu w tabeli operator_sessions (kolumna token jest kluczem głównym). Token sesji to 32-bajtowa losowa wartość hex wysyłana bezpośrednio w ciasteczku i ważna przez 24 godziny. Każdy, kto może odczytać bazę danych (backup, snapshot, kopia pliku, lub wyciek na poziomie SQL), uzyskuje wszystkie aktywne tokeny sesji i może przejąć sesje operatora bez dodatkowego uwierzytelnienia.

Amazon EFS CSI Driver przed wersją v3.4.1 ma lukę w komponencie usuwania wolumenów, gdzie niezweryfikowane własności punktu dostępu do magazynu mogą pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi Kubernetes z uprawnieniami do tworzenia PersistentVolume na rekurencyjne usuwanie katalogów na systemie plików EFS, do którego nie ma autoryzacji, poprzez spreparowany PersistentVolume volumeHandle łączący punkt dostępu z jednego systemu plików z innym systemem plików.

jofpin trape 2.0 ma słabość w pliku core/user.py, gdzie manipulacja argumentem vId/id powoduje obejście autoryzacji. Zdalny atak jest możliwy. Exploit został opublikowany i może być wykorzystany do ataków. Projekt został poinformowany o problemie, ale nie odpowiedział jeszcze.

PassMark PerformanceTest przed 11.1 build 1012, BurnInTest przed 11.1 build 1000 i OSForensics przed 11.1 build 1016 zawierają lukę ujawniania informacji w sterowniku DirectIo64.sys, która pozwala nieuwierzytelnionym lokalnym atakującym na zrzucenie całej zawartości pamięci fizycznej poprzez podanie kontrolowanej przez atakującego ścieżki pliku do wystawionego IOCTL. Atakujący może wywołać pojedyncze wywołanie IOCTL, aby sterownik iterował wszystkie zakresy pamięci fizycznej przez MmGetPhysicalMemoryRanges i mapował każdą stronę przez ZwMapViewOfSection na obiekcie sekcji PhysicalMemory, zapisując pełny obraz RAM do ścieżki wskazanej przez atakującego w kontekście SYSTEM, omijając ACL trybu użytkownika i ujawniając zestaw roboczy LSASS, pamięć procesów i materiały kryptograficzne ze wszystkich uruchomionych procesów.

Podatność w sterowniku DirectIo64.sys produktów PassMark (PerformanceTest, BurnInTest, OSForensics) przed wskazanymi wersjami pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi lokalnemu na odczyt całej pamięci fizycznej przez pojedyncze wywołanie IOCTL bez weryfikacji tożsamości. Obsługa zapisuje obraz pamięci w formacie crash-dump do ścieżki wskazanej przez wywołującego w kontekście SYSTEM, co umożliwia tworzenie plików w niedozwolonych lokalizacjach i odzyskiwanie pamięci innych procesów. Dodatkowo nagłówek obrazu ujawnia listę załadowanych modułów jądra, listę aktywnych procesów i wskaźniki PFN, co niweluje efekt KASLR, a także występuje brak sprawdzenia NULL dla zwracanej wartości wewnętrznego lokalizatora, co może prowadzić do awarii jądra.

Podatność w sterowniku DirectIo64.sys produktów PassMark (PerformanceTest, BurnInTest, OSForensics) przed wskazanymi wersjami pozwala lokalnemu użytkownikowi na wydawanie dowolnych instrukcji IN i OUT do dowolnych portów I/O x86 z powodu braku listy dozwolonych portów lub walidacji portów w udostępnionych IOCTL. Atakujący może uzyskać uchwyt do urządzenia i pisać do wrażliwych portów, takich jak port kontrolera PS/2, porty resetu CPU, porty konfiguracji CMOS i porty kontrolera przerwań, co może spowodować natychmiastowy reset systemu lub inne manipulacje na poziomie sprzętu z konta standardowego użytkownika.

Podatność w sterowniku DirectIo64.sys produktów PassMark (PerformanceTest, BurnInTest, OSForensics) przed wskazanymi wersjami pozwala lokalnym użytkownikom na modyfikację konfiguracji sprzętu poprzez wykorzystanie udostępnionych IOCTL bez walidacji wyboru urządzenia, przesunięcia rejestru ani wartości. Atakujący może uzyskać uchwyt do urządzenia i wykonywać dowolne operacje odczytu/zapisu w przestrzeni konfiguracyjnej PCI, aby włączyć DMA Bus Master na dowolnym urządzeniu PCI, zatrzymać I/O kontrolera pamięci masowej przez wyczyszczenie rejestrów poleceń lub przemapować rejestry BAR, aby przekierować DMA na wybrane przez atakującego adresy fizyczne.

Podatność w sterowniku DirectIo64.sys produktów PassMark (PerformanceTest, BurnInTest, OSForensics) przed wskazanymi wersjami zawiera zakodowane na stałe poświadczenia, które pozwalają lokalnym atakującym na wykonywanie dowolnych zapisów do pamięci fizycznej poprzez wyodrębnienie 8-bajtowego klucza osadzonego w binarnym pliku i obliczenie prawidłowych znaczników MD5 dla dowolnych żądań zapisu IOCTL. Atakujący mogą również ominąć dodatkową bramkę walidacyjną, używając własnego IOCTL do wyczyszczenia pojedynczego bitu w bajcie przemieszczenia instrukcji bramkującej, co powoduje pomijanie weryfikacji MAC, kontroli rozmiaru i kontroli ID dostawcy dla wszystkich kolejnych żądań zapisu.

Podatność w sterowniku DirectIo64.sys produktów PassMark (PerformanceTest, BurnInTest, OSForensics) przed wskazanymi wersjami pozwala lokalnym użytkownikom na wyczyszczenie dowolnych bitów pod dowolnym adresem pamięci fizycznej z powodu braku walidacji parametru adresu fizycznego w udostępnionym handlerze IOCTL. Atakujący może uzyskać uchwyt do urządzenia i podać dowolny 64-bitowy adres fizyczny z indeksem bitu, aby wywołać MmMapIoSpace i wyczyścić bity w stronach kodu jądra lub wpisach tablicy stron, co umożliwia lokalną eskalację uprawnień lub przejęcie systemu.

Podatność w sterowniku jądra DirectIo64.sys produktów PassMark (PerformanceTest, BurnInTest, OSForensics) przed wskazanymi wersjami wynika z nieprawidłowej kontroli dostępu, ponieważ obiekt urządzenia jest tworzony bez deskryptora zabezpieczeń. Nieuprzywilejowani użytkownicy lokalni mogą otworzyć uchwyt do urządzenia i wysyłać IOCTL przez domyślną, permisywną listę ACL systemu Windows, uzyskując dostęp do zastrzeżonych operacji sprzętowych niezależnie od poziomu uprawnień lub integralności.

Podatność na dowolne przesyłanie plików w AppNitro MachForm v30 pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez przesłanie spreparowanego pliku .phar.

Podatność na przesyłanie plików w Zhao-github ApiAdmin v.5.0.1 pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik .php.

Podatność w Nango przed wersją 0.71.6 polega na braku uwierzytelnienia w serwerze tRPC runnera, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonanie dowolnego kodu JavaScript poprzez wywołanie udostępnionej procedury start bez poświadczeń. Atakujący z dostępem sieciowym do portu runnera mogą wysyłać żądania do nieuwierzytelnionej procedury start, omijając niewymuszoną zmienną środowiskową RUNNER_SECRET_KEY, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu w procesie runnera.

Podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego w pakiecie log4j-cve-2021-44228-hotpatch w Amazon Linux przed wersją 1.3-9 może pozwolić lokalnemu użytkownikowi na wykonanie dowolnych poleceń z uprawnieniami roota poprzez proces Java, którego ścieżka wykonywalna zawiera osadzone znaki nowej linii.

Niewłaściwa neutralizacja specjalnych elementów używanych w silniku szablonów w generatorze CDK w Amazon awslabs.dynamodb-mcp-server przed wersją 2.1.6 może pozwolić zależnemu od kontekstu aktorowi na wykonanie dowolnego kodu na hoście wdrażającym wygenerowaną aplikację poprzez spreparowane nazwy tabel, indeksów lub atrybutów w pliku modelu danych.

Podatność na wstrzykiwanie SQL w ILIAS przed wersjami 9.22, 10.10 i 11.3 występuje w tabeli kosza repozytorium, gdzie pole sortowania nawigacji tabeli z żądań HTTP jest przekazywane bezpośrednio do klauzuli ORDER BY zapytania SQL bez walidacji względem zadeklarowanych kolumn sortowalnych. Uwierzytelnieni użytkownicy z uprawnieniami zapisu na dowolnym kontenerze mogą wstrzykiwać dowolny SQL przez parametr sortowania, a ponieważ w warstwie bazy danych włączone jest wykonywanie wielu instrukcji, skumulowane zapytania umożliwiają pełny odczyt i zapis bazy danych oraz przejęcie konta administratora.

SolidInvoice przed wersją 3.0.1 zawiera podatność na deserializację danych dostarczanych przez klienta w komponencie DataGrid LiveComponent. Atakujący z uwierzytelnieniem może wysłać złośliwy ładunek PHP, co może prowadzić do nieautoryzowanego wykonania kodu.

PJSIP przed commit acc03b5 zawiera podatność przepełnienia bufora na stosie w PJSUA podczas przetwarzania nagłówków Service-Route w odpowiedzi na rejestrację. Zbyt duża liczba nagłówków może prowadzić do zapisu poza tablicę.